ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΝ ᾿Εφθαρμένη ἀρχαιοελληνικὴ διάλεκτος τὸ γλωσσικὸ «ἰδίωμα» τῶν Σκοπίων Ὃ Γερμανὸς καθηγητὴς «. Μείραπά στὸ βιβλίο του «᾿ Εθνογραφία τῆς Μακε- δονίας, ἱστορικο-εθνολογικόν, γλωσσικο-στατιστικὸν µέρος» ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: «Ὅταν ἀκούῃ τις τοὺς ᾿Αρωμάνους ἐν Μοναστηρίῳ ἢ τοὺς ᾿Αλβανοὺς ἐν Κορυ- τσᾷ νὰ ὁμιλοῦν τὴν ἑλληνικήν, ἐκπλήττεται διὰ τὴν συμφωνίαν τῆς γλώσσης αὖ- τῶν πρὸς τὴν γραφοµένην. Αὕτη ἐδιδάχθη εἰς αὐτοὺς διὰ τῶν σχολείων καὶ οὗ- τως εἰσῆλθεν καὶ εἰς τὴν πρὸς ἀλλήλους ἐπικοινωνίαν». 'Ο καθηγητής, γνωστὸ ὄργανο τῆς λογοκρατίας, σφάλλει βεβαίως χαρακτηρίζοντας τοὺς ἀνθρώπους αὖ- τοὺς ᾿Αρωμάνους καὶ ᾿ Αλβανούς, τῶν ὁποίων τὸ φιλόσοφον καὶ φιλόμουσόν τους καὶ µόνον τοὺς ἀποδεικνύει Ἕλληνες. "Ομως δὲν θ᾽ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ θέµα τῆς "Ελληνικότητος τῶν κατοίκων τῆς Β. Μακεδονίας καὶ ᾿Ηπείρου, ἀφοῦ διε- ξοδικὰ ἔχει ἀναλυθεῖ στὸν «Δαυλό», τεύχη [23, Μάρτιος 1992 καὶ [25 Μάιος Ι992. Θὰ προσθέσω ἁπλῶς λίγα νέα στοιχεῖα, ἀπόψεις ξένων ἐπιστημόνων, κα- θολικἀ παραδεκτῶν, ποὺ ἀποκρούουν τὴν ἄποψη τοῦ Ο. ΜΜείραπά. Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὸν ᾿ Ελβετὸ ἱστορικὸ ΝΜ. ΦίΔΠΗΠ, «ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Μακεδονίας --Νοτίου τε καὶ Βορείου-- µέχρι καὶ τοῦ τελευταίου, ὁμιλοῦν κα- θαρῶς ἑλληνικά». «Οἱ δὲ κάτοικοι τῆς γεωγραφικῆς περιοχῆς “Μακεδονία” εἰ- ναι Ἕλληνες» (1.5. ΚοιζεΚ, Τσεχοσλοβάκος ἐθνολόγος). «Μακεδονικὸν κράτος καὶ μακεδονικἡ ἐθνότης - ἡ ὁποία µόνον ὑπὸ τῶν Βουλγάρων κομιτατζήδων Ἄ- µνήθη -- οὐδέποτε ὑπῆρξε», ἀποφαίνεται ὁ Βέλγος ἱστορικὸς καὶ ἐθνολόγος Ατ- ΠΟΙ ναη Οεηηερ. ᾿Αποστομωτικὴ ἀπάντηση ἐν τῷ μεταξὺ τόσο στὸ Ο. Ννεϊραπα ὅσο καὶ σ᾽ ὅ- λους τοὺς μίσθαρνους «πολιτικοὺς τῶν ᾿Επιστημῶν», ποὺ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ προπαγανδίζουν τὸ δόγμα τῶν Κομιτατζήδων, δίνει ὁ Τσέχος ἱστορικὸς καὶ ἐ- θνολόγος 6... 1Πτεζεκ, ὁ ὁποῖος, στηριζόμενος ἀποκλειστικὰ σ᾽ ἀρχαιοελληνι- κές, Ρωμαϊκὲς καὶ Βυζαντινὲς ἐπιγραφές, ἀπέδειξε ὅτι τὰ γλωσσικὰ ὅρια τῆς ἕλ- ληνικῆς ἐπικράτειας μέχρι καὶ τὸν 7ο μ.Χ. αἰῶνα ἄρχιζαν ἀπ᾽ τὶς ἐκβολὲς τοῦ Γενυσοῦ ποταμοῦ στὴν ᾿Αδριατική, περνοῦσαν πάνω ἀπὸ τὰ Σκόπια καὶ τὴ Σό- φια, προχωροῦσαν κατὰ μῆκος τῆς ὀροσειρᾶς τοῦ Αἴμου καὶ κατέληγαν στὸν Εὔ- ξεινο Πόντο. "Ολόκληρη λοιπὸν ἡ περιοχὴ τοῦ σημερινοῦ κράτους τῶν Σκοπί- ὧν ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς ᾿Ολυμπιάδος τοῦ ᾿Ιφίτου (δος π.Χ. αἰώνας) μέχρι καὶ τὸ Το μ.Χ. αἰῶνα ἀνῆκε ἀποκλειστικὰ στοὺς Ἕλληνες. ᾿Ασφαλῶς οἱ Ἕλληνες τῆς Μακεδονίας, γενικά, «διαγωνιζόμενοι πρὸς τοὺς βαρβάρους ὑπὲρ τῆς τῶν Ελλήνων ἐλευθερίας», ὑπέστησαν πλεῖστες συμφορές’ ἰδιαίτερα ἀπ᾿ τὸν 7ο μ.Χ. αἰῶνα καὶ ἐντεῦθεν, ἀφ᾽ ὅτου δηλαδὴ πύκνωσαν οἱ ἐ- πιδρομὲς τῶν πληρωμένων σ(κ)λάβων καὶ σέρβων (Ξ ὑπηρετῶν ἐπίσης, ὅπως τὸ ὄνομά τους μαρτυρεῖ: 5ετνας Λατ. Ξ σκλάβος, δοῦλος, ὑπηρέτης). Οἱ δυσκολίες τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν πολλαπλασιάστηκαν. Ὅμως οὔτε ἀφελληνίσθηκαν οὔτε βεβαίως καὶ ἀφανίστηκαν. «Ὁ λαὸς ὁ ἐκ τῶν ἀγροτῶν καὶ ἐν ταῖς συμφοραῖς