ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ̓Απὸ τὴν ̓Ελληνικὴ Γραμμικὴ Δ προῆλθεν ἡ γραφὴ τῶν ̓Ετρούσκων ΠΩΣ «ΒΚΛΑΤΙΝΙΣΘΗΚΕ) Η ΕΤΡΟΥΣΚΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ «Οἱ ̓Ετροῦσχκοι καλύπτονται ἀκόμη ἀπὸ μυστήριο. ̓Αγνοοῦμε, ἀπὸ ποῦ προέρχονται. ̓Εδῶ καὶ αἰῶνες οἱ σοφοὶ διαφωνοῦν γιὰ τὶς καταβολές τους». Μὲ τέτοιες ἀπαντήσεις τὸ ἐπιστημονικὸ κατεστημένο ἀντιπαρέρχεται τὴν ἀπορία γιὰ ἔλλειψη προόδου στην ἔρευνα τῆς ̓Βτρουσχικῆς γραφῆς. Οἱ ἐχδοχὲς πάντως δὲν λείπουν. "ἔχει λεχθεῖ, ὅτι τὸ ̓Ετρουσκικὸ ἀλφάβητο «εἶναι αὐτόχθονο καὶ ἀνεπτύχθη στὴν ̓Ιταλία ἀπὸ προγόνους τῶν σημερινῶν ̓[ταλῶν» (μὴ κατονομαζομένους). "Αλλες ἀπόψεις κινοῦνται σὲ γνωστὰ πλαίσια (ὅτι προῆλθε ἀπὸ τὸ Λιβυκό, τὸ Αἰγυπτιακό, τὸ Φοινιχικό). "Οσοι εἶπαν, ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὸ 'Ελληνικὸ (Μίπιο, Κἰγεμ]ιο[[, Κὅτιε, Τ,εποτγιηδηὶ, Γερδίας, Ταγίου, Αηζίαηϊ, Παπιπιαγθιγοπι), πιέσθηκαν νὰ «ἀναχαλέσουν», μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀναθεωρήσουν καὶ ἐντοπίσουν τὴ θέση τους: α) σὲ νεώτερους χρόνους (οἱ 4 πρῶτοι), β) σὲ ἀόριστο πελασγιχὸ ἀλφάβητο (οἱ 3 ἑπόμενοι) καὶ Υ) σὲ περιορισμένες περιοχὲς (ὁ τελευταῖος), ἀπ ̓ ὅπου «διαφαίνεται ἴσως κάποια σχέση ̓Ετρουσκικῆς μὲ Ελληνικὴ γραφὴ» ̓(Καμίνια καὶ ̓Ηφαιστεία Λήμνου, Χαλκίδα στὴν Εὔβοια καὶ Βοιωτία). Ἡ ἀντίδραση στὴν διαπίστωση ὅτι ὑπάρχει ἄμεση σχέση τῶν δύο γραφῶν Ἆπῆρξε πρωτοφανής, παρόλο ποὺ ἡ γραφὴ τοῦ Όωππες (βόρεια τῆς Νεάπολης) δίνει ἁπτὰ δείγματα. Μὲ δεδομένη τὴν ἐπιστημονικὴ ἀτολμία τοῦ ἐξωτερικοῦ τελματώ.. Ἡ όποια προσπάθεια ἀνίχνευσης ὁμοιοτήτων μεταξὺ ̓Ετρούσχκων καὶ "Ελλή“Ὑποστηρίζεται, ὅτι ἡ γραφὴ τῶν ̓Ετρούσχκων ἔχει 25 χαρακτήρες. Τοῦτο δὲν εὐσταθεῖ Συναντῶνται λιγώτεροι ἣ περισσότεροι ἀνάλογα μὲ τὴν περιοχή: Στὴν ̓ Ιταλία εἶχαν ἐγκατασταθεῖ ὁμάδες μὲ κοινὴ γλῶσσα καὶ γραφή, ἀλλὰ μὲ διαφορετικὲς διαλέκτους καὶ ποικιλία γραφικῆς ἀπόδοσης τῶν βασικῶν γραφικῶν χαρακτήρων. Κάτι ποὺ συναντᾶται καὶ σήμερα. Σ ̓ ὅλες σχεδὸν τὶς ἑλληνικὲς πόλεις τῆς Κάτω ̓Ιταλίας καὶ τῆς Σικελίας συναντῶνται ἴχνη ̓Ετρουσχικῆς γραφῆς, χωρὶς αὐτὸ νὰ σημαίνει ὅτι στὸν ὑπόλοιπο χῶρο ἡ παρουσία ̓Βτρούσχων δὲν ἦταν αἰσθητή. ̓Εκτός ἀπὸ τὰ «θεσμοθετηθέντα» ὅρια τῆς ̓Ετρουρίας τέτοια γραφὴ βρέθηχκε νοτίως τῆς Τοσκάνης, στὴν Περούτζια, στὴν Βολωνία, στὶς ἀχτὲς τῆς ̓Αδριατικῆς, στὸ Πῶ καὶ στὴν Καμπανία. ̓Επίσης σὲ γειτονικὲς χῶρες (Στυρία καὶ ΚαρθάΥη).