ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΕ ΞΗΣ « ’ - 9 4 Α 0 πολυαίωνος ἐξοντωτικὸς διωγμὸς τῶν "Ελλήνων ἀπὸ τοὺς Χριστιανοὺς (1. -- ᾿Απὸ τὸν Κωνστάντιο μέχρι τὸν 10ο αἰῶνα) 356 μ.Χ.: Ὁ Κωνστάντιος διὰ νόμου ἐπιβάλλει τὸ κλείσιμο ὅλων τῶν «εἰδωλο- λατρικῶν ναῶν». Ταυτόχρονα ἀπαγορεύει φυσικὰ καὶ τὶς θυσίες ποὺ ἐτελοῦντο σ᾽ αὐτούς. 'Η ποινὴ γιὰ τοὺς παραβάτες εἶναι ὁ θάνατος. 381 μ.Χ.: Μὲ νέο νόμο ὁρίζεται, ὅτι οἱ Χριστιανοὶ ποὺ θὰ ἐπέστρεφαν στὴν ᾿Ἑλληνικὴ θρησκεία θὰ ἐτιμωροῦντο μὲ στέρηση τῶν πολιτικῶν τοὺς δικαιωμάτων. Ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος ἔρχεται νὰ ὁλοχληρώσει τὸ ἔργο τοῦ Κωνστάντιου μὲ τὴν συστηματικὴ λαφυραγώγηση τῶν ἱερῶν καὶ τῶν ναῶν τῶν ᾿ Ἑλλήνων. "Ετσι πολλὰ φημισμένα ἔργα τέχνης πῆραν τὸν δρόμο γιὰ τὰ χυτήρια καὶ τὴν καταστροφή. Οὔτε οἱ ὀρειχάλκινες πύλες τους οὔτε οἱ πλάκες τῆς στέγης των γλύτωσαν. Στὴν συνέ- χεια ὁ Κωνσταντῖνος θέλοντας νὰ ἐπισημοποιήσει ἀκόμα περισσότερο τὶς ἐνέργειές του προχώρησε καὶ στὸν διορισμὸ δύο ἐπιτρόπων, ποὺ ἀντιχειμενικός τους σκοπὸς ἦταν ἡ δήμευση ὅλων τῶν χρυσῶν ἀντικειμένων τῶν ναῶν καὶ ἡ ἀφαίρεση ἀκόμα καὶ τῆς ἐξωτερικῆς ἐπένδυσης τῶν λατρευτικῶν ἀγαλμάτων καὶ ἡ δήμευση τῶν χτημάτων τῶν ναῶν. 392 μ.Χ.: Νέος νόμος ἀπὸ τὸν αὐτοχράτορα Θεοδόσιο τὸν Α΄. Μὲ αὐτὸν κηρύσ- σεται καὶ πάλι ἐχτὸς νόμου ἡ ᾿ Ἑλληνικὴ θρησκεία. ᾿Απαγορεύεται ἡ λατρεία τῶν οἰκογενειαχῶν καὶ οἰκιακῶν θεοτήτων, ὅπως καὶ ἡ μαντεία ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τῶν θυσιαζομένων ζώων. Ἔτσι ὁρίζεται, ὅτι γιὰ κάθε σπίτι στὸ ὁποῖο θὰ ἐκαίετο θυ- μίαμα, θὰ ἐπεβάλλετο ἡ δήμευσίς του. “Ὅμως φαίνεται, ὅτι δὲν ἦταν ἀρκετὴ ἡ ἀ- παγόρευσις τῆς ἀσκήσεως τῆς ἑλληνικῆς λατρείας, ἀλλὰ ἐθεωρεῖτο ἐπικίνδυνη ἀκό- μα καὶ ἡ παρακολούθησή της ἀπὸ τρίτους. Σὰν συνέπεια λοιπὸν ὑπῆρξε τὸ γεγονὸς ὅτι, ἀκόμα καὶ αὐτοὶ ποὺ παρακολουθοῦσαν σὰν θεατὲς μιὰ θυσία, τιμωροῦνταν. 394 μ.Χ.: Καὶ πάλι ὁ Θεοδόσιος καταργεῖ μὲ νόμο τοὺς ᾿Ολυμπιακοὺς ἀγῶνες. ᾿Απαγορεύτηκε μὲ βαρειὲς χρηματικὲς ποινὲς καὶ ἀργότερα μὲ τὴν ποινὴ τοῦ θανά- του ἡ ᾿ Ελληνικὴ θρησκεία, ἡ εἴσοδος στοὺς ναούς, οἱ θυσίες, ἡ ὁποιαδήποτε πρᾶξις λατρείας σύμφωνη μὲ τὸ "Ἑλληνικὸ πνεῦμα. Ἢ ἐφαρμογὴ τῶν νόμων αὐτῶν, ποὺ κατάφωρα καταπατοῦσαν κάθε ἔννοια σε- βασμοῦ πρὸς τὸ θεῖο καὶ τὴν ἄσκηση λατρείας πρὸς αὐτό, ἔγινε μὲ σκληρὸ καὶ ἀπε- χθῆ τρόπο. Οἱ ἴδιοι οἱ ἱερεῖς τῆς θρησκείας τοῦ Ναζωραίου, «τῆς θρησκείας τῆς ἀγά- πης», ἦταν αὐτοὶ ποὺ πρωτοστατοῦσαν στὸ γχρέμισμα ἱερῶν, στὶς δολοφονίες ᾿Ελ- λήνων καὶ ἐν τέλει στὸν διασυρμὸ ἑνὸς τρόπου ζωῆς, τοῦ ᾿Ελληνικοῦ. ᾿Αναφέρει χαρακτηριστικὰ ὁ Χριστιανὸς χρονογράφος Σωζομµενός: «τῶν ἑλληνιστῶν μικροῦ πά- ντες κατ᾽ ἐκεῖνο διεφθάρησαν (ἐδολοφονήθησαν), καὶ οἱ μὲν πυρί, οἱ δὲ ξίφει ἀπολέ- σθαι προσετάχθησαν. Παραπλησίως δὲ διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν διεφθάρησαν οἱ ἀνὰ πᾶ- σαν τὴν ἀρχομένην λαμπρῶς φιλοσοφοῦντες. ᾿Αλλὰ καὶ εἰς μὴ φιλοσόφους ἐσθῆτι δὲ ἐκείνων χρωμένους ἐχώρει ὁ φόνος».