δ ́ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Δέκα ὑποθῆκες πρὸς τὴν ̓Ελληνικὴ Διανόηση Ας μὴν ὑπάρχη οὔτε ἕνας ́Ελληνας ἐπιστήμων. ἐκπαιδευτικός. λόγιος. συγγραφεύς. καλλιτέχνης, τεχνικός, διοικητικός. ποὺ νὰ ἀγνοεῖ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ζωῆς. σκέψεως. δράσεως καὶ δημιουργίας του: α) Ὅτι εἶναι ὁ πιὸ εὐνοούμενος διὰνοούμενος στὸν κόσμο. γιατὶ στὸ ἔργο του ἔχει ὡς ἀφετηρία. ὑπόβαθρο καὶ ὁδηγὸ τὴν μέγιστη, τέλεια καὶ παγκόσμια κληροδοσία τῆς ̓Ελληνικῆς Γλώσσας ἕνα εὐτύχημα ποὺ κανένας ἄλλος ὁμόλογός του οὔτε στὸν ὕπνο του δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ὀνειρευτῆ. β) Ὅτι ἡ πολυαίωνη ̓Ελληνικὴ Δημιουργία τοῦ παρέχει ἔτοιμα καὶ τίμια ὑποδείγματα σ ̓ ὁποιονδήποτε τομέα τῆς ἐπιστημονικῆς. τεχνολογικῆς. καλλιτεχνικῆς δημιουργίας δρᾶ ὕὑἧποδείγματα ᾱνεκτίμητα. ἐργογόνα. ἀπολύτως ᾱζιόπιστα. γ) Ὅτι μὲ ἀφετηρία του τὰ ὑποδείγματα αὐτὰ καὶ μόνο μπορεὶ νὰ ἐπιβληθῆ. νὰ ὑπερτερήση καὶ νὰ πρωτοπορήση στὸν τομέα του σὲ παγκόσμια κλίμακα. ὃ) Ὅτι κάθε ἄλλο ὑπόδειγμα τὸν συσκοτίζει. τὸν ἐκτρέπει καὶ τὸν ὑποβιβάζει δημιουργικὰ καὶ τὸν κατακρημνίζει μέσα στὸ συγκεχυμένο πνευματικὸ γίγνεσθαι τῆς σημερινῆς παγκόσμιας παρακμῆς. ε) Ὅτι ώς Ἕλλην διανοούμενος εἰναι αὐτὸς ἡ ̓ Ελλάδα. ἀπ ̓ αὑτὸν ἐδαρτᾶται ἡ Ελλαδα. εἶναι αὐτὸς ἡ πολιτικὴ οὐσία τῆς “Ελλάδος. αὐτὸς ἔχει τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν ̓Ελλάδα. στ) ́Οτι ὑπερτερεῖ ἔναντι τῆς κρατικῆς ̓ Ελλάδας. ὅτι δὲν ὑπόκειται σ ̓ αὐτὴν κι ὅτι ἡ δημιουργία του βρίσκεται πάνω καὶ ἕξω ἀπὸ τὸ Ρωμαίικο Κρατίδιο. ὦ Ὅτι ἡ ἑλληνικὴ ἀντίληψη περὶ Ζωῆς καὶ περὶ Κόσμου δὲν ἔχει καμμιὰ σχέση μὲ τὶς ἰδεολογικὲς ᾱ- ντιλήψεις ποὺ ὁ Διεθνὴς ̓Εξουσιασμὀς ἐπιχειροῦσε ἀνὰ τοὺς αἷὤνες καὶ ἐπιχειρεῖ (μάταια) νὰ «λανσάρη» στὴν ἀνθρωπότητα κι ὅτι αὐτὴ ἡ ἑλληνικὴ ἀντίληψη εἷναι σήμερα ἡ μόνη σανίδα σωτηρίας γιὰ τὸ καταρρέον στὸν γκρεμὸ τοῦ Τίποτα ἀνθρώπινο εἶδος. η) ́Οτι ὁ ρόλος του εἶναι πιὰ σήμερα πρωταρχικὸς καὶ προσδιοριστικὸς ὄχι μόνο γιὰ τὸ κράτος ̓Ελλάδα καὶ γιὰ τὸν ̓Ελληνισμὸ γενικότερα. ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν κόσμον ὁλόκληρο. β) "Οτι μέγιστο χρέος του εἶναι. ὕστερα ἀπὸ ἐπίπονη, σκληρή. μακροχρόνια προσωπικἠ ἔρευνα καὶ αναζήτηση. νὰ συλλάβη τὶς ἔννοιες «Ελλάς» καὶ «Ἕλλην», νὰ ἀντιληφθῆ τὴν παγκοσμιότητά ε τοὺς καὶ νὰ πείση τοὺς πάντες. ὅτι ἰδανικό. τιμὴ καὶ συμφέρον τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι «τὰ σημερινὰ ἑλληνίζοντα φαντάσματα νὰ γίνουν Ἕλληνες». ὅπως θὰ ἔλεγε ὁ Νίτσε. ι) Ὅτι στὰ χέρια του ὡς ἀτόμου ᾱποκλειστικὰ - κι ὄχι στὰ χέρια τοῦ κράτους. τῆς ̓Ορθοδοξίας, τῆς πολιτικῆς. τῆς οἰκονομίας. τῶν ὀργανωτικῶν σχημάτων κ.λπ. - βρίσκεται ἡ μμεγαλειώδης δυνατότητα τῆς ἀπαλλαγῆς τῆς ἐποχῆς μας ἀπὸ τὸ ψεῦδος, τὴν ἐκτροπή. τὸ παράλογο. τὸν ἐξουσιασμὸ καὶ τὴν γενικὴ παρακμὴ καὶ τῆς ἐπαναφορᾶς τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς στὸν λόγο. τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν εὐδαιμονία. Φ Χαῖρε καὶ ἔρρωσο. Ἓλληνα διανοούμενε. Ύστερα ἀπὸ χιλιετίες ἥττας. ταπεινώσεως καὶ ζόφου ἡ καλή σου ὥρα ἤγγικε καὶ πάλι. Ὅλες οἱ φωνές. ὅλα τὰ γεγονότα. ὅλη ἡ ἀναζήτηση τῆς ἄνθρωπότητας σήμερα ὁδηγοῦν στὴν “Ελλάδα. Μετέωρος