Ἢ ἀλήθεια ἑνώνει καὶ χαλυβδώνει Ἢ ἔρευνα τῶν ἱστορικῶν γεγονότων ποὺ συνέβησαν κατὰ τὴν ἱστορικὴ συνάντηση ̓Ελληνισμοῦ - Χριστιανισμοῦ δὲν ἀποτελεῖ ἐνέργεια ἀντιχρίστων, ὅπως κάποιοι φανατικοὶ ἢ μισέλληνες ἀνωνύμως ἢ ψευδωνύμως ἰσχυρίσθηκαν, συκοφαντώντας τὸν «Δαυλὸ» γιὰ τὸ ἀφιέρωμα τοῦ προηγούμενου ὑπ ̓ ἀριθ. [32 τεύχους μὲ τίτλο « ̓]ουδαϊσμὸς - Χριστιανισμὸς - Ελληνισμός». Δὲν ὑπάρχει καμμιὰ προκατάληψη κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ καθ ̓ ἑαυτόν. Δὲν ὑπάρχει καμμιὰ μεροληψία ὡς πρὸς τὴν διερεύνηση τῶν ἱστορικῶν συμβάντων. ̓Αν μὲ ὡρισμένα γεγονότα βίας, μίσους καὶ καταστροφῆς ἐναντίον τοῦ ̓Ελληνικοῦ Πολιτισμοῦ χρεώνονται διάφοροι φανατικοὶ τοῦ Χριστιανισμοῦ, σ ̓ αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ κατηγορῆται ὁ «Δαυλός». Στὸ ἀφιέρωμα ὠμίλησαν ὁ ἐκπρόσωπος τῆς ̓Ἱερᾶς Συνόδου τῆς ̓Εκκλησίας τῆς ̓Ελλάδος καὶ εἶχαν ζητηθῆ οἱ ἀπόψεις καὶ ἄλλων μητροπολιτῶν (βλ. τ. 132, σ. 7621), ποὺ δὲν ἐδόθησαν (καὶ ἂν δοθοῦν, θὰ τὶς δημοσιεύσωμε ἀμέσως), ὅπως καὶ διαφόρων θεολογούντων διανοουμένων. ̓Ωμίλησαν ἐπίσης θεολογοῦντες νεολαῖοι καὶ τέλος διάφοροι ἱστορικοὶ ἐρευνητές. Οἱ ἔρευνες τῶν τελευταίων ἔγιναν μὲ αὐστηρὴ ἐπιστημονικὴ μέθοδο: καὶ πλὴν ἐλαχίστων κειμένων, ποὺ λόγω τῆς σχολιογραφικῆς φύσεώς των δὲν μποροῦσαν νὰ εἶναι ἀναλυτικά, στὸ σύνολο σχεδὸν τῶν ἄρθρων τοῦ ἀφιερώματος τὰ πορίσματα στηρίχθηκαν σὲ συντριπτικὲς ἱστορικὲς ἀποδείξεις καὶ ἐκτεταμένες τεκμηριώσεις. ̓Αλλοῦ λοιπὸν ν ̓ ἀπευθυνθοῦν οἱ διάφοροι κακοήθεις, ἀνωνυμογράφοι καὶ φανατικοί, ὄχι στὸν «Δαυλό». ̓Εξ ἄλλου μὲ ἄλλου εἴδους σατανικὰ ἐφευρήματα ἂς δοκιμάσουν νὰ πλήξουν τὸ περιοδικὸ καὶ οἱ γνωστοὶ - ἀνώνυμοι σκοτεινοὶ ἀντίχριστοι, ποὺ ἄδραξαν τὴν εὐκαιρία νὰ φορέσουν τὴν μάσκα τοῦ δῆθεν Χριστιανοῦ, σὰν ἄλλοθί τους, ἐνῶ μέχρι τώρα ἀπομονωμένοι καὶ κρυπτόμενοι ἀδρανοῦσαν. Αὐτοὶ ποὺ δὲν ἄντεξαν πιὰ κι «ἔσκασαν μύτη», γιατὶ κατάλαβαν ὅτι αὐτοὺς ξεσκέπασε ὁ «Δαυλὸς» κι ὄχι τὸν Χριστιανισμό... Ὃ «Δαυλός», ποὺ χρόνια τώρα μάχεται μονήρης, ἄπελπις, ἀπεγνωσμένος, γιὰ ν ̓ ἀπαλλαγῆ κάποτε ὁ τραγικὸς αὐτὸς Τόπος ἀπὸ τὴν βαρειὰ μοῖρα τοῦ ζόφου, τῆς ταπείνωσης καὶ τῆς κατάπτωσης, εἶναι ὁ τελευταῖος ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ διανοηθῆ ὁποιαδήποτε διάσταση μεταξὺ "Ελληνισμοῦ καὶ ̓Ορθοδοξίας. Η γνώση τῆς ἱστορίας ὄχι μόνο δὲν ἐγκυμονεῖ κανένα κίνδυνο, ἀλλὰ ἀποτελεῖ μέγα πλεονέκτημα κι εὐεργέτημα γι ̓ αὐτοὺς ποὺ τὴν κατέχουν. "Ας ἀφήσουν λοιπόν οἱ σκοταδιστὲς τοὺς ὑπαινιγμούς, ὅτι ἡ διερεύνηση τῶν ἱστορικῶν συμβάντων ὁδηγεῖ σὲ ἐθνικὸ διχασμό. Αν κάποιοι κουβαλοῦν νερὸ στὸν μύλο τοῦ ἐθνικοῦ διχασμοῦ, αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ πολιτικοποιοῦν μιὰ ἐπιστημονικὴ ἢ ἕστορικὴ δραστηριότητα ἢ ξαναζωντανεύουν τὸν μεσαίωνα ζητώντας τὸν ἀφορισμὸ ἢ τὸν ἐπὶ τῆς πυρᾶς θάνατο τῶν λαλούντων τὴν γλῶσσα τῆς ἀλήθειας. Ἕλληνες ὀρθόδοξοι εἶναι ἅπαντες οἱ συνεργάτες τοῦ «Δαυλοῦ», πολλοὶ μάλιστα εἶναι παιδιὰ ἢ ἐγγόνια κληρικῶν καὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει κανένας δὲν ἀνήκει σὲ ἄλλο δόγμα ἢ θρησκεία. ̓Εκζητοῦμε τὴν ἀλήθεια, ὅπως ἀπαιτεῖ ἡ παράδοση ἡ ἑλληνικὴ καὶ ἡ φύση μας ἡ ἑλληνική. Καὶ εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι ἡ ἀναζήτηση, ἐφ ̓ ὅσον στηρίζεται στὸν ἔλεγχο, στὸν διάλογο καὶ τὴν ἀπόδειξη (τὰ τρία αὐτὰ ἀκριβὰ πνευματικὰ δῶρα τοῦ ̓Ελληνισμοῦ πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα), ὄχι μόνο δὲν διασπᾶ, δὲν ἐξασθενίζει, δὲν διχάζει, ἀλλὰ ἀντίθετα ἑνώνει, ἱσχυροποιεῖ, χαλυβδώνει. Ποιὸς Ἕλληνας μπορεῖ νὰ μὴν καταλαβαίνη τὴν ἀλήθεια αὐτή; Μετέωρος