ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α. ΚΟΥΡΒΕΤΑΡΗΣ3 Κρίση ἐθνικῆς ταυτότητας τῶν "Ελλήνων τῆς Διασπορᾶς Ἢ κρίση τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας τῶν "Ἑλλήνων τῆς διασπορᾶς ἔχει τὶς ρίζες της στὴν ἀναζήτηση τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας τῶν ̓ Ελλήνων λίγο πρὶν καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν ἐθνική τους ἀνεξαρτησία ἀπὸ τὴν ̓Οθωμανικὴ αὐτοκρατορία. Ἢ ἐθνικὴ ταυτότητα τοῦ νέου ἑλληνικοῦ ἔθνους-κράτους στὰ μέσα τοῦ Ι9ου αἰώνα ἐπηρεάσθηκε ἀπὸ δύο ἀντίθετες κοσμοθεωρίες ἢ ἰδεολογίες. 'Ἡ μιὰ εἶναι γνωστὴ σὰν «ἑλληνιστικὴ-ἀνθρωπιστικὴ» κίνηση, ποὺ ἀναζήτησε τὴν ἐθνικὴ ταυτότητα τοῦ νέου ἑλληνικοῦ ἔθνους-κράτους στὸ ἀρχαῖο ἑλληνικὸ κλασσικὸ πρότυπο. Τὸ πρότυπο αὐτὸ γαλουχήθηκε καὶ ἐξιδανικεύθηκε στὴ Δύση. ̓ Αποτέλεσε δέ τὴ βάση τῆς ̓ Αναγέννησης καὶ τοῦ ἀνθρωπισμοῦ στὴ Δύση. ̓Ενῶ ἡ Δύση εἶχε τὴν ̓ Αναγέννηση στὰ γράμματα, τέχνες καὶ ἀργότερα στὶς ἐπιστῆμες, οἱ ἕλληνες ἔχασαν τὴν ἀνεξαρτησία τους καὶ τὴν ἐθνική τους ταυτότητα κάτω ἀπὸ τοὺς Τούρκους. Φυσικὰ πολλοί λόγιοι τοῦ Βυζαντίου μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης (1453) ἔφυγαν στὴ Δύση καὶ συνετέλεσαν στὴ Δυτικὴ ̓Αναγέννηση. Οἱ ἕλληνες διανοούμενοι τῆς διασπορᾶς κυρίως στὴ Δύση ἀναζήτησαν τὴν ἐθνική τους ταυτότητα στὸ ἀνθρωπιστικὸ-ξλληνικὸ-κλασσικὸ πρότυπο. Ποιὰ ἦταν τὰ χαρακτηριστικά γνωρίσματα τοῦ κλασσικοῦ ἀνθρωπιστικοῦ αὖ- "Οκ. Γ.Α.Κ. είναι τακτικὸς καθηγητὴς τῆς Κοινωνιολογίας στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Βορείου ]λλινόις (ΗΠΑ). ε 4 ρ Η Ἀοινωνιχὴ συμπεριφορα μας Εἰς ἄρθρον του δημοσιευθὲν εἰς τὸ τεῦχος ̓Απριλίου 1992 τοῦ «Δαυχ θ - « ΔΝ Ν , [ ι / ο” ο / 4« λοῦ» ὑπὸ τὸν τίτλον «Οἱ διαπροσωπικὲς σχέσεις τῶν Ελλήνων» ὁ καθηγης σχ ς ΥΣ Ν ’ ’ ͵ , λα Ν Ν τὴς κύριος Γεώργιος Κουρβετά σχολιάζει καὶ ἑρμηνεύει μὲ πολλὴν πα{ ρμη η ’ Δ » ὔ Ν Ν ΩΣ ρατηρητικότητα καὶ ἐνημερότητα, ὅμως καὶ μὲ μίαν σχετικῶς ἐλαφρὰν ὑπερβολήν, τὸ φαινόμενον τῆς ἐπιδράσεως τῆς «ἀστικοποιήσεως» τῆς σύγχρονης "Ελληνικῆς ζωῆς καὶ τῆς εἰς συνέπειαν αὐτῆς σοβαρῆς μειώσεως τῶν εὐρυτέρων κοινωνικῶν σχέσεων τῶν κατοίκων τῶν μεγάλων πόλεων. Ὃ κύριος καθηγητὴς σωστὰ σημειώνει, ὅτι συνέπεια αὐτῆς τῆς «ἀστιχοποιήσεως», καὶ κάποιων ἄλλων βεβαίως αἰτίων, εἶναι ἡ παρατηρούμενη κλειστὴ χοινωνικότης τῶν "Ελλήνων μόνον εἰς ἕνα στενῶς οἰκογενειαχὸν χύχλον καί, τὸ πολύ, τὸν κάπως εὐρύτερον συγγενικὸν πάντοτε χύχλον. Ἢ εὐρύτερη, ἡ δημοσιότερη ἐπιχοινωνία τῶν κατοίκων τῶν ἄστεων μεταξύ των δὲν εἶναι αἰσθητὴ καὶ μάλιστα κάποια δυσπιστία, κάποια ἐπιφυλακτιχότης κρατοῦν τοὺς ἀνθρώπους εἰς σχεδὸν ψυχρὴν ἀπόστασιν. σον