ΗΙΠΟΚΡΑΤΗΣ ΔΑΚΟΓΛΟΥ | Τὸ ὡλοκληρωμένο Πλανητικὸ Πρότυπο τοῦ Πυθαγορείου φιλοσόφου Φιλολάου 1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΙ Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Πυθαγόρα ὁ μαθητής του Φιλόλαος τὸν Ε ́ αἰ. π.Χ. συνέγβαψε σὲ βιβλίο ἕνα μέρος ἀπὸ τὴν διδασκαλία του’ μάλιστα λέγεται ὅτι τμῆμα αὖτῆς τῆς συγγραφῆς ἀγόρασε ἀπ ̓ αὐτὸν ὁ Πλάτων ἀντὶ ἁδρᾶς ἀμοιβῆς. 'Ο Φιλόλαος γράφοντας τὰ ἄνω ἐφήρμοσε καὶ διετήρησε ἕναν βασικὸ Πυθαγόρειο κανόνα, δηλαδὴ ὅσα θέματα ἧσαν ἁπλᾶ καὶ εὐκόλως κατανοητὰ καὶ δὲν ἀντιστρατεύονταν τὶς βασικὲς δοξασίες τοῦ λαοῦ τὰ διετύπωσε στὴν ἁπλῆ λαϊκὴ γλῶσσα, ὅσα ὅμως θέματα ἀφοροῦσαν τὰ θεῖα ἣ τὰ ὑπερκόσμια ἢ ἦσαν κατὰ πολὺ διάφορα ἣ ἀντίθετα μὲ τὶς λαϊκὲς δοξασίες τὰ διετύπωσε στὴν εἰδικὴ γλῶσσα τοῦ συμβολισμοῦ, ὥστε νὰ ἀπευθύνωνται μόνο στοὺς εἰδικοὺς φιλοσόφους, στοὺς εἰδικοὺς τρόπον τινὰ ἐπιστήμονες τῆς ἐποχῆς ἐχείνης, τοὺς μύστες, ποὺ εἶχαν τὴν ἱκανότητα νὰ ἄποσυμβολίζουν τὰ σύμβολα καὶ νὰ χατανοοῦν τὴν κρυμμένη ἀλήθεια αὐτῶν. Μὲ βάσι αὐτὸν τὸν κανόνα ὁ Φιλόλαος ἔγραψε γιὰ τὸν ἁπλὸ λαὸ ἕνα ἀτελέστατο πρότυπο τῆς δημιουργίας τῶν πλανητικῶν συγχροτημάτων, ποὺ εἶναι σήμερα γνωστὸ στοὺς ἐρευνητὲς καὶ ποὺ ἔχει σὰν κύριο χαρακτηριστικὸ τὴν περιφορὰ τῶν πλανητῶν περὶ τὸ Πῦρ ("Ἠλιο) -- πολλὰ χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸν ̓Αρίσταρχο, ποὺ πρῶτος ἐδίδασκε τόσο τὴν περιστροφὴ τῆς γῆς περὶ τὸν ἄξονά της ὅσο καὶ τὸ ἡλιοκεντρικὸ σύστημα τῶν πλανητῶν. Γιὰ τοὺς εἰδικοὺς μύστες τῆς ἐποχῆς ἐκείνης διετύπωσε μὲ τὴν συμβολικὴ γλῶσσα τῶν Πυθαγορείων ἕνα πλῆρες ὡᾠλοχληρωμένο «πρότυπο» τῆς Πυθαγόρειας νοητικῆς δημιουργίας τοῦ Σύμπαντος Κόσμου, μέσα στὸ ὁποῖο ἐμφανίζεται καὶ τὸ ὡλοχληρωμένο πλανητικὸ ἡλιοχεντρικὸ σύστημα. Πρόσφατα ἀνακαλύφθηκε ἡ Πυθαγόρεια μέθοδος τοῦ ἀποσυμβολισμοῦ τῶν συμβόλων «Πυθαγόρεια Συμβολικὴ Λογικὴ» καὶ ἔτσι ἔγινε κατορθωτὴ ἡ ἀποχκάλυψι τοῦ ὡᾠλοκληρωμένου Πλανητικοῦ «προτύπου» τοῦ Φιλολάου. 2. ΤΟ ΩΔΟΚΛΔΗΡΩΜΕΝΟ ΠΛΑΝΗΤΙΚΟ «ΠΡΟΤΥΠΟ» ΤΟΥ ΦΙΛΟΔΑΟΥ Ὃ ἀποσυμβολισμὸς τῶν ἐκφράσεων τοῦ Φιλολάου μὲ τὴν Πυθαγόρεια μέθοδο τῆς «Ῥυμβολικῆς Λογικῆς» ἀπεκάλυψε βασικὰ τὸ ἀπὸ αἰώνων ἀναζητούμενο κοσμογονικὸ σχέδιο τῆς δημιουργίας τοῦ Σύμπαντος Κόσμου, τὸ γνωστὸ στοὺς Πυθαγορείους «}Σχέδιον τῆς Αρμονίας τῶν (οὐρανίων) Σφαιρῶν (συμπάντων)», μέσα στὸ ὁποῖο ἐνυπάρχει καὶ τὸ σχέδιο τῶν πλανητικῶν τροχιῶν τῆς πρώτης στιγμῆς τῆς ἐμφανίσεώς των. Τὸ σχέδιο τῆς Αρμονίας τῶν Σφαιρῶν εἶναι ἕνα καθαρὰ γεωμετριχὸ κατασχευαστικὸ σχέδιο τοῦ προβλήματος τῆς ἐπεχτάσεως στὶς σφαῖρες τοῦ γνωστοῦ θεωρήματος τῆς κατασκευῆς τῆς χρυσῆς τομῆς μιᾶς εὐθείας γραμμῆς. Τὸ σχέδιο αὐτὸ ὁμοιάζει σὰν ἕνα μαγνητικὸ πεδίο μὲ δυναμικὲς γραμμές, οἱ ὁποῖες