ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ᾿Απὸ τὴν ᾿Ελληνικὴ Γραμμικὴ Δ προῆλθεν ἡ γραφὴ τῶν ᾿Ετρούσκων ΠΩΣ «ΒΚΛΑΤΙΝΙΣΘΗΚΕ) Η ΕΤΡΟΥΣΚΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ «Οἱ ᾿Ετροῦσχκοι καλύπτονται ἀκόμη ἀπὸ μυστήριο. ᾿Αγνοοῦμε, ἀπὸ ποῦ προέρ- χονται. ᾿Εδῶ καὶ αἰῶνες οἱ σοφοὶ διαφωνοῦν γιὰ τὶς καταβολές τους». Μὲ τέτοιες ἀπαντήσεις τὸ ἐπιστημονικὸ κατεστημένο ἀντιπαρέρχεται τὴν ἀπορία γιὰ ἔλλειψη προόδου στην ἔρευνα τῆς ᾿Βτρουσχικῆς γραφῆς. Οἱ ἐχδοχὲς πάντως δὲν λείπουν. "ἔχει λεχθεῖ, ὅτι τὸ ᾿Ετρουσκικὸ ἀλφάβητο «εἶναι αὐτόχθονο καὶ ἀνεπτύχθη στὴν ᾿Ιταλία ἀπὸ προγόνους τῶν σημερινῶν ᾿[ταλῶν» (μὴ κατονοµαζομένους). "Αλλες ἀπόψεις κινοῦνται σὲ γνωστὰ πλαίσια (ὅτι προῆλθε ἀπὸ τὸ Λιβυκό, τὸ Αἰγυπτιακό, τὸ Φοινιχικό). "Οσοι εἶπαν, ὅτι προέρχεται ἀπὸ τὸ 'Ελληνικὸ (Μίπιο, Κἰγεμ]ιο[[, Κὅτιε, Τ,ε- ποτγιηδηὶ, Γερδίας, Ταγίου, Αηζίαηϊ, Παπιπιαγθιγοπι), πιέσθηκαν νὰ «ἀναχαλέ- σουν», μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀναθεωρήσουν καὶ ἐντοπίσουν τὴ θέση τους: α) σὲ νεώτερους χρόνους (οἱ 4 πρῶτοι), β) σὲ ἀόριστο πελασγιχὸ ἀλφάβητο (οἱ 3 ἑπόμενοι) καὶ Υ) σὲ περιορισμένες περιοχὲς (ὁ τελευταῖος), ἀπ᾿ ὅπου «διαφαίνεται ἴσως κά- ποια σχέση ᾿Ετρουσκικῆς μὲ Ελληνικὴ γραφὴ» ᾿(Καμίνια καὶ ᾿Ηφαιστεία Λήμνου, Χαλκίδα στὴν Εὔβοια καὶ Βοιωτία). Ἡ ἀντίδραση στὴν διαπίστωση ὅτι ὑπάρχει ἄμεση σχέση τῶν δύο γραφῶν Ἆ- πῆρξε πρωτοφανής, παρόλο ποὺ ἡ γραφὴ τοῦ Όωππες (βόρεια τῆς Νεάπολης) δίνει ἁπτὰ δείγµατα. Μὲ δεδομένη τὴν ἐπιστημονικὴ ἀτολμία τοῦ ἐξωτερικοῦ τελματώ- .. Ἡ όποια προσπάθεια ἀνίχνευσης ὁμοιοτήτων μεταξὺ ᾿Ετρούσχκων καὶ "Ελλή- “Ὑποστηρίζεται, ὅτι ἡ γραφὴ τῶν ᾿Ετρούσχκων ἔχει 25 χαρακτήρες. Τοῦτο δὲν εὐσταθεῖ Συναντῶνται λιγώτεροι ἣ περισσότεροι ἀνάλογα μὲ τὴν περιοχή: Στὴν ᾿ Ιταλία εἶχαν ἐγκατασταθεῖ ὁμάδες μὲ κοινὴ γλῶσσα καὶ γραφή, ἀλλὰ μὲ διαφορετικὲς διαλέκτους καὶ ποικιλία γραφικῆς ἀπόδοσης τῶν βασικῶν γραφικῶν χαρακτήρων. Κάτι ποὺ συναντᾶται καὶ σήμερα. Σ᾿ ὅλες σχεδὸν τὶς ἑλληνικὲς πό- λεις τῆς Κάτω ᾿Ιταλίας καὶ τῆς Σικελίας συναντῶνται ἴχνη ᾿Ετρουσχικῆς γραφῆς, χωρὶς αὐτὸ νὰ σηµαίνει ὅτι στὸν ὑπόλοιπο χῶρο ἡ παρουσία ᾿Βτρούσχων δὲν ἦταν αἰσθητή. ᾿Εκτός ἀπὸ τὰ «θεσμοθετηθέντα» ὅρια τῆς ᾿Ετρουρίας τέτοια γραφὴ βρέ- θηχκε νοτίως τῆς Τοσκάνης, στὴν Περούτζια, στὴν Βολωνία, στὶς ἀχτὲς τῆς ᾿Αδρια- τικῆς, στὸ Πῶ καὶ στὴν Καμπανία. ᾿Επίσης σὲ γειτονικὲς χῶρες (Στυρία καὶ Καρ- θάΥη).