ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ Ἢ κάθαρση τῆς μακραίωνης ̓Ελληνικῆς Τραγωδίας ̓Αγκριτζέντο ( ̓ Ακράγατοῦ ντος)... --- δὲν ἐπεκτείνομαι, γιατὶ θὰ χρειασθῶ τόμον ὁλόκληρο, ἆπλῶς γιὰ νὰ τὰ ἀπαριθμήσω ὅλα ̓Ισμὶρ -- ἢ οἱ κάτοικοι τοῦ (Σμύρνης), τῆς Μπούρσα (Προύσας), τῆς Μανήσα (Μαγνησίας)... -- σταματῶ ἐδῶ, διότι γιὰ μιὰ ᾱπλῆ ἀναφορᾶ στὴν ἑλληνικότητα τῶν (σημερινῶν) τοπωνυμίων τῆς Μ. ̓Ασίας καὶ τῆς ̓Αν. Θράκης χρειάζονται πολλοὶ τόμοι -- ἢ οἱ κάτοικοι τῶν Σκοπίων (Σκοπῶν), τῆς Νίσα (Νίσσης) κ.λπ. κ.λπ., ἂν τὰ ψάξουν γλωσσικαᾶ-ἱστορικά --καὶ θὰ τὰ ψάξουν, ἀναπόφευκτα, ἀργὰ ἢ γρήγορα---, δὲν τοὺς ύπενθυμίζουν, καθὼς τὰ ἀναφέρουν συνεχῶς στὶς καθημερινές τους ὁμιλίες, ὅτι εἶναι Ἕλληνες οἱ πρόγονοί τους καὶ τίποτα ἄλλο, Καὶ οἱ φυσιογνωμίες, τὰ ἀνθῥωπολογικά τους χαρακτηριστικά, ἡ ἐμφάνισή τους γενικὰ δὲν τοὺς δείχνουν σὲ κάθε βῆμα τους ὅτι διαφέρουν ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς «ἑλλαδικοὺς» ὅσο ἐδῶ στὴν «Ελλάδα» διαφέρουν ἀνθρωπολογικὰ «οἱ ὁπαδοὶ τοῦ ΠΑΣΟΚ ἀπὸ τοὺς ὁπαδοὺς τῆς ΝΔ», ὅπως μὲ ἄφθαστη εἰρωνία ἔγραψε πρόσφατα στὸν «Δαυλὸ» ὁ ἐξέχων ἀνθρωπολόγος κ. Ἄρης Πουλιανός; Ταλαίπωρε ̓ Ελληνισμέ, τραγικὲ Ἕλληνα! Ποιά κακιὰ Μοῖρα τῆς ̓Ἱστορίας ἐφεῦρε στὰ ἄδυτα τοῦ συνωμοτικοῦ κέντρου ὅλων τῶν σατανικῶν πλεκτανῶν τῆς “1στορίας τὰ φαντάσματα τῶν ἐθνικιστικῶν-κρατικιστικῶν παρακρούσεων, γιὰ νὰ τὰ ἐξαπολύση ἐναντίον σου καὶ νὰ σὲ κάνη νὰ ̓Περιηγηθήκατε ποτὲ τὶς πόλεις καὶ τὰ χωριὰ τῶν περιοχῶν Σμύρνης, ̓Αιδινίου, Περγάμου, Προύσας. Πόντου, ̓Ανατολικῆς Θράκης; ̓Επισκεφθήκατε ποτὲ τὴν ὕπαιθρο τῆς Βουλγαρίας, τῆς ̓Αλβανίας, τῶν Σκοπίων, Ζήσατε ποτὲ «ἀπὸ κοντὰ» τοὺς ἀνθρώπους τῆς Κύπρου; Κοιμηθήκατε ποτὲ στὶς ἐπαρχίες τῆς Σικελίας, τῆς Καλαβρίας. τῆς ̓Απουλίας;... Αν ἐξαιρέσετε τὶς κρατικὲς ἰθαγένειες τῶν κατὰ τόπον κατοίκων (καὶ τὰ «παρελκόμενα» τῶν {θαγενειῶν αὐτῶν γλωσσικᾶ ἰδιώματα. ποὺ πάντως, ἂν τὰ ψάξετε σὲ μεγάλο βάθος, θὰ βεβαιωθῆτε ὅτι ὅλα τους δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ᾱπὸ πολὺ παρεφθαρμένες ἑλληνικὲς διάλεκτοι) καὶ τὰ θρησκευτικὰ δόγματα, σὲ τί διαφέρουν οἱ ἄνθρωποι ποὺ κατοικοῦν στὰ μέρη αὐτὰ ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς «ἑλλαδικούς»; Πρέπει νὰ τὸ ποῦμε ἐπιτέλους: Τὰ ἐκθέματα τῶν μουσείων τῶν πόλεών τους, τὰ εὑρήματα ποὺ ἀποκαλύπτουν τὰ τρακτέρ τους ὅταν ὀργώνουν τὰ κτήματά τους, ὅλα τὰ ζωνταναᾶ-ὑπαρκτὰ σημάδια τέλος πάντων τοῦ παρελθόντος τους, ποὺ δίνουν τᾶ πειστήρια τοῦ ἐθνισμοῦ τους (τᾶ γνήσια καὶ χειροπιαστὰ καὶ εὔγλωττα καὶ ἀναμφισβήτητα, κι ὄχι τὰ πλαστα τῆς παραχαραγμένης «ἱστορίας» ποὺ τοὺς διδάσκουν τὰ κράτη ποὺ τοὺς ἐξουσιάζουν) δὲν βοοῦν, ὅπως βοοῦν καὶ τὰ ἑλλαδικά, ὅτι εἶναι Ἕλληνες: Καὶ τὰ ὀνόματα τῶν τοπωνυμίων καὶ τῶν πόλεων ὅπου κατοικοῦν οἵ κάτοικοι τοῦ Παλέρμο (Πανόρμου), τοῦ ̓Οτράντο ( ́Υδροῦντος),