Ἢ ἐπίθεση κατὰ παντὸς ἑλληνικοῦ καὶ τὸ χρέος τοῦ ἐλεύθερου ἀνθρώπου Τὸ καλοκαίρι τοῦ [99] ὁ ᾿Αμερικανὸς πρόεδρος Μποὺς κατὰ τὴν σύντομο πα- ραμονή του στὸν ᾿Ελλαδικὸ χῶρο ἀνεφέρθη στὸν πολιτισμό µας καὶ τὴν δημοκρα- τία μὲ κολακευτικὰ λόγια (μόνον λόγια), ἀνήγαγε δὲ καὶ τὰ δύο στὴν σεβαστὴ ήλι- κία τῶν 2.500 ἐτῶν. Μέγα μέρος τῶν ᾿Ελλήνων ἔνιωσαν ἐθνικὰ ὑπερήφανοι γι᾿ αὐ- τὴ τὴν ἀναγνώριση καὶ δὴ ἀπὸ ἕνα τόσο σημαῖνον πρόσωπο. Η ὑπερηφάνεια ὅμως αὐτὴ ὠφείλετο στὴν ἄγνοια τῆς πραγματικῆς ἡλικίας τῆς φυλῆς µας, καθὼς καὶ στην ἕλλειψη γνώσεων περὶ τὴν αὐθεντικὴν ᾿Αθηναϊκὴν Δημοκρατίαν, τῆς ὁποίας ἡ ταυτότης μὲ τὶς σημερινὲς ὁμώνυμες συμπίπτει ὅσον ἡ ἡμέρα μὲ τὴν νύκτα. Θέτω τὸ ἐρώτημα: γιατί μὲ τόσο µεγάλη ἐπιμέλεια ἀποκρύπτουν ἀπὸ τὴ φυλή µας τὴν πραγματική της ἱστορία, τὴν παιδεία, τὸν πολιτισμό, τὴν φιλοσοφία, τὴν σοφία καὶ τὴν γνώση; Γιατί ἐφθάσαμε στὸ σημεῖο νὰ διδάσκωνται τ᾿ ἀρχαῖα ᾿Ελ- ληνικᾶ (µόνον «τὰ ἀκίνδυνα» --- τὰ ὑπόλοιπα «ἔχουν χαθῆ») σ᾽ ὅλον τὸν κόσµο, ἐ- νῶ στὸν τόπο µας νὰ εἶναι σχεδὸν ἀπαγορευμένα; Γιατί ἐν μιᾷ νυκτὶ 30 «ἐκπρόσω- ποι τῆς βουλήσεως τοῦ λαοῦ» πραξικοπηματικῶς ἐπέβαλον ὡς ἐπίσημη γλῶσσα τοῦ κράτους μιὰ γλῶσσα φτιαχτή, τὴν ὁποίαν οὔτε ὁ ἁπλὸς λαὸς ὡμίλει στὴν πράξη; Γιατί κατήργησαν τὸν τονισμὸ καὶ παρεμόρφωσαν τὴν ὀρθογραφία: Γιατί τὴν πλουσιότερη γλῶσσα. παγκοσμίως, τὴν κατήντησαν στὸ χάλι νὰ «εἰσάγη» ἀκόμα καὶ ᾿Ελληνικὲς λέξεις διαστρεβλωμένες ἀπὸ τὴν προσαρμογή τοὺς στὶς ξένες γλῶσσες; Γιατί βάλλεται μὲ τέτοια λύσσα τὸ μέσον, στὸ ὁποῖο ὀφείλει τὸ ᾿Ελληνι- κὀ Ἔθνος τὴν ἐπιβίωσή του γιὰ σχεδὸν 2000 χρόνια, ὅσον δηλαδὴ χρόνο εἴμεθα ὑ- πὸ τὸν ζυγὸ κατακτητῶν καὶ δὲν ὑφίσταται πράγματι ἑλληνικὸ κράτος; Γιατί, ἀντὶ νὰ ἐπιδιώξουν τὴν ἄνοδο τοῦ πνευματικοῦ ἐπιπέδου τῶν πολλῶν διὰ τῆς μορφώ- σεως, ἰσοπέδωσαν αὐτὸ πρὸς τὰ κάτω γιὰ ὄλους, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ διαφημίζουμε ὅ- τι «ἡ ᾿Ελλὰς εἶναι. ἀδιαπραγμάτευτη»: καὶ ὄχι μὴ διαπραγματεύσιμη --- (ἑτοιμα- στεῖτε νὰ τὴν διαπραγματευτοῦμε ὁλόκληρη στὸ ἐγγὺς μέλλον, καὶ ὄχι τμηματικὰ ὅπως μέχρι τώρα), ὁ δὲ νεοέλλην νὰ βεβαιοῖ ὅτι εἶναι «παντρεμένος» -- καὶ ὄχι νυμφευμένος --, λέξη ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸ «ὕπανδρος», δηλαδὴ ὑπὸ τὸν ἄνδρα. Χρειάζονται σχόλια; Τὰ ἀνωτέρω ἐξεταζόμενα ὑπὸ τὸ φῶς τῶν ἀρχαιοελληνικῶν κειμένων (ἂν δὲν εἰ- ναι πλέον ἐντελῶς ἀκατάληπτα) ἢ ἐκδόσεων ὅπως ὁ «Δαυλός», ἡ «᾿Ἱστορία γενέ- σεως τῆς ᾿Ελληνικῆς γλώσσας», «Ἢ ἀληθινὴ προϊστορία», ἀποδεικνύουν ἀδιαμφι- σβήτητα τὴν τρομερὴ προσπάθεια ποὺ γίνεται νὰ ἐμποδισθῆ ὁ Ἕλλην παντοιοτρό- πως, νὰ ἔλθη σ᾽ ἐπαφὴ μὲ τὶς ρίζες του καὶ τὴν γνώση τοῦ παρελθόντος. ᾿Ως ἀποδει- κτικὸ στοιχεῖο παραθέτω τὸ λεχθὲν ὑπὸ τοῦ τέως ὑπουργοῦ ἐξωτερικῶν τῶν Η.Π.Α. Χένρυ Κίσσινγκερ: «Οἱ Ἕλληνες εἶναι λαὸς μὴ κυβερνήσιμος" ἀνάγκη νὰ τὸν κτυπή- σουμε στὴν πολιτιστική του ρίζα». Θέσατε τώρα στὸν ἑαυτό σας τὸ ἐρώτημα: τί γνωρίζετε περὶ τοῦ ᾿Αδάμ, τοῦ Νῶε, τοῦ ᾿Αβραάμ, τοῦ Μωῦσέως ἣ τοῦ Σολομῶντος καὶ προσπαθῆστε παράλληλα νὰ φέρετε στὴ μνήμη σας ὅ,τι γνωρίζετε γιὰ τὸν ᾿Ωγύγη ἢ τὸν Δευκαλίωνα, τὸν Κάδμο ἣ τὴν Εὐρώπη, τὸν Μελάμποδα ἢ τὸν Αἴγυπτο ἢ ἔστω τοὺς Χατζηγιάννη Μέ- ξη ἢ Λέοντα Σγουρό. Τὴν ἀπάντηση ποὺ θὰ δώσετε στὸν ἑαυτό σας, ἀξιολογῆστε τὴν μόνοι σας. Κάποτε, περίπου 12.000 χρόνια πρίν, οἱ ᾿Αθηναῖοι κατενίκησαν τοὺς ᾿Ατλά- ντιους κατακτητᾶς καὶ ἀπελευθέρωσαν τοὺς ὑπόδουλους λαούς, χωρὶς νὰ ζητήσουν τὸ παραμικρὀ ἀντάλλαγμα (Πλάτων, «Τίμαιος»). Σήµερα οἱ ἀπόγονοι τῶν δεχθέντων αὐτὴ τὴν εὐεργεσία ἀπὸ τοὺς ᾿Αθηναίους, γιὰ νὰ ἐκφράσουν τὴν «εὐγνωμοσύνη» τους, ἀνέθεσαν τὴν διοργάνωση τῶν τελευταίων ᾿Ολυμπιακῶν ᾿Αγώνων στὴν ᾿Ατ- λάντα τῶν Η.Π.Α. (σύµπτωσις;). ᾿Η κίνησις αὐτὴ σκοπὸν εἶχε νὰ θίξη, νὰ προσβά- εις