ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ Ἢ «ἄγνωστη» γραφὴ τῆς Γκλοζὲλ εἶναι ἡ μινωϊκὴ Γραμμικὴ Δ Σὲ μιὰ γαλλικὴ κωμόπολη εἴκοσι χιλιόμετρα δυτικὰ τοῦ Βισύ, στὴν Γκλοζὲλ (61ο2ε|), βρέθηκαν τὸ 1926 πανάρχαιες πινακίδες μὲ μιὰ γραφή, ἡ ὁποία χαρακτηρίστηχε «ἄγνωστη». Ἣ ἀνακάλυψη προκάλεσε τότε μεγάλο σκάνδαλο (βλέπε «Δαυλόν», τ. 124, σελ. 7002, ̓Ιανουάριος 1992). Οἱ ἐπιστήμονες 6 χωρῶν (Βε]παεἩ, Γιοικ. Ώερετεῖ., Αιαάο[Ιεηί, Ώε Ὑάδεοπεσε]]ο, ΌΏουτγεα, Β]οεγη, Μαγεί, νη (εηπερ, Ὑϊεηπποί, Βιιϊαναπα) ἀναγνώρισαν τὴν σπουδαιότητα τῶν πινακίδων «διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τῆς προελεύσεως τοῦ ἄλφαβήτου». "Αγνωστες «δυνάμεις» ὅμως κατάφεραν νὰ ἐνταφιασθεῖ τὸ θέμα, νὰ χατασχεθοῦν τὰ εὑρήματα καὶ νὰ διωχθοῦν ὅσοι ὑπεστήριζαν τὴν διερεύνησή τους. Ταῦτα ἐν ἔτει 1921 στὴν Γαλλία, Τί ταν τὸ «τρομερὸ» μυστικὸ τῶν πινακίδων τῆς Γκλοζέλ; Οἱ πινακίδες μὲ τὴν παρουσία τους καὶ μόνο, χλόνισαν τὸ παγχόσμιο κατεστημένο, τὸ ὁποῖο διδάχτηκε καὶ μὲ τὴ σειρά του «ὑπαγόρευσε» σὲ ἄλλους, ὅτι ἡ ἱστορία τῆς γραφῆς ἐντοπίζεται στὴν Φοινίκη. Τόννοι βιβλίων ταν πλέον ἄχρηστοι. Η ἱστορία ἔπρεπε νὰ γραφεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ βάσει νέων δεδομένων. Οἱ πινακίδες τῆς Γκλοζὲλ ἔδειχναν φανερὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα πολλοὶ ὑποπτεύονταν, ἀλλὰ δὲν μποροῦσαν νὰ ἀποδείξουν. Συγκεκριμένα, παλαιοντολογιχκὰ εὑρήματα στὴν Εὐρώπη συνηγοροῦσαν γιὰ ὕπαρξη πολιτισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἰσήχθη στὴν Γαλλία ἀπὸ πολὺ παλιὰ καὶ ὄχι ἐπὶ «πρώιμων θωμαϊκῶν χρόνων». Μέχρι σήμερα οἱ πινακίδες τῆς Γκλοζὲλ δὲν ἀποχρυπτογραφήθηχκαν οὔτε διαβάστηκαν καθ ̓ οἱονδήποτε τρόπο. Παρέμεναν «ἄλυτο αἴνιγμα». ̓Ενῶ πολλοὶ ἀναρωτιοῦνται, τί γράφουν οἱ πινακίδες τῆς Γχλοζέλ, πολέμησαν ἀσυνείδητα τὴν διερεύνησή τους, ἐπειδὴ δὲν ἀπαγχριστρώθηκαν ἔγχαιρα ἀπὸ προσδέσεις, οἱ ὁποῖες τοὺς ἔκαναν νὰ εἶναι ἀρνητικὰ προϊδεασμένοι ἔναντι τοῦ ἐνδεχόμενου νὰ ἀναγράφουν ἑλληνικὰ κείμενα. Ἢ ὀνομασία Γ ̓. κλοζὲλ εἶναι πιθανότατα ἑλληνική. ̓Αποτελεῖ σύνθετη λέξη («κάλλος ̓Ηλίου»;), ἣ ὁποία, μὲ παραφθορὰ καὶ ἐχλατινισμό, μπορεῖ νὰ καταλήξει (ζ/οδε(. '} ποδηλοῖ ὕπαρξη ναοῦ, ὅπου ἐξυμνεῖτο τὸ κάλλος τοῦ "Ηλίου. 'Η γραφὴ τῶν πινακίδων πέρασε ἀπαρατήρητη γιὰ τὴν "Ἑλλάδα ἐν ἔτει 1927. Σήμερα ὅμως μετὰ τὴ συζήτηση γιὰ τὴ Γραμμικὴ Α («Δαυλός», τεῦχος 126, ̓Ιούνιος 1992) οἱ πινακίδες τῆς [κλοζὲλ ἔρχονται στὴν ἐπικαιρότητα. Κατὰ τὸν ὑπογράφοντα, ἡ γραφὴ τῶν πινακίδων εἶναι ἡ Μινωϊκὴ Γραμμικὴ Α. Τὰ κείμενα ποὺ προχύπτουν εἶναι ἑλληνικά. Σὲ πίστωση τῶν ἀνωτέρω παρατίθενται οἱ σχετικὲς ἀποχρυπτογραφγσεις μὲ τὶς ἀντιστοιχίες μεταξὺ Γραμμικῆς Α καὶ γραφῆς Γχκλοζέλ. Θὰ ὑπάρξη σὲ προσεχὲς τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» ἀποχρυπτογράφυηση τῆς γραφῆς τοῦ Μας ἆΑ5]. ̓Αλλὰ ὁ ἀναγνώστης δὲν θὰ δυσκολευτεῖ ἀπὸ τώρα νὰ ἐξαγάγει τὰ συμπεράσματά του. Περὶ μετακινήσεων Μινώων, Κυπρίων καὶ γενικώτερα "Ἑλλήνων τῆς Μητρόπολης πρὸς τὶς ἑλληνικὲς παροικίες τῆς Μεσογείου ἀναφέρει ἡ πανάρχαια ὀρειχάλκινη πινακίδα ἀπὸ τὸ ̓Ιδάλιον τῆς Κύπρου («Δαυ-