ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ Ἢ «ἄγνωστη» γραφὴ τῆς Γκλοζὲλ εἶναι ἡ μινωϊκὴ Γραμμικὴ Δ Σὲ μιὰ γαλλικὴ κωμόπολη εἴκοσι χιλιόμετρα δυτικὰ τοῦ Βισύ, στὴν Γκλοζὲλ (61ο2ε|), βρέθηκαν τὸ 1926 πανάρχαιες πινακίδες μὲ μιὰ γραφή, ἡ ὁποία χαρακτη- ρίστηχε «ἄγνωστη». Ἣ ἀνακάλυψη προκάλεσε τότε µεγάλο σκάνδαλο (βλέπε «Δαυλόν», τ. 124, σελ. 7002, ᾿Ιανουάριος 1992). Οἱ ἐπιστήμονες 6 χωρῶν (Βε]πα- εἩ, Γιοικ. Ώερετεῖ., Αιαάο[Ιεηί, Ώε Ὑάδεοπεσε]]ο, ΌΏουτγεα, Β]οεγη, Μαγεί, νη (εηπερ, Ὑϊεηπποί, Βιιϊαναπα) ἀναγνώρισαν τὴν σπουδαιότητα τῶν πινακίδων «διὰ τὴν λύσιν τοῦ ζητήματος τῆς προελεύσεως τοῦ ἄλφαβήτου». "Αγνωστες «δυνάμεις» ὅμως κατάφεραν νὰ ἐνταφιασθεῖ τὸ θέµα, νὰ χατασχεθοῦν τὰ εὑρήματα καὶ νὰ διω- χθοῦν ὅσοι ὑπεστήριζαν τὴν διερεύνησή τους. Ταῦτα ἐν ἔτει 1921 στὴν Γαλλία, Τί ταν τὸ «τρομερὸ» μυστικὸ τῶν πινακίδων τῆς Γκλοζέλ; Οἱ πινακίδες μὲ τὴν παρουσία τους καὶ µόνο, χλόνισαν τὸ παγχόσµιο κατεστημένο, τὸ ὁποῖο διδάχτηκε καὶ μὲ τὴ σειρά του «ὑπαγόρευσε» σὲ ἄλλους, ὅτι ἡ ἱστορία τῆς γραφῆς ἐντοπίζεται στὴν Φοινίκη. Τόννοι βιβλίων ταν πλέον ἄχρηστοι. Η ἱστορία ἔπρεπε νὰ γραφεῖ ἀπὸ τὴν ἀρχὴ βάσει νέων δεδοµένων. Οἱ πινακίδες τῆς Γκλοζὲλ ἔδειχναν φανερὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα πολλοὶ ὑποπτεύονταν, ἀλλὰ δὲν μποροῦσαν νὰ ἀποδείξουν. Συγκεκριµένα, παλαιοντολογιχκὰ εὑρήματα στὴν Εὐρώπη συνηγοροῦσαν γιὰ ὕπαρξη πολιτισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἰσήχθη στὴν Γαλλία ἀπὸ πολὺ παλιὰ καὶ ὄχι ἐπὶ «πρώιμων θωμαϊκῶν χρόνων». Μέχρι σήµερα οἱ πινακίδες τῆς Γκλοζὲλ δὲν ἀποχρυπτογραφή- θηχκαν οὔτε διαβάστηκαν καθ᾽ οἱονδήποτε τρόπο. Παρέμεναν «ἄλυτο αἴνιγμα». ᾿Ε- νῶ πολλοὶ ἀναρωτιοῦνται, τί γράφουν οἱ πινακίδες τῆς Γχλοζέλ, πολέμησαν ἀσυνεί- δητα τὴν διερεύνησή τους, ἐπειδὴ δὲν ἀπαγχριστρώθηκαν ἔγχαιρα ἀπὸ προσδέσεις, οἱ ὁποῖες τοὺς ἔκαναν νὰ εἶναι ἀρνητικὰ προϊδεασμένοι ἔναντι τοῦ ἐνδεχόμενου νὰ ἀναγράφουν ἑλληνικὰ κείμενα. Ἢ ὀνομασία Γ᾿. κλοζὲλ εἶναι πιθανότατα ἑλληνική. ᾿Αποτελεῖ σύνθετη λέξη («κάλλος ᾿Ηλίου»;), ἣ ὁποία, μὲ παραφθορὰ καὶ ἐχλατινισμό, μπορεῖ νὰ καταλήξει (ζ/οδε(. '} ποδηλοῖ ὕπαρξη ναοῦ, ὅπου ἐξυμνεῖτο τὸ κάλλος τοῦ "Ηλίου. 'Η γραφὴ τῶν πινακίδων πέρασε ἀπαρατήρητη γιὰ τὴν "Ἑλλάδα ἐν ἔτει 1927. Σήµερα ὅμως μετὰ τὴ συζήτηση γιὰ τὴ Γραμμικὴ Α («Δαυλός», τεῦχος 126, ᾿Ιούνιος 1992) οἱ πινακίδες τῆς [κλοζὲλ ἔρχονται στὴν ἐπικαιρότητα. Κατὰ τὸν ὑπογράφοντα, ἡ γραφὴ τῶν πινακίδων εἶναι ἡ Μινωϊκὴ Γραμμικὴ Α. Τὰ κείµενα ποὺ προχύπτουν εἶναι ἑλληνικά. Σὲ πίστωση τῶν ἀνωτέρω παρατίθε- νται οἱ σχετικὲς ἀποχρυπτογραφγσεις μὲ τὶς ἀντιστοιχίες μεταξὺ Γραμμικῆς Α καὶ γραφῆς Γχκλοζέλ. Θὰ ὑπάρξη σὲ προσεχὲς τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» ἀποχρυπτογράφυη- ση τῆς γραφῆς τοῦ Μας ἆΑ5]. ᾿Αλλὰ ὁ ἀναγνώστης δὲν θὰ δυσκολευτεῖ ἀπὸ τώρα νὰ ἐξαγάγει τὰ συμπεράσματά του. Περὶ μετακινήσεων Μινώων, Κυπρίων καὶ γε- νικώτερα "Ἑλλήνων τῆς Μητρόπολης πρὸς τὶς ἑλληνικὲς παροικίες τῆς Μεσογείου ἀναφέρει ἡ πανάρχαια ὀρειχάλκινη πινακίδα ἀπὸ τὸ ᾿Ιδάλιον τῆς Κύπρου («Δαυ-