ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΝ ̓Εφθαρμένη ἀρχαιοελληνικὴ διάλεκτος τὸ γλωσσικὸ «ἰδίωμα» τῶν Σκοπίων Ὃ Γερμανὸς καθηγητὴς «. Μείραπά στὸ βιβλίο του « ̓ Εθνογραφία τῆς Μακεδονίας, ἱστορικο-εθνολογικόν, γλωσσικο-στατιστικὸν μέρος» ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Ὅταν ἀκούῃ τις τοὺς ̓Αρωμάνους ἐν Μοναστηρίῳ ἢ τοὺς ̓Αλβανοὺς ἐν Κορυτσᾷ νὰ ὁμιλοῦν τὴν ἑλληνικήν, ἐκπλήττεται διὰ τὴν συμφωνίαν τῆς γλώσσης αὖτῶν πρὸς τὴν γραφομένην. Αὕτη ἐδιδάχθη εἰς αὐτοὺς διὰ τῶν σχολείων καὶ οὗτως εἰσῆλθεν καὶ εἰς τὴν πρὸς ἀλλήλους ἐπικοινωνίαν». 'Ο καθηγητής, γνωστὸ ὄργανο τῆς λογοκρατίας, σφάλλει βεβαίως χαρακτηρίζοντας τοὺς ἀνθρώπους αὖτοὺς ̓Αρωμάνους καὶ ̓ Αλβανούς, τῶν ὁποίων τὸ φιλόσοφον καὶ φιλόμουσόν τους καὶ μόνον τοὺς ἀποδεικνύει Ἕλληνες. "Ομως δὲν θ ̓ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέμα τῆς "Ελληνικότητος τῶν κατοίκων τῆς Β. Μακεδονίας καὶ ̓Ηπείρου, ἀφοῦ διεξοδικὰ ἔχει ἀναλυθεῖ στὸν «Δαυλό», τεύχη [23, Μάρτιος 1992 καὶ [25 Μάιος Ι992. Θὰ προσθέσω ἁπλῶς λίγα νέα στοιχεῖα, ἀπόψεις ξένων ἐπιστημόνων, καθολικἀ παραδεκτῶν, ποὺ ἀποκρούουν τὴν ἄποψη τοῦ Ο. ΜΜείραπά. Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὸν ̓ Ελβετὸ ἱστορικὸ ΝΜ. ΦίΔΠΗΠ, «ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Μακεδονίας --Νοτίου τε καὶ Βορείου-- μέχρι καὶ τοῦ τελευταίου, ὁμιλοῦν καθαρῶς ἑλληνικά». «Οἱ δὲ κάτοικοι τῆς γεωγραφικῆς περιοχῆς “Μακεδονία” εἰναι Ἕλληνες» (1.5. ΚοιζεΚ, Τσεχοσλοβάκος ἐθνολόγος). «Μακεδονικὸν κράτος καὶ μακεδονικἡ ἐθνότης - ἡ ὁποία μόνον ὑπὸ τῶν Βουλγάρων κομιτατζήδων Ἄμνήθη -- οὐδέποτε ὑπῆρξε», ἀποφαίνεται ὁ Βέλγος ἱστορικὸς καὶ ἐθνολόγος ΑτΠΟΙ ναη Οεηηερ. ̓Αποστομωτικὴ ἀπάντηση ἐν τῷ μεταξὺ τόσο στὸ Ο. Ννεϊραπα ὅσο καὶ σ ̓ ὅλους τοὺς μίσθαρνους «πολιτικοὺς τῶν ̓Επιστημῶν», ποὺ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ προπαγανδίζουν τὸ δόγμα τῶν Κομιτατζήδων, δίνει ὁ Τσέχος ἱστορικὸς καὶ ἐθνολόγος 6... 1Πτεζεκ, ὁ ὁποῖος, στηριζόμενος ἀποκλειστικὰ σ ̓ ἀρχαιοελληνικές, Ρωμαϊκὲς καὶ Βυζαντινὲς ἐπιγραφές, ἀπέδειξε ὅτι τὰ γλωσσικὰ ὅρια τῆς ἕλληνικῆς ἐπικράτειας μέχρι καὶ τὸν 7ο μ.Χ. αἰῶνα ἄρχιζαν ἀπ ̓ τὶς ἐκβολὲς τοῦ Γενυσοῦ ποταμοῦ στὴν ̓Αδριατική, περνοῦσαν πάνω ἀπὸ τὰ Σκόπια καὶ τὴ Σόφια, προχωροῦσαν κατὰ μῆκος τῆς ὀροσειρᾶς τοῦ Αἴμου καὶ κατέληγαν στὸν Εὔξεινο Πόντο. "Ολόκληρη λοιπὸν ἡ περιοχὴ τοῦ σημερινοῦ κράτους τῶν Σκοπίὧν ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς ̓Ολυμπιάδος τοῦ ̓Ιφίτου (δος π.Χ. αἰώνας) μέχρι καὶ τὸ Το μ.Χ. αἰῶνα ἀνῆκε ἀποκλειστικὰ στοὺς Ἕλληνες. ̓Ασφαλῶς οἱ Ἕλληνες τῆς Μακεδονίας, γενικά, «διαγωνιζόμενοι πρὸς τοὺς βαρβάρους ὑπὲρ τῆς τῶν Ελλήνων ἐλευθερίας», ὑπέστησαν πλεῖστες συμφορές’ ἰδιαίτερα ἀπ ̓ τὸν 7ο μ.Χ. αἰῶνα καὶ ἐντεῦθεν, ἀφ ̓ ὅτου δηλαδὴ πύκνωσαν οἱ ἐπιδρομὲς τῶν πληρωμένων σ(κ)λάβων καὶ σέρβων (Ξ ὑπηρετῶν ἐπίσης, ὅπως τὸ ὄνομά τους μαρτυρεῖ: 5ετνας Λατ. Ξ σκλάβος, δοῦλος, ὑπηρέτης). Οἱ δυσκολίες τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν πολλαπλασιάστηκαν. Ὅμως οὔτε ἀφελληνίσθηκαν οὔτε βεβαίως καὶ ἀφανίστηκαν. «Ὁ λαὸς ὁ ἐκ τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐν ταῖς συμφοραῖς