ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ὃ ᾿Απὸ τοὺς ᾿Ελληνοαμερικανοὺς τὸ φῶς! “Ὑπάρχει μιὰ τεράστιας σημασίας ἐκτίμηση-πληροφορία στὸ ἄρθρο μὲ τίτλο «Ἢ κρίση ταυτότητας τῶν "Ελλήνων τῆς Διασπορᾶς» («Δαυ- λός», τεῦχος /27, ᾿Ιούλιος 1992) τοῦ τακτικοῦ καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστη- µίου τοῦ Βορείου ᾿Ϊλλινόις (ΗΠΑ) κ. Γιώργου Κουρβετάρη, ὁ ὁποῖος συν- δυάζοντας τὴν ἰδιότητα τοῦ Ελλη- νοαμερικανοῦ μὲ ἐκείνη τοῦ κοινω- νιολόγου εἶναι ὁ ἐγκυρώτερος ἄν- θρωπος, γιὰ νὰ διαπιστώση αὐτὸ ποὺ διεπίστωσε: Ὅτι δηλαδὴ οἱ 'Ελλη- νοαμερικανοὶ μετὰ τὴν γ΄ γενεὰ αἰ- σθάνονται περισσότερο Ἕλληνες καὶ ὑπερήφανοι γιὰ τὴν καταγωγή τους ἀπὸ τοὺς ᾿Ελληνοαμερικανοὺς τῆς β΄ γενεᾶς -- ἀκόμη κι ἂν δὲν γνωρίζουν ἑλληνικά! Ἢ ἐκτίμηση- πληροφορία αὐτὴ διατυπώνεται ἐν συντοµία, ἄλλα ἀναλύεται ἐμπερι- στατωµένα ὡς πρὸς τὰ αἴτιά της, τὰ ὁ- ποῖα «λένε πολλα» ὄχι µόνο γιὰ τὸ µέ- γα πρόβλημα τῆς διατηρήσεως τῆς ἑλληνικότητας τῶν ἐντὸς τοῦ Ρωμαί- ικου Κρατιδίου Ελλήνων, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ἰδεολογικὴ θωράκιση ὁὅλό- κληρου τοῦ "Ελληνισμοῦ, ὁ ὁποῖος γενικὰ περνᾶ τὴν χειρότερη --τὴν θανάσιμη, θὰ ἔλεγα-- κρίση ταυτό- τητας ἀπ᾿ ὅσες πέρασε ἕως τώρα διὰ µέσου τῶν χιλιετιῶν τῆς ἱστορικῆς Ἄ- πάρξεώς του. Σὲ γενικὲς γραµµές: 1 Ὃ Ἕλληνας τῆς β΄ γενεᾶς στὴν ᾿Αμερική, φορεὺς τῆς ἰδεολο- γίας τῆς Ρωμιοσύνης (ὀρθοδοξία, νε- οελληνικὴ κουλτούρα ἀποκομμένη ἀ- πὸ τὴν παγκοσμιότητα τῆς ἑλληνικό- τητας, φολκλορικὰ στοιχεῖα τῆς Τουρκοκρατίας, ταύτιση «Ελλάδος» καὶ «Ρωμαίικου Κρατιδίου», μὲ ὅλα τὰ αἰσθήματα ἐθνικῆς µειονεξίας ποὺ συνεπάγεται ἡ ταύτιση αὐτή), ἦταν ᾱ- πολύτως τρωτὸς καὶ ἀθωράκιστος ἡ- θικά, γιὰ νὰ µπορέση ν᾿ ἀντέξη στὴν ἐξουθενωτικὴ πίεση τοῦ ἀμερικανι- κοῦ περιγύρου, τῆς ἀδυσώπητης αὐ- τῆς ἀνθρωποχοάνης, ποὺ πολτοποιεῖ καὶ ἰσοπεδώνει ὅλες τὶς «ὑποκουλτοῦ- ρες» τῶν μειονοτήτων ποὺ ζοῦν στὴν ἀπέραντη αὐτὴ χώρα. 'Ο Ἓλληνοα- μερικανὸς τῆς β΄ γενεᾶς, ἀποκλει- στικὰ «Ρωμιὸς» (μὲ ἀνύπαρκτη ἢ Ἄ- ποτυπωδέστατη ---τὸ πολὺ--- αἴσθη- ση τοῦ ᾿Ελληνικοῦ µας Μεγαλείου), μὲ µόνο συνεκτικὸ δεσμὸ τὴν ᾿ὤρθο- δοξία (ποὺ πάντως δὲν ἦταν ἄποκλει- στικὰ «ἑλληνική», ἀφοῦ ὀρθόδοξοι εἶναι καὶ οἱ Ρωσοαμερικανοί, οἵ Βουλγαροαμερικανοί, οἱ Σερβοαµε- ρικανοὶ καὶ τόσοι ἄλλοι), μὲ τὶς «πα- ραδόσεις» τοῦ τσάµικου, τοῦ ζεϊμπέ- κικου, τοῦ μουσακᾶ καὶ τῆς φουστα- νέλλας, δὲν διέφερε ἀπὸ ἄποψη ἰδεο- λογικῆς ἀνθεκτικότητας ἀπὸ ὁποιαν- δήποτε ἄλλη μειονότητα τῆς ᾽Αμε- ρικῆς --καὶ ἔτσι συνεθλίβετο ἄνυπε- ράσπιστος καὶ ἀφωμοιώνετο µέσα στὸ µεγάλο ὑπερατλαντικὸ χωνευτή- ρι. 2) Ὃ ᾿Ελληνοαμερικανὸς τῆς γ΄ καὶ ἐπέκεινα γενεᾶς, ἀποκομμένος πιὰ ἀπὸ τὸν θλιβερὸ Ρωμιοσυνισµό, μορφωμένος «ἀμερικανικά» μὲν ἀλλὰ ἀποκτώντας ἐπαφὴ μὲ τὴν ἑλληνικό- τητα τὴν παγκόσμια (τὴν διάχυτη στὸν σύγχρονο παγκόσμιο Πολιτι- σμὸ καὶ πανταχοῦ παροῦσα σ᾽ ὅλες τὶς γλῶσσες καὶ σ᾽ ὅλους τοὺς κλά- δους τῆς ᾿Επιστήμης, τῆς Τεχνολο- γίας, τοῦ Στοχασμοῦ, τῆς Τέχνης,