ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
128-129ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1992
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Ποια είναι η Πρωτόγλωσσα — ΓΑΤΣΙΑΣ, ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
Κείμενο φύλλου
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Κ. ΓΑΤΣΙΑΣ
Ποιά εἶναι ἣ πρωτογλῶσσα;
’
ο.
ο”
3
Παρουσίασις, ἀνασκευὴ καὶ ἔλεγχος τῆς Νοστρατικῆς ἀπόΨεως
περὶ πρωτογλώσσας καὶ τῶν συναφῶν μ ̓ αὐτὴν θεωριῶν
στὸ β ́ μισὸ τοῦ 20οῦ αἰῶνος.
Γιὰ ἀρκετὸ καιρὸ τὸ φάντασμα τῆς «ἰνδοευρωπαϊχῆς» κυριάρχησε στὴν λεγόμενὴ
«θεωρητική» γλωσσολογία, κατὰ τὸν καθηγητὴ κ. Γ. Μπαμπινιώτη «νεωτέρα»
γλωσσολογία (δὲς σχετικῶς ὁμώνυμο βιβλιαράκι του, ̓Αθῆναι 1975). 'Ο ἀνωτέρω
ἰσχυρίζεται, ὅτι «... δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι χρήσιμη μιά συνοπτικὴ μελέτη, ὅπως
ἡ παροῦσα (δηλαδὴ ἡ δική του), ποὺ ἀποβλέπει νὰ κατατοπίσγ τὸν ἀναγνώστη στὸ
ἀντικείμενο καὶ στὰ προβλήματα τῆς Νεωτέρας Γλωσσολογίας (ἡ ἀραίωση
δική του), Μοάετη 7 ηρυ]8ι1.56, τῆς «δομολογίας» (τοῦ στρουκτουραλισμοῦ)
δηλ. καὶ τῆς «γενετικῆς-μετασχηματιστικῆς θεωρίας», ἀφοῦ προηγουμένως τὸν εἰσαγάγη
στὰ θέματα τῆς «παλαιοτέρας» γλωσσολογίας (τῆς «παραδοσιακῆς» ἢ
σχολικῆς γραμματικῆς) καὶ τῆς ἱστορικοσυγκχριτικῆς (ἡ ἀραίωση δική μου)
ἢ ἰνδοευρωπαϊκῆς ([) γλωσσολογίας».
Ὃ πρόεδρος τοῦ Παιδαγωγικοῦ « ̓ Ινστιτούτου» εἶναι ἰνδοευρωπαϊστὴς κι ἔτσι
ἐξηγῶ, ἐγώ τοὐλάχιστον, ὅσα ἀπαράδεχτα γιὰ τοὺς προγόνους μου ἔχει περιλάβει
στὸ βιβλιαράκι του αὐτό. Λέει (σελ. 19), ὅτι «... ἡ ἐσφαλμένη ἀξιολογικὴ ἀντίληφι
τῶν ἀρχαίων περὶ ὑπεροχῆς τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης ἔναντι τῶν λοιπῶν ̓βαρβάρων”
γλωσσῶν...». Ναί; Γιατὶ εἶναι «ἐσφαλμένῃ» ἄραγε τούτη ἡ ἀξιολογικὴ ἀντίληψι
τῶν προγόνων μου; Κι ἄν δὲν ὑπερέχῃ ἡ ἑλληνική, τότε ποιά ὑπερέχει; Καὶ γιατὶ τὸ
«βαρβάρων» σὲ εἰσαγωγικά; Τόσο οἱ πρόγονοί μου ὅσο κι ἐγώ, λέμε τὸ βαρβάρων
δίχως εἰσαγωγικά. Γιατὶ ἔχουμε ἄδικο καὶ εἶναι ἐσφαλμένη ἡ ἀντίληψή μας; Γιατὶ
ἡ χλίκα τῶν ἰνδοευρωπαϊστῶν ἔχει μὴ - ἐσφαλμένη ἀντίληψη;
Καὶ δὲν εἶναι μόνον αὐτὸ τὸ «λάθος» κατὰ τὸν κ. Μπ., ἀλλὰ «... καὶ ἡ, ὡς ἐκ τούτου
(Ξ τῆς ἐσφαλμένης ἀξιολογικῆς ἀντίληψης τῶν ἀρχαίων) ἄἀναγωγή της (Ξ τῆς
ἑλληνικῆς γλώσσας δηλαδή) σὲ πρότυπο γλώσσης καὶ ὑπόδειγμα γραμματικῆς ἄναλύσεως...».
Ὅμως ἂς δοῦμε τί ἄλλο ἔκανε ἡ «ἐσφαλμένη ἀντίληψις τῶν ἀρχαίων»,
ποὺ κακῶς κατά τὸν κ. Μπαμπινιώτη ἀνήγαγε τὴν ἑλληνικὴ σὲ πρότυπο καὶ ὑπόδειγμα...
[Μόνο ποὺ ὁ κ. Μπ., δὲν μᾶς λέει ---εαἶναι ντροπαλὸς:!--- «ποιὰ» γλῶσσα
θεωρεῖ ὡς «πρότυπο καὶ ὑπόδειγμα»...]. «... Τέλος (λέει) ἡ ἐραρμογὴ τῶν ἀρχῶν αὐτῶν
στὴν γραμματικὴ περιγραφὴ τῆς Λατινικῆς ἀπὸ τοὺς λατίνους γραμματικοὺς
(ἀγνοεῖ, ὅτι ἕλληνες πρῶτοι ἔφτιαξαν τὴν γραμματικὴ τῆς λατινικῆς κι ὄχι «λατῖνοι
γραμματικοί»" πέραν τούτου δὲν μὲ πειράζει ποὺ μέμφεται τοὺς... λατίνους, οἱ ὁποῖοι,
κατ ̓ αὐτόν: ... ἐδημιούργησαν ἕνα «γραμματικὸν ἑλληνοκεντρισμὸ» (Ξ ὁ ἑλληνοκεντρισμὸς
εἶναι λοιπὸν ποὺ ἐνοχλεῖ τὸν κ. Μπ., τὸν ἕλληνα πρόεδρο τοῦ ἰνστιτούτου
του, καὶ μάλιστα τὸν ἐνοχλεῖ ποὺ τὸν ἑλληνοκεντρισμό τὸν) «... κλγρονό-