ΚΩΝ. Β. ΚΟΥΤΡΟΥΒΕΛΗΣ3Σ ᾿Ιδοὺ ὁ τάφος τοῦ Οδυσσέα Φ «Κατοικῶ στὴν εἰδυλλιακὴ ᾿Ιθάκη, ποὔχει ἕνα ὄρος, τὸ φυλλόβουο Νήριτο, τὸ μεγαλοπρεπές! ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ (τῆς ἀνατολῆς) βρίσκονται πολλὰ νησιὰ πολὺ κο- ντὰ μεταξύ τους κι ἀπὸ τὴν ἄλλη (τοῦ νότου) καὶ τὸ Δουλίχιο κι ἡ Σάμη κι ἡ δασω- μένη Ζάκυνθος. Αὐτὴ (ἡ πόλη τῆς ᾿Ιθάκης) στὸ νότο τοῦ νησιοῦ καὶ βορειότερα ὅ- λων (τῶν ἄλλων) στὴ θάλασσα κεῖται πρὸς τὴ δύση, τὰ δὲ ἄλλα (τὰ πολλα) πρὸς ᾱ- νατολὰς καὶ πρὸς νότον (πρὸς τὸν ήλιο)». (Οδύσσεια ι 22-26). Φ «Γιατὶ δὲν θὰ ἔλθη ἄλλος ᾿Οδυσσέας ἐδῶ, ἀλλὰ ἐγὼ, ὅπως μὲ βλέπεις, ἀφοῦ ἔπαθα συμφορὲς καὶ περιπλανήθηκα πολύ, ἦλθα στὸν εἰκοστὸ γρόνο στὴ γῆ τῆς πατρί- δας». (Οδύσσεια π 204-206). 9 «Κι ἐσὺ θὰ πεθάνης ἔξω ἀπὸ τὴ θάλασσα πολὺ ἥσυχα κι ὁ θάνατος θὰ σ᾽ εὕρη σὲ βαθειὰ κι εὐτυχισμένα γεράματα, κι ὁλόγυρά σου εὐτυχισμένοι θὰ εἶναι οἱ λαοί. Αὐ- τὰ ἀληθινὰ σοῦ τὰ λέγω», εἶπε ὁ περιβόητος μάντης Τειρεσίας στὸν ᾿Οδυσσέα. (Οδύσσεια λ [34-137). ᾽Εκ τῶν παραπάνω ὁμηρικῶν δεδοµένων προκύπτει, ὅτι ὁ ᾿Οδυσσέας καταγό- ταν ἀπὸ τὴν ᾿Ιθάκη. ᾿Εγύρισε στὴν ᾿Ιθάκη ὕστερα ἀπὸ εἴκοσι χρόνια. Πέθανε στὴν ᾿Ιθάκη, ὅπου καὶ ἐτάφη. "Αρα, ὅπου εἶναι ὁ τάφος του, ἐκεῖ εἶναι καὶ ἡ πα- τρίδα του. Τὸ πρόβλημα τῆς ἀναζητήσεως τῆς πατρίδας τοῦ ᾿Οδυσσέα, διὰ τοῦ ἐντοπισμοῦ τοῦ τάφου του, εἶναι μὲν ἴσως λίγο μακάβριο, ἀλλὰ ἀνταποκρίνεται στὴ φυσικὴ πραγματικότητα καὶ ἐξυπηρετεῖ τὴν οὐσία καὶ τὸν τύπο τῆς ὑποθέ- σεως. λύση του θὰ βάλη ἕνα τέλος στὶς ἀναζητήσεις τόσων ἐρευνητῶν τοῦ κό- σµου καὶ θὰ τοὺς ἀναγκάσει νὰ στρέψουν τὸ ἐνδιαφέρον τους στὴν ὑλοποίηση καὶ στὴν ἐπαλήθευση τῆς προταθησοµένης λύσεως. 2. ΝΕΚΡΙΚΑ ΕΟΙΜΑ ΤΗΣ ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΕΠΟΧΗΣ Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη, τῆς περιόδου τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου, περὶ τὸ ἔτος 3.000 πρὸ Χριστοῦ, οἱ τιμὲς ποὺ ἀπεδίδοντο σ᾽ ἕνα νεκρὸ ἦσαν: Ι. Τὸ κάψιμο τοῦ πτώματος τοῦ νεκροῦ μαζὶ μὲ τὰ προσωπικά του ἀντικείμενα, μὲ ταυτόχρονες σπονδές, 2. ἡ συγκέντρωση τῶν ὀστῶν, τὰ ὁποῖα περιετυλίσσοντο μ᾽ ἕνα μαλακὸ ὕφασμα καὶ ἐτοποθετοῦντο σὲ χρυσῆ ἢ σ᾽ ἄλλη ἁπλῆ θήκη, 3. ἡ τοποθέτηση τῆς ὀστεοθήκης σ᾽ ἕνα λάκκο, ὁ ὁποῖος ἐκαλύπτετο μὲ οἰκοδομὴ ἀπὸ πέτρες, 4. ἐπὶ τῆς οἰκοδομῆς τῶν πετρῶν ἐσυσσωρεύετο χῶμα κι ἐδημιουργεῖτο ἕνας τύμβος ὕ- Ψους ἀναλόγου πρὸς τὴν προσωπικότητα καὶ τ᾽ ἀξιώματα τοῦ νεκροῦ, ὥστε νὰ μείνη ἡ δόξα του αἰωνία καὶ 5. τέλος, προσεφέροντο ἀνάλογες νεκρικὲς θυσίες ἢ σπονδὲς ἢ προεκηρύσσοντο ἀθλητικοὶ ἀγῶνες μὲ ἀντίστοιχα ἔπαθλα, ἀνάλογα μὲ τὴν προσωπικότητα τοῦ νεκροῦ. Τέτοιες τιμὲς καὶ κατασκευὲς ἀναφέρονται ἀπὸ τὸν "Όμηρο γιά: Ἱ. τὸν τάφο τοῦ Πατρόκλου, στὸν ὁποῖο θὰ ἐθάπτετο καὶ ὁ ᾿Αχιλλεύς, ὁπότε, τότε, ὁ τύμβος ἘΓῸ κ. Κ.Β.Κ. εἶναι ταξίαρχος τῆς Γεωγραφικῆς 'Ὑπηρεσίας Στρατοῦ καὶ διοικητικὸς σύμβουλος τῆς ᾿ Ἑλληνικῆς Γεωγραφικῆς ΄ Εταιρείας.