ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
131ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1992
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Ιδού ο τάφος του Οδυσσέα — ΚΟΥΤΡΟΥΒΕΛΗΣ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Κείμενο φύλλου
ΚΩΝ. Β. ΚΟΥΤΡΟΥΒΕΛΗΣ3Σ
̓Ιδοὺ ὁ τάφος τοῦ Οδυσσέα
Φ «Κατοικῶ στὴν εἰδυλλιακὴ ̓Ιθάκη, ποὔχει ἕνα ὄρος, τὸ φυλλόβουο Νήριτο, τὸ
μεγαλοπρεπές! ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ (τῆς ἀνατολῆς) βρίσκονται πολλὰ νησιὰ πολὺ κοντὰ
μεταξύ τους κι ἀπὸ τὴν ἄλλη (τοῦ νότου) καὶ τὸ Δουλίχιο κι ἡ Σάμη κι ἡ δασωμένη
Ζάκυνθος. Αὐτὴ (ἡ πόλη τῆς ̓Ιθάκης) στὸ νότο τοῦ νησιοῦ καὶ βορειότερα ὅλων
(τῶν ἄλλων) στὴ θάλασσα κεῖται πρὸς τὴ δύση, τὰ δὲ ἄλλα (τὰ πολλα) πρὸς ᾱνατολὰς
καὶ πρὸς νότον (πρὸς τὸν ήλιο)». (Οδύσσεια ι 22-26).
Φ «Γιατὶ δὲν θὰ ἔλθη ἄλλος ̓Οδυσσέας ἐδῶ, ἀλλὰ ἐγὼ, ὅπως μὲ βλέπεις, ἀφοῦ ἔπαθα
συμφορὲς καὶ περιπλανήθηκα πολύ, ἦλθα στὸν εἰκοστὸ γρόνο στὴ γῆ τῆς πατρίδας».
(Οδύσσεια π 204-206).
9 «Κι ἐσὺ θὰ πεθάνης ἔξω ἀπὸ τὴ θάλασσα πολὺ ἥσυχα κι ὁ θάνατος θὰ σ ̓ εὕρη σὲ
βαθειὰ κι εὐτυχισμένα γεράματα, κι ὁλόγυρά σου εὐτυχισμένοι θὰ εἶναι οἱ λαοί. Αὐτὰ
ἀληθινὰ σοῦ τὰ λέγω», εἶπε ὁ περιβόητος μάντης Τειρεσίας στὸν ̓Οδυσσέα.
(Οδύσσεια λ [34-137).
̓Εκ τῶν παραπάνω ὁμηρικῶν δεδομένων προκύπτει, ὅτι ὁ ̓Οδυσσέας καταγόταν
ἀπὸ τὴν ̓Ιθάκη. ̓Εγύρισε στὴν ̓Ιθάκη ὕστερα ἀπὸ εἴκοσι χρόνια. Πέθανε
στὴν ̓Ιθάκη, ὅπου καὶ ἐτάφη. "Αρα, ὅπου εἶναι ὁ τάφος του, ἐκεῖ εἶναι καὶ ἡ πατρίδα
του. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀναζητήσεως τῆς πατρίδας τοῦ ̓Οδυσσέα, διὰ τοῦ
ἐντοπισμοῦ τοῦ τάφου του, εἶναι μὲν ἴσως λίγο μακάβριο, ἀλλὰ ἀνταποκρίνεται
στὴ φυσικὴ πραγματικότητα καὶ ἐξυπηρετεῖ τὴν οὐσία καὶ τὸν τύπο τῆς ὑποθέσεως.
λύση του θὰ βάλη ἕνα τέλος στὶς ἀναζητήσεις τόσων ἐρευνητῶν τοῦ κόσμου
καὶ θὰ τοὺς ἀναγκάσει νὰ στρέψουν τὸ ἐνδιαφέρον τους στὴν ὑλοποίηση
καὶ στὴν ἐπαλήθευση τῆς προταθησομένης λύσεως.
2. ΝΕΚΡΙΚΑ ΕΟΙΜΑ ΤΗΣ ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, τῆς περιόδου τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου, περὶ τὸ ἔτος 3.000
πρὸ Χριστοῦ, οἱ τιμὲς ποὺ ἀπεδίδοντο σ ̓ ἕνα νεκρὸ ἦσαν: Ι. Τὸ κάψιμο τοῦ
πτώματος τοῦ νεκροῦ μαζὶ μὲ τὰ προσωπικά του ἀντικείμενα, μὲ ταυτόχρονες
σπονδές, 2.
ἡ συγκέντρωση τῶν ὀστῶν, τὰ ὁποῖα περιετυλίσσοντο μ ̓ ἕνα μαλακὸ
ὕφασμα καὶ ἐτοποθετοῦντο σὲ χρυσῆ ἢ σ ̓ ἄλλη ἁπλῆ θήκη, 3.
ἡ τοποθέτηση τῆς
ὀστεοθήκης σ ̓ ἕνα λάκκο, ὁ ὁποῖος ἐκαλύπτετο μὲ οἰκοδομὴ ἀπὸ πέτρες, 4. ἐπὶ
τῆς οἰκοδομῆς τῶν πετρῶν ἐσυσσωρεύετο χῶμα κι ἐδημιουργεῖτο ἕνας τύμβος ὕΨους
ἀναλόγου πρὸς τὴν προσωπικότητα καὶ τ ̓ ἀξιώματα τοῦ νεκροῦ, ὥστε νὰ
μείνη ἡ δόξα του αἰωνία καὶ 5. τέλος, προσεφέροντο ἀνάλογες νεκρικὲς θυσίες ἢ
σπονδὲς ἢ προεκηρύσσοντο ἀθλητικοὶ ἀγῶνες μὲ ἀντίστοιχα ἔπαθλα, ἀνάλογα
μὲ τὴν προσωπικότητα τοῦ νεκροῦ.
Τέτοιες τιμὲς καὶ κατασκευὲς ἀναφέρονται ἀπὸ τὸν "Όμηρο γιά: Ἱ. τὸν τάφο
τοῦ Πατρόκλου, στὸν ὁποῖο θὰ ἐθάπτετο καὶ ὁ ̓Αχιλλεύς, ὁπότε, τότε, ὁ τύμβος
ἘΓῸ κ. Κ.Β.Κ. εἶναι ταξίαρχος τῆς Γεωγραφικῆς 'Ὑπηρεσίας Στρατοῦ καὶ διοικητικὸς σύμβουλος
τῆς ̓ Ἑλληνικῆς Γεωγραφικῆς ́ Εταιρείας.