δ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Ὅταν τὸ Ρωμαίικο μπορῆ νὰ γίνη ᾿Ελληνικό... Τὸ Ρωμαίικο Κρατίδιο ἔχει πιὰ ἐ- κτελέσει τὴν «ἀποστολὴ» ποὺ ἀνέλαβε ἀπὸ τῆς συστάσεώς του ἕως σήμερα: Ξερρίζωσε, συρρίκνωσε καὶ κατέστρε- ψε τὸν προαιώνιο ᾿Ελληνισμὸ τῶν τριῶν ᾿Ηπείρων ὁριστικὰ καὶ τελειω- τικὰ καὶ μάντρωσε τὰ θλιβερὰ ὑπο- λείμματά του μέσα στὸν στενὸ χῶρο τῆς ἐπικράτειάς του. Ἢ τελευταία «πράξη» τοῦ ρόλου του. δηλωδὴ ἡ ἄφελλήνιση τῶν κωτα- λοίπων τοῦ ᾿Ελληνισμοῦὺ (ποὺ ἐγκλώ- βισε µέσα στὰ σύνορά του) διὰ τῆς κα- ταστροφῆς (μὲ νόμους) τῆς γλώσσας µας καὶ τῆς γραφῆς µας, διὰ τῆς πλή- ρους ἀποκοπῆς µας ἀπὸ τὸ ἱστορικὸ παρελθόν µας (μὲ τὴν μισελληνικὴ «παιδεία» του καὶ τὴν μισελληνικὴ «κουλτούρα» του), διὰ τῆς συστηµατι- κῆς ἀναπτύξεως τῶν πιὸ καταθλιπτι- κῶν συμπλεγμάτων ἐθνικῆς µειονεξίας στὸν Ἕλληνα. τὸν ἱστορικώτρο ἄν- θρωπο τῆς Γῆς, διὰ τῆς καλλιεργείας τῆς γελοιωδέστερης ξενοµανίας, διὰ τῆς ἐξουδετερώσεως ὅλων τῶν ἕλληνι- κῶν δημιουργικῶν δυνάμεων µέσω τῆς κρατικῆς δυνάμεως... [Παρέκβαση: Διερωτηθήκατε ποτέ, γιατὶ στὴν 'Ελ- λάδα δὲν ἔχουμε κανένα ἄξιο λόγου ἐ- ρευνητή, ἐπιστήμονα, καθηγητὴ κ.λπ., ἐνῶ ἐκτὸς "Ελλάδος οἱ ΄Ελληνες δια- πρέπουν στὴν ᾿Επιστήμµη, τὴν Οἰκο- νοµία, τὴν Παιδεία, τὴν Πολιτική; καὶ διερωτηθήκατε ποτέ, γιατὶ ἡ μόνη πα- γκόσµια ἑλληνικὴ πρωτειὰ εἶναι ἡ ἐ- µπορική µας ναυτιλία; ΄Η ἀπάντηση εἶναι µία: διότι οἱ Ἕλληνες τοῦ ἐξω- τερικοῦ καὶ ἡ ἐμπορικὴ ναυτιλία κινοῦ- νται ἐκτὸς τῶν ὁρίων καὶ τῆς «δικαιο- δοσίας» τοῦ Ρωμαίικου Κρατιδίου, τὸ ὁποῖο γιὰ τὸν λόγον αὐτὸν δὲν μπορεῖ νὰ τοὺς ἐκμηδενίση. -- Τέλος τῆς πα- ρεκβάσεως]... ἡ ἐπιχείρηση τῆς ἀφελ- ληνίσεως λοιπὸν τῶν τελευταίων ᾿Ελ- λήνων ἀπὸ τὸ ἄθλιο Ρωμαίικο Κρατί- διο δὲν «περπατάει» πιὰ -- καὶ συνε- πῶς τὸ «θεᾶρεστο» ἔργο ποὺ τοῦ ἀνετέ- θη τέλειωσε: Οἱ Ἕλληνες ἕαναβρί- σκουν πιὰ τὸν ἑαυτό τους καὶ τὴν µα- κραίωνη καὶ τραγικὴ περίοδο τῆς ἕλ- ληνικῆς ἀφασίας διαδέχεται γεμάτη ζωτικὴ ὁρμὴ ἡ ἀνοιξιάτικη ἔγερση, συνειδητοποίηση καὶ ἐγρήγορση τῆς ἑλληνικότητάς µας. Οἱ ἔχοντες ὦτα καὶ ὀφθαλμοὺς ἀκούουν καὶ βλέπουν τὸ θαυμάσιο αὐτὸ ξύπνημα παντοῦ καὶ σ᾽ ὅλη του τὴ μεγαλοπρέπεια... Θὰ μποροῦσε νὰ σκεφθῆ κανείς, ὅ- τι οἱ «ἐργοδότες» τοῦ Ρωμαίικου, ἀφοῦ πιὰ δὲν μπορεῖ νὰ συνεχίση τὴν «ἀπο- στολή» του, δὲν ἔχουν παρὰ νὰ τὸ κα- ταργήσουν εἴτε διαμελίζοντάς το εἴτε κατακτώντας το καθ᾿ οἱονδήποτε τρό- πον καὶ μὲ οἱονδήποτε στρατιωτικό ἢ πολιτικὸ «μοχλό». Ὅμως δὲν εἶναι βέ- βαιον, ὅτι θὰ πράξουν κάτι τέτοιο. Καὶ τοῦτο, διότι στόχος τους παραμένει ὃ “Ελληνισμὸς κι ὄχι τὸ Ῥωμαίικο - ποὺ ἡ τυχὸν κατάργησή του μπορεῖ ἵ- σως νὰ ἀποβῆ ὑπὲρ τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ καὶ ν᾿ ἀναζωπυρήση τὶς ζωτικές του δυνάμεις. Μπορεῖ λοιπὸν βάσιμα νὰ πιθανολογήση κανείς, ὅτι τὸ Ρωμαίικο θὰ ὑποστηριχθῆ καὶ θὰ ἐπιβιώση ὡς ἔ- χει σήμερα. ᾿Αλλὰ τὸ ζήτημα δὲν εἶναι αὐτὸ - ζήτημα ποὺ στὸ κάτω-κάτω τοὺς περὶ ὧν ὁ λόγος «ἐργοδότες» ἀφορᾷ. [ὺ ζή- τηµα γιὰ μᾶς εἶναι, ὅτι ἤγγικεν ἡ ὥρα τῆς πλήρους ἐπανελληνοποιήσεως τοῦ “Ελληνισμοῦ, ἀνεξαρτήτως τοῦ τὶ πράττουν οἱ ἄλλοι. "Ας ἑλληνοποιή- σουµε πρῶτ᾽ ἀπ᾿ ὅλα τοὺς ἑαυτούς µας. "Αν μπορέσουμε νὰ ὁλοκληρώ- σουµε τὴν ᾿Ελληνικὴ "Ανοιξη, γιὰ τὴν ὁποία μίλησα πιὸ πάνω, τότε καὶ τὸ Ρωμαίικο θὰ γίνη αὐτομάτως Ελ- ληνικὸ Κράτος. Μετέωρος