δ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Ὅταν τὸ Ρωμαίικο μπορῆ νὰ γίνη ̓Ελληνικό... Τὸ Ρωμαίικο Κρατίδιο ἔχει πιὰ ἐκτελέσει τὴν «ἀποστολὴ» ποὺ ἀνέλαβε ἀπὸ τῆς συστάσεώς του ἕως σήμερα: Ξερρίζωσε, συρρίκνωσε καὶ κατέστρεψε τὸν προαιώνιο ̓Ελληνισμὸ τῶν τριῶν ̓Ηπείρων ὁριστικὰ καὶ τελειωτικὰ καὶ μάντρωσε τὰ θλιβερὰ ὑπολείμματά του μέσα στὸν στενὸ χῶρο τῆς ἐπικράτειάς του. Ἢ τελευταία «πράξη» τοῦ ρόλου του. δηλωδὴ ἡ ἄφελλήνιση τῶν κωταλοίπων τοῦ ̓Ελληνισμοῦὺ (ποὺ ἐγκλώβισε μέσα στὰ σύνορά του) διὰ τῆς καταστροφῆς (μὲ νόμους) τῆς γλώσσας μας καὶ τῆς γραφῆς μας, διὰ τῆς πλήρους ἀποκοπῆς μας ἀπὸ τὸ ἱστορικὸ παρελθόν μας (μὲ τὴν μισελληνικὴ «παιδεία» του καὶ τὴν μισελληνικὴ «κουλτούρα» του), διὰ τῆς συστηματικῆς ἀναπτύξεως τῶν πιὸ καταθλιπτικῶν συμπλεγμάτων ἐθνικῆς μειονεξίας στὸν Ἕλληνα. τὸν ἱστορικώτρο ἄνθρωπο τῆς Γῆς, διὰ τῆς καλλιεργείας τῆς γελοιωδέστερης ξενομανίας, διὰ τῆς ἐξουδετερώσεως ὅλων τῶν ἕλληνικῶν δημιουργικῶν δυνάμεων μέσω τῆς κρατικῆς δυνάμεως... [Παρέκβαση: Διερωτηθήκατε ποτέ, γιατὶ στὴν 'Ελλάδα δὲν ἔχουμε κανένα ἄξιο λόγου ἐρευνητή, ἐπιστήμονα, καθηγητὴ κ.λπ., ἐνῶ ἐκτὸς "Ελλάδος οἱ ́Ελληνες διαπρέπουν στὴν ̓Επιστήμμη, τὴν Οἰκονομία, τὴν Παιδεία, τὴν Πολιτική; καὶ διερωτηθήκατε ποτέ, γιατὶ ἡ μόνη παγκόσμια ἑλληνικὴ πρωτειὰ εἶναι ἡ ἐμπορική μας ναυτιλία; ́Η ἀπάντηση εἶναι μία: διότι οἱ Ἕλληνες τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ ἡ ἐμπορικὴ ναυτιλία κινοῦνται ἐκτὸς τῶν ὁρίων καὶ τῆς «δικαιοδοσίας» τοῦ Ρωμαίικου Κρατιδίου, τὸ ὁποῖο γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς ἐκμηδενίση. -- Τέλος τῆς παρεκβάσεως]... ἡ ἐπιχείρηση τῆς ἀφελληνίσεως λοιπὸν τῶν τελευταίων ̓Ελ- λήνων ἀπὸ τὸ ἄθλιο Ρωμαίικο Κρατίδιο δὲν «περπατάει» πιὰ -- καὶ συνεπῶς τὸ «θεᾶρεστο» ἔργο ποὺ τοῦ ἀνετέθη τέλειωσε: Οἱ Ἕλληνες ἕαναβρίσκουν πιὰ τὸν ἑαυτό τους καὶ τὴν μακραίωνη καὶ τραγικὴ περίοδο τῆς ἕλληνικῆς ἀφασίας διαδέχεται γεμάτη ζωτικὴ ὁρμὴ ἡ ἀνοιξιάτικη ἔγερση, συνειδητοποίηση καὶ ἐγρήγορση τῆς ἑλληνικότητάς μας. Οἱ ἔχοντες ὦτα καὶ ὀφθαλμοὺς ἀκούουν καὶ βλέπουν τὸ θαυμάσιο αὐτὸ ξύπνημα παντοῦ καὶ σ ̓ ὅλη του τὴ μεγαλοπρέπεια... Θὰ μποροῦσε νὰ σκεφθῆ κανείς, ὅτι οἱ «ἐργοδότες» τοῦ Ρωμαίικου, ἀφοῦ πιὰ δὲν μπορεῖ νὰ συνεχίση τὴν «ἀποστολή» του, δὲν ἔχουν παρὰ νὰ τὸ καταργήσουν εἴτε διαμελίζοντάς το εἴτε κατακτώντας το καθ ̓ οἱονδήποτε τρόπον καὶ μὲ οἱονδήποτε στρατιωτικό ἢ πολιτικὸ «μοχλό». Ὅμως δὲν εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ πράξουν κάτι τέτοιο. Καὶ τοῦτο, διότι στόχος τους παραμένει ὃ “Ελληνισμὸς κι ὄχι τὸ Ῥωμαίικο ποὺ ἡ τυχὸν κατάργησή του μπορεῖ ἵσως νὰ ἀποβῆ ὑπὲρ τοῦ ̓Ελληνισμοῦ καὶ ν ̓ ἀναζωπυρήση τὶς ζωτικές του δυνάμεις. Μπορεῖ λοιπὸν βάσιμα νὰ πιθανολογήση κανείς, ὅτι τὸ Ρωμαίικο θὰ ὑποστηριχθῆ καὶ θὰ ἐπιβιώση ὡς ἔχει σήμερα. ̓Αλλὰ τὸ ζήτημα δὲν εἶναι αὐτὸ ζήτημα ποὺ στὸ κάτω-κάτω τοὺς περὶ ὧν ὁ λόγος «ἐργοδότες» ἀφορᾷ. [ὺ ζήτημα γιὰ μᾶς εἶναι, ὅτι ἤγγικεν ἡ ὥρα τῆς πλήρους ἐπανελληνοποιήσεως τοῦ “Ελληνισμοῦ, ἀνεξαρτήτως τοῦ τὶ πράττουν οἱ ἄλλοι. "Ας ἑλληνοποιήσουμε πρῶτ ̓ ἀπ ̓ ὅλα τοὺς ἑαυτούς μας. "Αν μπορέσουμε νὰ ὁλοκληρώσουμε τὴν ̓Ελληνικὴ "Ανοιξη, γιὰ τὴν ὁποία μίλησα πιὸ πάνω, τότε καὶ τὸ Ρωμαίικο θὰ γίνη αὐτομάτως Ελληνικὸ Κράτος. Μετέωρος