“«χες χες μον παν νὰ ανν ντ ον οκ οσα ν ντα δ Ὰ Ν 2 ρ ἐξ π ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙ͂ΤΑ : ο σον, ο νο νο ν κ νκΏονιον ον πο ον σον ων ον, δρυ σς Λάθη Στὴν ̓Αγγλικὴ ἐγκυκλοπαίδεια “Ὁ αχίοη ̓ (ἀγγλ. ἔκδ. 1966, τόμος !, λέξις ̓Αλέξανδρος) διαβάζουμε, ὅτι ὁ ̓Αλέξανδρος ἦτο «υἱὸς τοῦ Φιλίππου Β ́ τοῦ Μακεδόνος καὶ τῆς ̓Ολυμπιάδος, κόρης τοῦ Νεοπτολέμου, βασιλέως τῆς Αἰγύπτου»)’ Δὲν ἀποκλείεται λοιπὸν νὰ ἐγείρουν ἀξιώσεις στὴν Μακεδονία τώρα καὶ οἱ Αἰγύπτιοι, ἀφοῦ τὸν βασιλέα τῆς ̓Ηπείρου Νεοπτόλεμο τὸν πολιτογράφησαν Αἰγύπτιο. Παράδειγμα Οἱ «Μάρτυρες τοῦ ̓Ιεχωβᾶ» ἀναπτύσσουν ἔντονη δραστηριότητα κάτω ἀπὸ τὰ ἀπαθῆ βλέμματα τοῦ ὑπονομευομένου κράτους καὶ τῆς ̓Εκκλησίας. Οὐδεὶς ἀντιδρᾶ μὲ τὸ αἰτιολογικὸ τῆς δῆθεν ἀνεξιθρησκείας καὶ μὴ τυχὸν «μᾶς ποῦν τίποτε ἀπὸ τὴν ΕΟΚ». “Ὡστόσο παντοῦ ὑπάρχουν παραδείγματα δυνάμεων, ποὺ δὲν συμβιβάζονται μὲ τὶς σκοπιμότητες. Στὸ Καματερὸ ἱδρύθη καὶ λειτουργεῖ δραστήρια μιὰ ἐπιτροπὴ ἀγῶνος κατὰ τῶν ̓Ϊεχωβάδων, ποὺ κυκλοφορεῖ ἀξιόλογα καὶ θαρραλέα ἔντυπα. Σ ̓ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ γράφει: «Γνώριζε ὅτι οἱ ψευδομάρτυρες τοῦ ̓Ιεχωβᾶ, εἶναι: »Πληγὴ γιὰ τὴν πατρίδα μας καὶ τὴν ἐκκλησία μας. »Πρωτοεμφανίσθηκαν τὸ 1878 στὴν ̓Αμερικὴ μὲ ἱδρυτὴ τὸν ̓Εβραῖο ἀπατεῶνα Κάρολο Ρῶσσελ, τὸ 916 τὸν διαδέχθηκε ὁ ̓Εβραῖος ̓Ιωσὴφ Ρόδερφορδ, αὐτὸν δὲ ὁ σημερινὸς ἀρχηγός τοὺς ̓Εβραῖος Νάθαν Νόρρ». Νέα ἐπιτυχία Στὸ γνωστὸ γιὰ τὶς «ἐπιστημονικὲς» θέσεις του φυλλάδιο μὲ τίτλο: «Μακεδονία. -- Ἱστορία καὶ Πολιτική», τὸ ὁποῖο διένειμε στὰ σχολεῖα πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν μαθητῶν γιὰ τὸ Μακεδονικὸ τὸ «ΠΙαιδαγωγικὸ ̓Ινστιτοῦτο», ἀναφέρεται Μακεδονία, ποὺ ἀνήκει στὴν ̓Ελλάδα, στὴν Βουλγαρία καὶ στὴν Γιουγκοσλαβία... ̓Ακόμη χειρότερα ὁ ἄγνωστος συντάκτης τοῦ κειμένου ἐκφράζει φιλοβουλγαρικὲς τοποθετήσεις, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκαλέση τὴν διαμαρτυρία τοῦ καθηγητοῦ της Διπλωματικῆς “Ιστορίας στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Θεσσαλονίκης κ. Δημ. Μιχαλοπούλου, ὁ ὁποῖος μὲ ἐπιστολή του στὸ «Βῆμα» (7-6-92) ἐπικρίνει τὸ φυλλάδιο γράφοντας μεταξὺ ἄλλων: «τὴ βουλγαρικὴ πλευρὰ ὁ συγγραφέας τείνει νὰ τὴ “ράνει μὲ ἄνθη" (βλ. π.χ. σελ. 44 καὶ ἰδίως σελ. 435)’ ὅσο γιὰ τὴν ἑλληνική, ἀφήνει τὰ “γεγονότα νὰ μιλήσουν’. Ποιά γεγονότα; ̓Εκεῖνα ποὺ αὐτὸς θεωρεῖ σκόπιμο νὰ προβάλει. ̓Αλλὰ ἢ τὰ ἄποσιωπᾶ ἢ τὰ βάζει ἐπιδέξια σὲ δεύτερη μοίρα». Ἄλλη μία ἀκόμη ἐπιστημονικὴ ἐπιτυχία τοῦ «Παιδαγωγικοῦ Ινστιτούτου».