--ασιτααν Γλῶσσα καὶ γλωσσοκάπηλοι ᾿Ατέλειωτες συζητήσεις, διασταυρούµενα ξίφη, φιλολογία γιὰ τὴν φιλολογία, ποὺ θὰ ἀποδείξει τὴν ὑπεροπλία, ὑποτιθέμενη, τοῦ ἑνὸς ἀπέναντι στὸν ἄλλο συ- νοµιλητή. Ρηξικέλευθες προτάσεις, ποὺ θὰ ἐπιφέρουν τὴν συντριβῆ τῶν µέχρι τότε ὑπαρχουσῶν. Τερψίθυμες ταυτόχρονα γιὰ τὴν ἱκανοποίηση τῶν ὀρέξεων τῶν ἀκροατῶν ἢ τηλεθεατῶν, ποὺ διψοῦν γιά προοδευτισμὀὸ καὶ ἀντιπαραθέσεις. Ἕνα ρωμαϊκὸ ἀμφιθέατρο ἔχει στηθεῖ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια στὴν χώρα τοῦ ἀνατέλλοντος ἄλλοτε, μὰ σήµερα δύοντος ἑλληνισμοῦ. ᾿Αναφερόμαστε πάντοτε στὴν χώρα αὐτῶν, ποὺ ὁ λαὸς της ἔχει ἐμπιστευθεῖ τὶς τύχες του στὰ χέρια τους ἢ μᾶλλον στὶς ὀρέξεις τους. Καὶ ἡ ὄρεξίς τους, ὅπως ὅλοι καλὰ γνωρίζουμε ἀπὸ πεῖρα, εἶναι παροιµιώδη: καταβροχθίζουν ἔννοιες καὶ ἰδέες ἐν ριπῇ ὀφθαλμοῦ. Εν τούτοις ἐξακολουθοῦμε νὰ τοὺς ἐμπιστευόμαστε. Οἱ καρχαρίες, οἱ κροκό- δειλοι καὶ κάποιες ἄλλες σαῦρες, ποὺ θεωροῦνται ὡς οἱ πλέον ἀρχέγονοι ὀργα- νισμοὶ τοῦ πλανήτη µας, μπροστά τους ὠχριοῦν καὶ φαντάζουν νεογνά. “Ελλη- νες πολιτικοὶ καὶ διανοούμενοι, τὰ ζωντανὰ ἀπολιθώματα τῆς ἐποχῆς µας. ᾿Ακό- μα ζοῦν. Καὶ παρακολουθοῦν, συμμετέχοντας πολλὲς φορὲς μερικοὶ ἀπ᾿ αὐτοὺς στὸ ἀμφιθέατρο τῆς Γραικυλίας, στὸν ἀγῶνα ποὺ δὲν φαίνεται νὰ ἔχει τέλος, ἀ- φοῦ ἐξ ἄλλου ἔχει ξεχαστεῖ κάπου ἀνάμεσα στοὺς αἰῶνες καὶ ἡ ἀρχή του. Τὸ θῦμα; Η ἑλληνικὴ γλῶσσα. Καὶ τὸ φαιδρὸ τῆς ὅλης ὑποθέσεως; Οἱ πε- ρισσότεροι στοὺς ἐπαγγελματικούς τους χώρους δηλώνουν ὀπαδοὶ καὶ ἑταῖροι της, ἀλλὰ μόλις ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὰ ὄμματα τῶν θεατῶν τοῦ ἑνὸς θεάτρου, αὐ- τοῦ τῆς κοινωνικῆς καταξίωσης καὶ προβολῆς, κατεβαίνουν µία βόλτα στὸ ἅλ- λο, τὸ γνωστό µας ἀμφιθέατρο, ὅπου ἀνενόχλητοι ἐκδηλώνουν τᾶ ἀληθινά τους αἰσθήματα. Θὰ τοὺς ἔχετε παρακολουθήσει πολλὲς φορὲς στὴν τηλεόραση, θὰ τοὺς ἔχετε ἀκούσει πολλὲς φορὲς στὸ ραδιόφωνο, σίγουρα μερικοὶ ἀπὸ σᾶς θὰ ἔχουν ἔρθει καὶ σὲ στενότερη ἐπαφὴ μαζί τους σὲ ὁμιλίες ἢ προσωπικὲς συζητή- σεις. Ὅλοι πασχίζουν, προσπαθοῦν οἱ κακόμοιροι γι᾿ αὐτὴν τὴν ἄμοιρη τὴ γλῶσσα, θέλουν νὰ βοηθήσουν τόσο εἰλικρινα... Οχι, δὲν τοὺς ἐνδιαφέρει νὰ προβληθεῖ τὸ ὄνομά τους. Μὴν πιστεύετε αὐτοὺς ποὺ διαδίδουν αὐτὲς τὶς ἀθλιό- τητες. Δὲν τὸ κάνουν ἀπὸ ἐπαγγελματισμό. Γιὰ τὴν ᾿Ελλάδα τὸ κάνουν. Οἱ μι- σθοὶ εἶναι γιὰ τὰ μικροέξοδά τους, ξέρετε τὸ κόστος τῆς ζωῆς... Πῶς θὰ συμμετέ- χουμε σὲ συνέδρια γιὰ τὴν γλῶσσα, ἂν δὲν ἔχουμε καὶ τὸ σωστὸ κοστούμι; Πῶς θὰ μιλήσουμε μὲ προέδρους δημοκρατίας, πρωθυπουργούς. ἂν δὲν ἔχουμε τὸ ἀνά- λογο "ργεςιρε”, ποὺ μᾶς δίνει μιὰ στοιχειώδη οἰκονομικὴ ἄνεση; Πῶς ἀκόμα θὰ μπορέσουμε νὰ χτίσουμε βίλλα 250.000.000 στὸν Σχοινιᾶ μὲ χρυσοὺς κρουνοὺς στὸ μπάνιο; Τέλος χωρὶς μιὰ κάποια προβολὴ ἀπὸ τὰ μέσα μαζικῆς ἐνημερώ- σεως πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ περάσουμε καλύτερα τὶς ἰδέες μας, συγγνώμη λά- θος, τὶς ἰδέες τοῦ κόσμου τῆς διανοήσεως γιὰ τὴν γλῶσσα: Γιατὶ ὁ κόσμος τῆς ἑλληνικῆς διανοήσεως δρᾶ ἑνωμένος γιὰ τὴν γλῶσσα. Πασχίζει μὲ μιὰ φωνή, ἑλληνική, χωρὶς προσωπικὲς φιλοδοξίες γιὰ τὴν διάσωσή της. Κάπου ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ τοὺς καταλάβουμε: Ἢ αὐτοὶ δὲν μποροῦν νὰ σκύψουν καὶ ν᾿ ἀκουμπήσουν τὸ αὐτί τους στὸ στῆθος τοῦ ἀσθενοῦς, ποὺ ψυ- χορραγεῖ αἰῶνες τώρα ἀπ᾿ τὰ ὕπουλα χτυπήματα πάνω στὴν ἐθνική του ἀξιοπρέ- πεια καὶ φιλότιμο. Εἶναι ὅμως τόσο ψηλὰ τὸ κεφάλι καὶ συνεπῶς καὶ ἡ μύτη τους, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ὁσμιστοῦν τὴν οὐσία τοῦ προβλήματος; Φίλοι µου, ἡ λύση δὲν βρίσκεται οὔτε σὲ βιβλία οὔτε σὲ ὑπολογιστὲς οὔτε ----