Ἐν Ελλάδι... «..ΑΥἹ πόσοι θὰ διέγραφον ἀπὸ τῆς ἱστορίας τὸ ὄνομά των, ἂν στιγμὴν ἀνέζων μίαν μόνον|...» Δημήτριος Παπαρρηγόπουλος Στὴν χώρα αὐτὴ τῆς φαιδρᾶς πορτοκαλέας ξεχειλίζουμε ἀπὸ ἐθνικὴ ὃπερηφάνεια. Οὐδεὶς μπορεῖ νὰ μᾶς κατηγορήση γιὰ ἐνδοτικότητα. Κι αὐτὰ ποὺ λέγονται, ὅτι δῆθεν ἡ Διεθνὴς ̓ Εξουσία ἔχει κάνει τὴν πατρίδα μας ἕέφραγο ἀμπέλι, εἶναι κακόβουλα καὶ ἀήθη. Πάρτε γιὰ παράδειγμα τὸ ἀλφάβητο. ̓Ακούσατε ποτὲ κανένα πανεπιστημιακὸ διδάσκαλο νὰ παραδέχεται, ὅτι τὸ ἀλφάβητο εἶναι φοινικικό, ἑβραϊκό, χαναανιτικό, σημιτικὸ ἢ τῆς ἐγγὺς ̓ ̓Ανατολῆς τέλος πάντων; Ὅλοι διατρανώνουν ἀπὸ ἐφημερίδες, περιοδικὰ καὶ ἠλεκτρονικὸ τύπο τὴν ̓Ελληνικότητά του. ́Ασχετα ἂν μερικοὶ ἀλληλογραφοῦν ψευδωνύμως μὲ τὸ «Δαυλό». Τὸ κάνουν γιὰ νὰ ἐλέγξουν τὶς γνώσεις μας. Γι ̓ αὐτὸ καὶ δὲν πιστεύουμε τοὺς ψιθύρους, ὅτι τάχα κάποιοι ἀπὸ αὐτοὺς ἔχουν συμβιβασθῆ χοντρὰ μὲ τὸν ̓Εξουσιασμὸ καὶ ὅτι σ ̓ αὐτὴν χρεωστοῦν θέση, βίλλες στὸν Σχοινιᾶ καὶ προβολή. ̓Αλλὰ καὶ οἱ ἐφημερίδες ποτὲ δὲν δημοσιεύουν κάτι ποὺ ἀντιστρατεύεται στὴν ἐθνική μας ὑπόσταση. Μόνον ἐντελῶς συμπτωματικὰ διαφεύγουν τῶν διευθυντῶν καὶ τῶν ἀρχισυντακτῶν κάποια ἀνυπόγραφα ἄρθρα, μέσα σὲ πλαίσιο καὶ σὲ περίοπτη θέση, ποὺ ὑποστηρίζουν τὴν γέννηση τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τοῦ ἀλφαβήτου στὴν περιοχὴ τῆς Χαναὰν ἢ τῆς Μεσοποταμίας. ̓Εμεῖς, παρὰ τὴν κρίση ποὺ μαστίζει τὸν τύπο, δὲν πιστεύουμε ὅτι οἱ δημοσιεύσεις αὐτὲς ὀφείλονται στὴν ἀγραμματοσύνη τῶν δημοσιογράφων ἢ εἶναι πληρωμένες δημοσιεύσεις’ ποῦ νὰ βρῇ ἄλλωστε ἡ Διεθνὴς ̓Εξουσία τὰ λεφτά, Οὔτε βέβαια ἔχει τὸ σθένος νὰ ἐπέμβῃ στὰ τοῦ οἴκου μας. Μὲ ποιόν λόγου χάριν τρόπο μπορεῖ νὰ παρέμβῃ σ ̓ ἕνα ὑπουργὸ καὶ νὰ ζητήσῃ τὴν ᾱφαίρεση στοιχείου ἀπὸ δημόσιο ἔγγραφο; Εἶναι γνωστὸ σὲ ὅλους, ὅτι οἱ ὑπουργοὶ τοῦ εὐνομούμενου κράτους μας δὲν χαμπαρίζουν ἀπὸ πιέσεις, ἐπεμβάσεις καὶ τὰ τοιαῦτα. Γι ̓ αὐτοὺς προέχει τὸ δημόσιο συμφέρον καὶ δὲν ἐξαρτῶνται οὔτε ἀπὸ «Δυνάμεις» οὔτε ἀπὸ λόμπυ. Εἶναι ὑπηρέτες τῆς ἰδέας τῆς παγκόσμιας ̓Ελληνικότητας καὶ γι ̓ αὐτὴν ἀναλώνονται. Μοιραῖα λοιπὸν τὰ περὶ πιέσεως ὑπουργῶν ἀπὸ τὸν Διεθνῆ ̓Εξουσιασμὸ εἶναι ἀσύστολα ψεύδη. ”Αλλωστε γιατί νὰ πιέσουν; Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ἐκπρόσωποι τῆς «Λύναμης» ---τὰ ἀγαθὰ τέκνα τῆς Σιών- εἶναι εὐγενικοί, πρᾶοι καὶ συνεσταλμένοι. Ὅταν παραδείγματος χάριν τρακάρουν τὸ αὐτοκίνητό σου, δὲν λένε ποτὲ τὸ περίφημο: «Ξέρεις, ρέ, ποιανοῦ τ ̓ ἀμάξι τράκαρες;». Οὔτε βγαίνουν νὰ σὲ πλακώσουν στὶς μπουνιές. Κι ἄντε μετὰ νὰ βρῇς τὸ δίκιο σου, νὰ ψάχνῃ ἡ ἀστυνομία μέρες, νὰ περάσῃ τὸ αὐτόφωρο καὶ σὺ νὰ τρέχῃς! Ὃ κύριος ̓Αρχοντίδης, προπονητὴς ποδοσφαίρου, τὰ γνωρίζει ἀπὸ πρῶτο χέρι... Γιῶργος Πετρόπουλος