ΑἸΙΣΊΔΙΑ ΚΑΙ ΑΛΗΡΙΓΑ 'Υψηλὀὸν παράδειγμα Ὃ καθηγητὴς τῆς ἱστορίας στὸ ̓Ιόνιο Πανεπιστήμιο κ. Πέτρος Πιζάνιας σὲ συνέντευξί του στὴν « ̓ Ελευθεροτυπία» μεταξὺ ἄλλων βαθυστοχάστων ἐδήλωσε καὶ τὰ ἀκόλουθα: «Δὲν εἶναι ὅμως μόνο πόση ἱστορικὴ γνώση ὑπάρχει σήμερα. Τὸ πιὸ σημαντικὸ καὶ σπάνιο εἶναι, ἂν χαρακτηρίζει τὸν ἑλληνικὸ λαὸ ἡ ἱστορικὴ σκέψη. Κατ ̓ ἀρχὴν ἡ ἱστορικὴ γνώση λίγο-πολὺ εἶναι διαδεδομένη --- ἀσφαλῶς μέσα ἀπὸ κλισὲ καὶ μὲ πολλὲς κοινοτοπίες γενικότερα, ἀλλὰ καὶ μὲ πολλὲς ἀναφορὲς ἀνόητες, θὰ ἔλεγα, σὲ μιὰ παρωχημένη ἰδεολογία (καταγόμαστε ἀπὸ τοὺς ̓Αρχαίους Ἕλληνες, ἕλληνοχριστιανισμὸς κ.ἄ.). Οἱ τελευταῖοι κοινοί τόποι καταστρέφουν τὴν ἱστορικὴ σκέψη καὶ διαστρεβλώνουν τὴν ἱστορικὴ γνώση». Ὥστε ἡ πεποίθησίς μας ὅτι καταγόμαστε ἀπὸ τοὺς ̓Αρχαίους Ἕλληνες ἀποτελεῖ «ἀνόητη ἀναφορὰ σὲ μιὰ παρωχημένη ἰδεολογία»! Θαυμάστε ἕναν καθηγητὴ πανεπιστημίου καὶ μάλιστα τῆς ἱστορίας γιὰ τὸν σεβασμὸ ποὺ δείχνει στὴν ἱστορικὴ ἐθνική ταυτότητά μας. Κι ̓ ἂν εἶναι ἀνοησία ὅτι καταγόμαστε ἀπὸ τοὺς ̓Αρχαίους Ἕλληνες, τότε ἀπὸ ποιούς καταγόμαστε; Καὶ τί παραπάνω ἔλεγε ὁ Φαλμεράῦερ; ̓Αλλὰ τὸν κ. καθηγητὴ δὲν τὸν ἐνοχλεῖ μόνον ἡ πίστις μας γιὰ τὴν καταγωγή μας, τὸν ἐνοχλεῖ ἐπίσης ἡ ἀγωνιστικότητα καὶ ἡ ἀφοσίωσι στὴν Μακεδονία. Γράφει λοιπόν: «Αὐτὸ ποὺ συμβαίνει αὐτὲς τὶς μέρες, ποὺ ὅλοι αἰσθανόμαστε Μακεδόνες μὲ μιὰ σάρισσα στὸ χέρι κι ̓ ἕναν βουκεφάλα στὸ στομάχι μας, δείχνει πόσο βαθύτατα περιφρονεῖ ἡ “ἄρχουσα ̓ ̓ (μὲ τὴν εὐρεῖα σημασία) ἑλληνικὴ κοινωνία τὴν ἱστορία μας. Καὶ δυστυχῶς πολλοὶ ἱστορικοί --- ἐπικίνδυνα πολλοὶ --- περπατᾶνε τὰ μονοπάτια τῆς ἱστορικῆς γνώσης ποὺ χαράζουν ποικιλώνυμοι Μακεδονομάχοι...». Τέτοιες ἀντιλήψεις φυσικὰ δὲν μπορεῖ νὰ τὶς σχολιάση κανείς, οὔτε φυσικώτερα τὶς περίμενε ἀπὸ Ἕλληνα καθηγητὴ Πανεπιστημίου. Πρωτάκουστο Στὴν περιοχὴ τῶν Γλυκῶν Νερῶν ̓Αττικῆς ἀνευρέθησαν τυχαίως Μυκηναϊκοὶ τάφοι. Πολλοί. Ἕνας ἐξ αὐτῶν φαίνεται «βασιλικός», διότι ἔχει διάδρομο εἴκοσι περίπου μέτρων, ἴσως καὶ περισσότερο. :Ο ταφικὸς διάδρομος, ὅπως εἶναι φυσικό, καταλήγει σὲ θολωτὸ.τάφο, ποὺ κατὰ τὴν ἀρχαιολογικὴ ὑπηρεσία εὑρίσκεται εἰς βάθος κάτω τοῦ δρόμου. Σημειωτέον, ὅτι ὁ δρόμος εἶναι ἕνας χωματόδρομος δίχως κυκλοφορία. Τελικὰ ἀπεφασίσθη νά... καταχωθῆ ὁ διάδρομος καὶ νά... μὴ ἀνοιχθῆ ὁ τάφος μὲ τὸ αἰτιολογικό, ὅτι ἡ ἀνάσκαψί των ἀφήνεται... «γιὰ τὶς μελλοντικὲς γενεές»!!! Εὐτυχῶς τὸ κοινοτικὸ συμβούλιο καὶ οἱ κάτοικοι τῆς περιοχῆς ἔχουν ἀντίθετη γνώμη ἀπὸ τοὺς συγχρόνους νεκροθάπτες τοῦ 'Ελληνισμοῦ. Οἱ τάφοι θὰ ᾱνασκαφθοῦν εἴτε τὸ θέλει εἴτε ὄχι ἡ «ἁρμοδία» ὑπηρεσία. ἼΑλλως τε ἡ ἀποκάλυ-