--ασιτααν Γλῶσσα καὶ γλωσσοκάπηλοι ̓Ατέλειωτες συζητήσεις, διασταυρούμενα ξίφη, φιλολογία γιὰ τὴν φιλολογία, ποὺ θὰ ἀποδείξει τὴν ὑπεροπλία, ὑποτιθέμενη, τοῦ ἑνὸς ἀπέναντι στὸν ἄλλο συνομιλητή. Ρηξικέλευθες προτάσεις, ποὺ θὰ ἐπιφέρουν τὴν συντριβῆ τῶν μέχρι τότε ὑπαρχουσῶν. Τερψίθυμες ταυτόχρονα γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τῶν ὀρέξεων τῶν ἀκροατῶν ἢ τηλεθεατῶν, ποὺ διψοῦν γιά προοδευτισμὀὸ καὶ ἀντιπαραθέσεις. Ἕνα ρωμαϊκὸ ἀμφιθέατρο ἔχει στηθεῖ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὴν χώρα τοῦ ἀνατέλλοντος ἄλλοτε, μὰ σήμερα δύοντος ἑλληνισμοῦ. ̓Αναφερόμαστε πάντοτε στὴν χώρα αὐτῶν, ποὺ ὁ λαὸς της ἔχει ἐμπιστευθεῖ τὶς τύχες του στὰ χέρια τους ἢ μᾶλλον στὶς ὀρέξεις τους. Καὶ ἡ ὄρεξίς τους, ὅπως ὅλοι καλὰ γνωρίζουμε ἀπὸ πεῖρα, εἶναι παροιμιώδη: καταβροχθίζουν ἔννοιες καὶ ἰδέες ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ. Εν τούτοις ἐξακολουθοῦμε νὰ τοὺς ἐμπιστευόμαστε. Οἱ καρχαρίες, οἱ κροκόδειλοι καὶ κάποιες ἄλλες σαῦρες, ποὺ θεωροῦνται ὡς οἱ πλέον ἀρχέγονοι ὀργανισμοὶ τοῦ πλανήτη μας, μπροστά τους ὠχριοῦν καὶ φαντάζουν νεογνά. “Ελληνες πολιτικοὶ καὶ διανοούμενοι, τὰ ζωντανὰ ἀπολιθώματα τῆς ἐποχῆς μας. ̓Ακόμα ζοῦν. Καὶ παρακολουθοῦν, συμμετέχοντας πολλὲς φορὲς μερικοὶ ἀπ ̓ αὐτοὺς στὸ ἀμφιθέατρο τῆς Γραικυλίας, στὸν ἀγῶνα ποὺ δὲν φαίνεται νὰ ἔχει τέλος, ἀφοῦ ἐξ ἄλλου ἔχει ξεχαστεῖ κάπου ἀνάμεσα στοὺς αἰῶνες καὶ ἡ ἀρχή του. Τὸ θῦμα; Η ἑλληνικὴ γλῶσσα. Καὶ τὸ φαιδρὸ τῆς ὅλης ὑποθέσεως; Οἱ περισσότεροι στοὺς ἐπαγγελματικούς τους χώρους δηλώνουν ὀπαδοὶ καὶ ἑταῖροι της, ἀλλὰ μόλις ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὰ ὄμματα τῶν θεατῶν τοῦ ἑνὸς θεάτρου, αὐτοῦ τῆς κοινωνικῆς καταξίωσης καὶ προβολῆς, κατεβαίνουν μία βόλτα στὸ ἅλλο, τὸ γνωστό μας ἀμφιθέατρο, ὅπου ἀνενόχλητοι ἐκδηλώνουν τᾶ ἀληθινά τους αἰσθήματα. Θὰ τοὺς ἔχετε παρακολουθήσει πολλὲς φορὲς στὴν τηλεόραση, θὰ τοὺς ἔχετε ἀκούσει πολλὲς φορὲς στὸ ραδιόφωνο, σίγουρα μερικοὶ ἀπὸ σᾶς θὰ ἔχουν ἔρθει καὶ σὲ στενότερη ἐπαφὴ μαζί τους σὲ ὁμιλίες ἢ προσωπικὲς συζητήσεις. Ὅλοι πασχίζουν, προσπαθοῦν οἱ κακόμοιροι γι ̓ αὐτὴν τὴν ἄμοιρη τὴ γλῶσσα, θέλουν νὰ βοηθήσουν τόσο εἰλικρινα... Οχι, δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει νὰ προβληθεῖ τὸ ὄνομά τους. Μὴν πιστεύετε αὐτοὺς ποὺ διαδίδουν αὐτὲς τὶς ἀθλιότητες. Δὲν τὸ κάνουν ἀπὸ ἐπαγγελματισμό. Γιὰ τὴν ̓Ελλάδα τὸ κάνουν. Οἱ μισθοὶ εἶναι γιὰ τὰ μικροέξοδά τους, ξέρετε τὸ κόστος τῆς ζωῆς... Πῶς θὰ συμμετέχουμε σὲ συνέδρια γιὰ τὴν γλῶσσα, ἂν δὲν ἔχουμε καὶ τὸ σωστὸ κοστούμι; Πῶς θὰ μιλήσουμε μὲ προέδρους δημοκρατίας, πρωθυπουργούς. ἂν δὲν ἔχουμε τὸ ἀνάλογο "ργεςιρε”, ποὺ μᾶς δίνει μιὰ στοιχειώδη οἰκονομικὴ ἄνεση; Πῶς ἀκόμα θὰ μπορέσουμε νὰ χτίσουμε βίλλα 250.000.000 στὸν Σχοινιᾶ μὲ χρυσοὺς κρουνοὺς στὸ μπάνιο; Τέλος χωρὶς μιὰ κάποια προβολὴ ἀπὸ τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ περάσουμε καλύτερα τὶς ἰδέες μας, συγγνώμη λάθος, τὶς ἰδέες τοῦ κόσμου τῆς διανοήσεως γιὰ τὴν γλῶσσα: Γιατὶ ὁ κόσμος τῆς ἑλληνικῆς διανοήσεως δρᾶ ἑνωμένος γιὰ τὴν γλῶσσα. Πασχίζει μὲ μιὰ φωνή, ἑλληνική, χωρὶς προσωπικὲς φιλοδοξίες γιὰ τὴν διάσωσή της. Κάπου ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς καταλάβουμε: Ἢ αὐτοὶ δὲν μποροῦν νὰ σκύψουν καὶ ν ̓ ἀκουμπήσουν τὸ αὐτί τους στὸ στῆθος τοῦ ἀσθενοῦς, ποὺ ψυχορραγεῖ αἰῶνες τώρα ἀπ ̓ τὰ ὕπουλα χτυπήματα πάνω στὴν ἐθνική του ἀξιοπρέπεια καὶ φιλότιμο. Εἶναι ὅμως τόσο ψηλὰ τὸ κεφάλι καὶ συνεπῶς καὶ ἡ μύτη τους, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ὁσμιστοῦν τὴν οὐσία τοῦ προβλήματος; Φίλοι μου, ἡ λύση δὲν βρίσκεται οὔτε σὲ βιβλία οὔτε σὲ ὑπολογιστὲς οὔτε ----