ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΕ ΞΗΣ « ’ - 9 4 Α 0 πολυαίωνος ἐξοντωτικὸς διωγμὸς τῶν "Ελλήνων ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς (1. -- ̓Απὸ τὸν Κωνστάντιο μέχρι τὸν 10ο αἰῶνα) 356 μ.Χ.: Ὁ Κωνστάντιος διὰ νόμου ἐπιβάλλει τὸ κλείσιμο ὅλων τῶν «εἰδωλολατρικῶν ναῶν». Ταυτόχρονα ἀπαγορεύει φυσικὰ καὶ τὶς θυσίες ποὺ ἐτελοῦντο σ ̓ αὐτούς. 'Η ποινὴ γιὰ τοὺς παραβάτες εἶναι ὁ θάνατος. 381 μ.Χ.: Μὲ νέο νόμο ὁρίζεται, ὅτι οἱ Χριστιανοὶ ποὺ θὰ ἐπέστρεφαν στὴν ̓Ἑλληνικὴ θρησκεία θὰ ἐτιμωροῦντο μὲ στέρηση τῶν πολιτικῶν τοὺς δικαιωμάτων. Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἔρχεται νὰ ὁλοχληρώσει τὸ ἔργο τοῦ Κωνστάντιου μὲ τὴν συστηματικὴ λαφυραγώγηση τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ναῶν τῶν ̓ Ἑλλήνων. "Ετσι πολλὰ φημισμένα ἔργα τέχνης πῆραν τὸν δρόμο γιὰ τὰ χυτήρια καὶ τὴν καταστροφή. Οὔτε οἱ ὀρειχάλκινες πύλες τους οὔτε οἱ πλάκες τῆς στέγης των γλύτωσαν. Στὴν συνέχεια ὁ Κωνσταντῖνος θέλοντας νὰ ἐπισημοποιήσει ἀκόμα περισσότερο τὶς ἐνέργειές του προχώρησε καὶ στὸν διορισμὸ δύο ἐπιτρόπων, ποὺ ἀντιχειμενικός τους σκοπὸς ἦταν ἡ δήμευση ὅλων τῶν χρυσῶν ἀντικειμένων τῶν ναῶν καὶ ἡ ἀφαίρεση ἀκόμα καὶ τῆς ἐξωτερικῆς ἐπένδυσης τῶν λατρευτικῶν ἀγαλμάτων καὶ ἡ δήμευση τῶν χτημάτων τῶν ναῶν. 392 μ.Χ.: Νέος νόμος ἀπὸ τὸν αὐτοχράτορα Θεοδόσιο τὸν Α ́. Μὲ αὐτὸν κηρύσσεται καὶ πάλι ἐχτὸς νόμου ἡ ̓ Ἑλληνικὴ θρησκεία. ̓Απαγορεύεται ἡ λατρεία τῶν οἰκογενειαχῶν καὶ οἰκιακῶν θεοτήτων, ὅπως καὶ ἡ μαντεία ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τῶν θυσιαζομένων ζώων. Ἔτσι ὁρίζεται, ὅτι γιὰ κάθε σπίτι στὸ ὁποῖο θὰ ἐκαίετο θυμίαμα, θὰ ἐπεβάλλετο ἡ δήμευσίς του. “Ὅμως φαίνεται, ὅτι δὲν ἦταν ἀρκετὴ ἡ ἀπαγόρευσις τῆς ἀσκήσεως τῆς ἑλληνικῆς λατρείας, ἀλλὰ ἐθεωρεῖτο ἐπικίνδυνη ἀκόμα καὶ ἡ παρακολούθησή της ἀπὸ τρίτους. Σὰν συνέπεια λοιπὸν ὑπῆρξε τὸ γεγονὸς ὅτι, ἀκόμα καὶ αὐτοὶ ποὺ παρακολουθοῦσαν σὰν θεατὲς μιὰ θυσία, τιμωροῦνταν. 394 μ.Χ.: Καὶ πάλι ὁ Θεοδόσιος καταργεῖ μὲ νόμο τοὺς ̓Ολυμπιακοὺς ἀγῶνες. ̓Απαγορεύτηκε μὲ βαρειὲς χρηματικὲς ποινὲς καὶ ἀργότερα μὲ τὴν ποινὴ τοῦ θανάτου ἡ ̓ Ελληνικὴ θρησκεία, ἡ εἴσοδος στοὺς ναούς, οἱ θυσίες, ἡ ὁποιαδήποτε πρᾶξις λατρείας σύμφωνη μὲ τὸ "Ἑλληνικὸ πνεῦμα. Ἢ ἐφαρμογὴ τῶν νόμων αὐτῶν, ποὺ κατάφωρα καταπατοῦσαν κάθε ἔννοια σεβασμοῦ πρὸς τὸ θεῖο καὶ τὴν ἄσκηση λατρείας πρὸς αὐτό, ἔγινε μὲ σκληρὸ καὶ ἀπεχθῆ τρόπο. Οἱ ἴδιοι οἱ ἱερεῖς τῆς θρησκείας τοῦ Ναζωραίου, «τῆς θρησκείας τῆς ἀγάπης», ἦταν αὐτοὶ ποὺ πρωτοστατοῦσαν στὸ γχρέμισμα ἱερῶν, στὶς δολοφονίες ̓Ελλήνων καὶ ἐν τέλει στὸν διασυρμὸ ἑνὸς τρόπου ζωῆς, τοῦ ̓Ελληνικοῦ. ̓Αναφέρει χαρακτηριστικὰ ὁ Χριστιανὸς χρονογράφος Σωζομμενός: «τῶν ἑλληνιστῶν μικροῦ πάντες κατ ̓ ἐκεῖνο διεφθάρησαν (ἐδολοφονήθησαν), καὶ οἱ μὲν πυρί, οἱ δὲ ξίφει ἀπολέσθαι προσετάχθησαν. Παραπλησίως δὲ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν διεφθάρησαν οἱ ἀνὰ πᾶσαν τὴν ἀρχομένην λαμπρῶς φιλοσοφοῦντες. ̓Αλλὰ καὶ εἰς μὴ φιλοσόφους ἐσθῆτι δὲ ἐκείνων χρωμένους ἐχώρει ὁ φόνος».