Τὸ πλεονέκτημα τῆς προὐπάρξεως Ὃ Εὐρωπαῖος ἔχει ἱστορικὸ βίο μερικῶν αἰώνων, ποὺ τοῦ ἐ- πιτρέπει τὴν ἀνάπτυξη μιᾶς ἱστορικῆς συνειδήσεως, μικρῆς χρονικῆς προοπτικῆς. Κύριο ὅριο καὶ φράγμα τῆς συνειδή- σεως αὐτῆς εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ εὐρωπαϊκὸς ἱστορικὸς βίος ἀνεπτύχθη μὲ κύρια βάση τὸν Χριστιανισμὸ -- καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει τὸ γεγονὸς ὅτι εὐρωπαϊκὸς πολιτισμὸς πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τοῦ Χριστιανισμοῦ δὲν ὑπῆρχε. [Βεβαίως τὸ ἕτερο ἥμισυ τοῦ «Δυτικοῦ Πολιτισμοῦ», ὁ ᾽᾿Αμερικανός, ἔχει πολὺ βραχύτερο ἱστορικὸ βίο καὶ πολὺ πιὸ ρηχἡ ἱστορικὴ συνείδη- ση]. ᾿Απὸ τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς ᾽Αμερικῆς, ποὺ συ- γκροτοῦν τὸν Δυτικὸ Κόσμο, ὃ μόνος ποὺ προὐπῆρξε τοῦ Χρι- στιανισμοῦ ὡς ἱστορικὴ-πολιτιστικὴ ὀντότης ἦταν ὁ Ἓλληνι- σµός. Κι ὄχι µόνον αὐτό: “Ὁ ᾿Ελληνισμὸς ἤκμασε, ἐκυριάρχη- σε παγκοσμίῶς κι ἐμεγαλούργησε πρὸ τοῦ Χριστιανισμοῦ, μετὰ δὲ τὴν ἐπικράτηση τοῦ δεύτερου ὁ ᾿Ελληνισμὸς βρίσκεται σὲ ἱ- στορικὴ κατάπτωση, πολιτιστικὸν ὕπνο καὶ πολιτικὴ παρακμὴ μοναδικὴ στὴν πολυχιλιετῆ ἱστορία του. Δὲν θὰ ἐξετασθῆ ἐδῶ, ἂν τὸ ἕνα γεγονός, δηλ. ἡ ἐπικράτη- ση τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἀποτελεῖ τὸ αἴτιο τοῦ ἄλλου γεγονό- τος, δηλαδὴ τοῦ μετὰ Χριστὸν ἱστορικοῦ κώματος τοῦ ᾿Ελλη- νισμοῦ, μολονότι, ἀπὸ στενὴ ἱστορικὴ σκοπιά, φαίνεται ἀμέ- σως ὅτι οἱ δύο αὐτὲς δυνάμεις συγκρούσθηκαν μέχρι θανάτου καὶ ὁ πρῶτος ἐδολοφόνησε ἱστορικὰ τὸν δεύτερο. ᾿Εδῶ θὰ διαπιστωθῆ ὅμως μὲ τὸν πιὸ κατηγορηματικὸ τρόπο τὸ ἕως τώρα ἀπαρατήρητο (γιατί ἄραγε; ") στοιχεῖο, ποὺ μᾶς δίνει ἀπὸ πολιτιστικὴ ἄποψη τὴν τεράστια διαφορὰ μεταξὺ Δυτικοῦ ἄν- θρώπου καὶ Ἕλληνος ἀνθρώπου: ὅτι ὁ μόνος ἱστορικὸς ἄν- θρωπος τοῦ Χριστιανικοῦ Κόσμου ποὺ μπορεῖ νὰ δῆ τὸν ἑαυτό του, ἰδεολογικά, ἐκτὸς Χριστιανισμοῦ εἶναι ὁ Ἕλλην. Πράγμα- τι ὁ Ἕλλην ὡς ἰδεολογικὴ ὀντότης εἶχε ἤδη διαμορφωθῆ, ὁ- λοκληρωθῆ καὶ ἐπιβληθῆ ἀπόλυτα χωρὶς καμμιὰ χριστιανικὴ πρόσμιξη: ὅπως Εὐρωπαῖος χωρὶς καὶ χριστιανικὰ στοιχεῖα ᾱ- πὸ ἰδεολογικὴ ἄποψη δὲν ὑπῆρξε καὶ δὲν νοεῖται. ο κ Χκὰἀ Τραγική, ἂν ὄχι δεινή, ἀλλὰ καὶ θαυμάσια ἀπὸ ἱστορικὴ ἄ- ποψη εἶναι ἡ θέση τοῦ “Ἕλληνος σήµερα, ὁπότε ἡ ἀνθρωπό-