“« χες χες μον παν νὰ ανν ντ ον οκ οσα ν ντα 2 ἐξ ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙ͂ΤΑ : δ ΝᾺ ο πρ σον, ο νο νο ν κ νκΏονιον ον πο ον σον ων ον, δρυ σς Λάθη Στὴν ᾿Αγγλικὴ ἐγκυκλοπαίδεια “Ὁ αχίοη᾽ (ἀγγλ. ἔκδ. 1966, τόμος !, λέξις ᾿Αλέξανδρος) διαβάζουμε, ὅτι ὁ ᾿Αλέξανδρος ἦτο «υἱὸς τοῦ Φιλίππου Β΄ τοῦ Μακεδόνος καὶ τῆς ᾿Ολυμπιάδος, κόρης τοῦ Νεοπτολέμου, βασιλέως τῆς Αἰγύ- πτου»)’ Δὲν ἀποκλείεται λοιπὸν νὰ ἐγείρουν ἀξιώσεις στὴν Μακεδονία τώρα καὶ οἱ Αἰγύπτιοι, ἀφοῦ τὸν βασιλέα τῆς ᾿Ηπείρου Νεοπτόλεμο τὸν πολιτογράφησαν Αἰγύπτιο. Παράδειγμα Οἱ «Μάρτυρες τοῦ ᾿Ιεχωβᾶ» ἀναπτύσσουν ἔντονη δραστηριότητα κάτω ἀπὸ τὰ ἀπαθῆ βλέμματα τοῦ ὑπονομευομένου κράτους καὶ τῆς ᾿Εκκλησίας. Οὐδεὶς ἀ- ντιδρᾶ μὲ τὸ αἰτιολογικὸ τῆς δῆθεν ἀνεξιθρησκείας καὶ μὴ τυχὸν «μᾶς ποῦν τί- ποτε ἀπὸ τὴν ΕΟΚ». “Ὡστόσο παντοῦ ὑπάρχουν παραδείγματα δυνάμεων, ποὺ δὲν συμβιβάζονται μὲ τὶς σκοπιμότητες. Στὸ Καματερὸ ἱδρύθη καὶ λειτουργεῖ δραστήρια μιὰ ἐπιτροπὴ ἀγῶνος κατὰ τῶν ᾿Ϊεχωβάδων, ποὺ κυκλοφορεῖ ἀξιόλογα καὶ θαρραλέα ἔντυπα. Σ᾿ ἕνα ἀπὸ αὐτὰ γράφει: «Γνώριζε ὅτι οἱ ψευδομάρτυρες τοῦ ᾿Ιεχωβᾶ, εἶναι: »Πληγὴ γιὰ τὴν πατρίδα μας καὶ τὴν ἐκκλησία μας. »Πρωτοεμφανίσθηκαν τὸ 1878 στὴν ᾽Αμερικὴ μὲ ἱδρυτὴ τὸν ᾿Εβραῖο ἀπατεῶνα Κά- ρολο Ρῶσσελ, τὸ 916 τὸν διαδέχθηκε ὁ ᾿Εβραῖος ᾿Ιωσὴφ Ρόδερφορδ, αὐτὸν δὲ ὁ σημερινὸς ἀρχηγός τοὺς ᾿Εβραῖος Νάθαν Νόρρ». Νέα ἐπιτυχία Στὸ γνωστὸ γιὰ τὶς «ἐπιστημονικὲς» θέσεις του φυλλάδιο μὲ τίτλο: «Μακεδο- νία. -- Ἱστορία καὶ Πολιτική», τὸ ὁποῖο διένειμε στὰ σχολεῖα πρὸς ἐνημέρωσιν τῶν μαθητῶν γιὰ τὸ Μακεδονικὸ τὸ «ΠΙαιδαγωγικὸ ᾿Ινστιτοῦτο», ἀναφέρεται Μακεδονία, ποὺ ἀνήκει στὴν ᾿Ελλάδα, στὴν Βουλγαρία καὶ στὴν Γιουγκοσλα- βία... ᾿Ακόμη χειρότερα ὁ ἄγνωστος συντάκτης τοῦ κειμένου ἐκφράζει φιλο- βουλγαρικὲς τοποθετήσεις, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκαλέση τὴν διαμαρτυρία τοῦ καθηγητοῦ της Διπλωματικῆς “Ιστορίας στὸ Πανεπιστήµιο τῆς Θεσσαλονίκης κ. Δημ. Μιχαλοπούλου, ὁ ὁποῖος μὲ ἐπιστολή του στὸ «Βῆμα» (7-6-92) ἐπικρίνει τὸ φυλλάδιο γράφοντας μεταξὺ ἄλλων: «τὴ βουλγαρικὴ πλευρὰ ὁ συγγραφέας τείνει νὰ τὴ “ράνει μὲ ἄνθη" (βλ. π.χ. σελ. 44 καὶ ἰδίως σελ. 435)’ ὅσο γιὰ τὴν ἑλληνική, ἀφήνει τὰ “γεγονότα νὰ μιλήσουν’. Ποιά γεγονότα; ᾿Εκεῖνα ποὺ αὐτὸς θεωρεῖ σκόπιμο νὰ προβάλει. ᾿Αλλὰ ἢ τὰ ἄπο- σιωπᾶ ἢ τὰ βάζει ἐπιδέξια σὲ δεύτερη μοίρα». Ἄλλη µία ἀκόμη ἐπιστημονικὴ ἐπιτυχία τοῦ «Παιδαγωγικοῦ Ινστιτούτου».