ΤΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΊΔΕΩΝ ΜΑΒΟΕΕΙῚ, ΒΕΙΟΝ. ᾿Εξέλιέη καὶ Παρακμὴ τῶν Λαῶν “Ὑπάρχουν πολλὰ καὶ καλογραμμένα, τὶς περισσότερες φορές, ἔργα, ποὺ φέρουν τὴν ὑπογραφὴ «διαπρεπῶν» ἐπιστημόνων, προφανῶς ἐπαγγελματιῶν, εἴτε Ἑλλήνων εἴτε ξένων, σὲ κάθε τομέα τοῦ ἐπιστητοῦ, κυρίως ὅμως στοὺς τομεῖς: γλῶσσα, ἱστορία, ἀρχαιολογία, θεολογία, πολιτική, λογοτεχνία... καὶ παραδόξως, τὰ ἔργα αὐτὰ ἔχουν καταστεῖ τρόπον τινὰ “ῥυθμιστὲς᾽ τῆς περαιτέρω ἔρευνας, ἐφ᾽ ὅσον θεωροῦνται '“κλασσικὰ” στὸ εἶδος τους. Μέσα στὰ ἔργα αὐτά, ποὺ θέλουν νὰ ἐμφανίζονται συχνὰ καὶ ὡς “ὕμνοι᾽᾽ στὸν ἕλλη- νικὸ πολιτισμό, διαπίστωσα ὅτι ὑποκρύπτεται σχεδὸν πάντα ἕνας ἀδιάκριτος ἐκ πρώτης ὅ- Ψεως καὶ πολὺ καλὰ “δαφιναρισμένος᾽" μισελληνισμός. Τὰ ἔργα αὐτὰ δὲν εἶναι '"οὐδέτε- ρα” οὔτε πολὺ περισσότερο ἔχουν σκοπό νὰ ὑμνήσουν τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό. ᾿Ο σκο- πός τους εἶναι νὰ “θάψουν᾽᾽ τὴν ᾿ Ἑλλάδα, τοὺς Ἕλληνες καὶ τὸν πολιτισμό τους’ καὶ τὸ λιγότερο ποὺ πετυχαίνουν στὸ σημεῖο αὐτὸ εἶναι, νὰ “καθοδηγοῦν᾽" σὲ λανθασμένο δρόµο τὴν ἔρευνα τοῦ μέλλοντος, παραχαράσσοντας καὶ ἀποκρύπτοντας στοιχεῖα, ἐκτρέποντας τοὺς μελλοντικοὺς, ἁγνῶν προθέσεων, ἐρευνητάς. Χα χ Τὸ κλασσικὸ ἔργο “'᾿Εξέλιξη καὶ Παρακμὴ τῶν Λαῶν τοῦ ΜατεεΙ Βτίοη ἐκδόθηκε καὶ στὰ ἑλληνικὰ πολλὲς φορές. Χρησιμοποιῶ ἐδῶ τὴν τρίτοµη ἔκδοση ποὺ ἔκαναν οἱ ἐκδό- σεις «ΜΟΡΦΕΣ» (μετάφραση Α. Μοσχοβάκη: δὲν ἀναγράφεται χρονολογία, ὑπάρχουν τη- λέφωνο 3242053 καὶ διεύθυνση, ᾿ Ἑρμοῦ 121], ᾿ Αθήνα). Θὰ παραπέµψω λοιπὸν σ᾽ αὐτὸ τὸ ἔργο τὸν ἀναγνώστη μὲ τὰ διακριτικά Α,28 ἢ Β,53 ἢ Γ,39..., ὅπου τὰ γράμματα Α.Β.Γ δεί- χνουν τὸν τόμο καὶ οἱ ἀριθμοί, ποὺ ἀκολουθοῦν, τὴν σελίδα σύμφωνα μὲ τὴν πιὸ πάνω ἔκ- δοση στὰ ἕλληνικά ποὺ προανέφερα, Ξεκινῶ σήµερα μ᾽ αὐτὸ τὸ ἔργο, γιὰ νὰ δείξω τὸν τρόπο παραχάραξης καὶ ὑποβάθμισης τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ἐπειδή αὐτὸ εἶναι ποὺ βρίσκεται τώρα μπροστά µου, ἀλλὰ ἀποτελεῖ καὶ ἕνα καλὸ δεῖγμα, ὑπόδειγμα θά ᾿λεγα γιὰ τὸν ἀναγνώστη, ὥστε νὰ συνεχίση ἐκεῖνος πλέον μόνος του σὲ παρεμφερῆ ὁμοιοπαθῆ κλασσικά ἔργα, ποὺ σφύζουν, ὅπως εἶπα, ἀπὸ ἕναν ὑφέρποντα πλὴν ὅμως ἀκατάσχετο καὶ πολὺ ἐπικίνδυνο μισελληνισμµό. Φυσικὰ κι ὁ ἴδιος ἔχω τὴν πρόθεση νὰ συνεχίσω μὲ ἄλλα κλασσικὰ ἔργα. Ἢ ᾽᾿Αθηνᾶ μὲ καὶ χωρὶς τὸ δόρυ Στὸ τελευταῖο συνέδριο ᾿Ελληνοαμερικανικῆς Φιλίας στὴν ᾿ Αθήνα δίπλα στὶς δύο σημαῖες ἔστεκε περήφανος κι ἕνας πίνακας, στὸν ὁποῖο δίπλα στὸ ἄ- γαλμα τῆς ᾿ Ελευθερίας εἶχε πάρει τὴ θέση ποὺ τῆς ἅρμοζε καὶ ἡ θεὰ ᾿Αθηνᾶ. Αὐτὸ ὅμως ποὺ ἦταν χαρακτηριστικὸ καὶ τραβοῦσε ἀμέσως τὴν προσοχὴ τοῦ θεατοῦ ἦταν, ὅτι ἡ ᾿ Αθηνᾶ δὲν κρατοῦσε τὸ δόρυ της. “Ὅπως πληροφορήθηκα, ἡ καλλιτέχνις πίστευε, ὅτι τὸ δόρυ τῆς ᾿Αθηνᾶς ἔπρεπε νὰ ξεχασθῆ χάριν τοῦ φιλειρηνικοῦ κλίματος, ἑνὸς κλίματος ποὺ καλλιεργεῖται συστηματικὰ στὴν σημερινὴ Ελλάδα μὲ τὴν ἠθικὴ καὶ ὑλική, κρυφὴ καὶ φανερή ὑποστήριξη ὅ- λων τῶν ἐχθρῶν της, ἐκδεδηλωμένων καὶ μή, γειτόνων ἢ ἀπομεμακρυσμένων. Κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες ἡ καλλιτέχνις θὰ κινδύνευε, νὰ τὴν χαρακτηρί- --