δ΄ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Δέκα ὑποθῆκες πρὸς τὴν ᾿Ελληνικὴ Διανόηση Ας μὴν ὑπάρχη οὔτε ἕνας ΄Ελλη- νας ἐπιστήμων. ἐκπαιδευτικός. λόγιος. συγγραφεύς. καλλιτέχνης, τεχνικός, διοικητικός. ποὺ νὰ ἀγνοεῖ ἀνὰ πᾶσαν στιγμὴν ζωῆς. σκέψεως. δράσεως καὶ δημιουργίας του: α) Ὅτι εἶναι ὁ πιὸ εὐνοούμενος διὰ- νοούμενος στὸν κόσµο. γιατὶ στὸ ἔργο του ἔχει ὡς ἀφετηρία. ὑπό- βαθρο καὶ ὁδηγὸ τὴν μέγιστη, τέ- λεια καὶ παγκόσμια κληροδοσία τῆς ᾿Ελληνικῆς Γλώσσας ἕνα εὐτύχημα ποὺ κανένας ἄλλος ὁμό- λογός του οὔτε στὸν ὕπνο του δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ὀνειρευτῆ. β) Ὅτι ἡ πολυαίωνη ᾿Ελληνικὴ Δη- μιουργία τοῦ παρέχει ἔτοιμα καὶ τίμια ὑποδείγματα σ᾽ ὁποιονδήπο- τε τομέα τῆς ἐπιστημονικῆς. τε- χνολογικῆς. καλλιτεχνικῆς δη- μιουργίας δρᾶ ὕὑἧποδείγματα ᾱ- νεκτίμητα. ἐργογόνα. ἀπολύτως ᾱ- ζιόπιστα. γ) Ὅτι μὲ ἀφετηρία του τὰ ὑποδείγ- ματα αὐτὰ καὶ μόνο μπορεὶ νὰ ἐπι- βληθῆ. νὰ ὑπερτερήση καὶ νὰ πρωτοπορήση στὸν τοµέα του σὲ παγκόσμια κλίμακα. ὃ) Ὅτι κάθε ἄλλο ὑπόδειγμα τὸν συσκοτίζει. τὸν ἐκτρέπει καὶ τὸν ὑ- ποβιβάζει δημιουργικὰ καὶ τὸν κατακρημνίζει μέσα στὸ συγκεχυ- μένο πνευματικὸ γίγνεσθαι τῆς σημερινῆς παγκόσμιας παρακμῆς. ε) Ὅτι ώς Ἕλλην διανοούμενος εἰ- ναι αὐτὸς ἡ ᾿ Ελλάδα. ἀπ᾿ αὑτὸν ἐ- δαρτᾶται ἡ Ελλαδα. εἶναι αὐτὸς ἡ πολιτικὴ οὐσία τῆς “Ελλάδος. αὐ- τὸς ἔχει τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν ᾿Ελλά- δα. στ) ΄Οτι ὑπερτερεῖ ἔναντι τῆς κρατι- κῆς ᾽ Ελλάδας. ὅτι δὲν ὑπόκειται σ᾽ αὐτὴν κι ὅτι ἡ δημιουργία του βρίσκεται πάνω καὶ ἕξω ἀπὸ τὸ Ρωμαίικο Κρατίδιο. ὦ Ὅτι ἡ ἑλληνικὴ ἀντίληψη περὶ Ζωῆς καὶ περὶ Κόσμου δὲν ἔχει καμμιὰ σχέση μὲ τὶς ἰδεολογικὲς ᾱ- ντιλήψεις ποὺ ὁ Διεθνὴς ᾿Εξου- σιασμὀς ἐπιχειροῦσε ἀνὰ τοὺς αἷ- ὤνες καὶ ἐπιχειρεῖ (μάταια) νὰ «λανσάρη» στὴν ἀνθρωπότητα κι ὅτι αὐτὴ ἡ ἑλληνικὴ ἀντίληψη εἷ- ναι σήμερα ἡ μόνη σανίδα σωτη- ρίας γιὰ τὸ καταρρέον στὸν γκρε- μὸ τοῦ Τίποτα ἀνθρώπινο εἶδος. η) ΄Οτι ὁ ρόλος του εἶναι πιὰ σήμερα πρωταρχικὸς καὶ προσδιοριστικὸς ὄχι μόνο γιὰ τὸ κράτος ᾿Ελλάδα καὶ γιὰ τὸν ᾿Ελληνισμὸ γενικότε- ρα. ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸν κόσμον ὁλό- κληρο. ϐ) "Οτι μέγιστο χρέος του εἶναι. ὕ- στερα ἀπὸ ἐπίπονη, σκληρή. µα- κροχρόνια προσωπικἠ ἔρευνα καὶ αναζήτηση. νὰ συλλάβη τὶς ἔν- νοιες «Ελλάς» καὶ «Ἕλλην», νὰ ἀντιληφθῆ τὴν παγκοσμιότητά ε τοὺς καὶ νὰ πείση τοὺς πάντες. ὅτι ἰδανικό. τιμὴ καὶ συμφέρον τῆς ἀνθρωπότητας εἶναι «τὰ σημερινὰ ἑλληνίζοντα φαντάσματα νὰ γί- νουν Ἕλληνες». ὅπως θὰ ἔλεγε ὁ Νίτσε. ι) Ὅτι στὰ χέρια του ὡς ἀτόμου ᾱ- ποκλειστικὰ - κι ὄχι στὰ χέρια τοῦ κράτους. τῆς ᾿Ορθοδοξίας, τῆς πολιτικῆς. τῆς οἰκονομίας. τῶν ὀργανωτικῶν σχημάτων κ.λπ. - βρίσκεται ἡ μµεγαλειώδης δυνα- τότητα τῆς ἀπαλλαγῆς τῆς ἐποχῆς μας ἀπὸ τὸ ψεῦδος, τὴν ἐκτροπή. τὸ παράλογο. τὸν ἐξουσιασμὸ καὶ τὴν γενικὴ παρακμὴ καὶ τῆς ἐπα- ναφορᾶς τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς στὸν λόγο. τὴν ἀλήθεια καὶ τὴν εὐ- δαιμονία. Φ Χαῖρε καὶ ἔρρωσο. Ἓλληνα διανοού- µενε. Ύστερα ἀπὸ χιλιετίες ἥττας. τα- πεινώσεως καὶ ζόφου ἡ καλή σου ὥρα ἤγγικε καὶ πάλι. Ὅλες οἱ φωνές. ὅλα τὰ γεγονότα. ὅλη ἡ ἀναζήτηση τῆς ἄν- θρωπότητας σήμερα ὁδηγοῦν στὴν “Ελλάδα. Μετέωρος