ΓΙ ΘΝΙΛΑ4 Πρέπει γα αγαπω τον Ίοῦρκο κατακτητή; « ̓ Αγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας». «Όταν σᾶς χτυποῦν, στρέψτε καὶ τὸ ἅλΛο σας μάγουλο». "Ὑπέροχες φράσεις. Θαυμάσιες προτροπές. Πολὺ ποιητικὲς καὶ ἐξιδανικευμένες. Γιὰ ποιούς ὅμως; Σὲ ποιὸν κόσμο ἀναφέρονται; Σίγουρα ὄχι στὸν δικό μας. ̓Εδῶ, στὸν πλανήτη μας, εἶναι ἀνεφάρμοστα τὰ δύο αὐτὰ παραγγέλματα, ποὺ εἶναι τὸ πενταπόσταγμα τῆς θρησκείας μας. Ἢ ἱστορία ἄλλωστε τὸ ἐπιβεβαιώνει μὲ ἀποδείξεις. Ἢ ἐμπειρία τόσων αἰώνων. Κυττάξτε γύρω σας. Αὐτὸς εἶναι ὁ κόσμος ποὺ δημιούργησαν. Πιστεύετε ἀκόμα ὅτι ἐφαρμόστηκαν; Καὶ μὴν πεῖτε ὅτι ἄλλο οἱ ἄνθρωποι, ἄλλο οἱ ἰδέες. Οἱ ἰδέες εἶναι γιὰ τοὺς ἀνθρώπους, γιατὶ ἰδέες χωρὶς ἀνθρώπους-ἐκφραστές τοὺς εἶναι κρανία χωρὶς ἐγκέφαλο. Καὶ τὰ κρανία χωρὶς αὐτὸν εἶναι ἄχρηστα. Εἶναι νεκρά, ὅπως καὶ μιὰ θρησκεία χωρὶς ἐκφραστές της ἀνθρώπινα ὄντα, χωρὶς πρακτικὴ ἐφαρμογὴ εἶναι ἕνα νεκροζώντανο κατασκεύασμα, ὅσο ὑπέροχα καὶ ἂν φαίνονται τὰ παραγγέλματά τῆς, παραγγέλματα ποὺ οὐσιαστικὰ δὲν τηροῦνται. Παραγγέλματα, ποὺ κι αὐτὴ ἡ ὀρθότητά τους ἐλέγχεται καὶ ἀμφισβητεῖται τόσο σὲ πρακτικὸ ὅσο καὶ σὲ νοηματικὸ ἐπίπεδο. Παραγγέλματα, ποὺ οὔτε ὁ θεάνθρωπος πάντοτε δὲν τήρησε (ναὸς Σολομῶντος-ἔμποροι). ̓Η εὔκολη δικαιολογία: ἡ ἀνθρώπινη φύση τοῦ ̓[ησοῦ καὶ τὰ ἐλαττώματά της -- ἢ ἦταν μιὰ ἐξαίρεση. Ἕνας θεάνθρωπος, ἀγαπητοί μου, δὲν ἔχει περιθώρια γιὰ ἐξαιρέσεις καὶ λάθη. Καὶ ἔστω δεχόμεθα, ὅτι ὑπερίσχυσε ἡ ἀνθρώπινη φύση του, πὼς δὲν μπόρεσε νὰ συγκρατήσει τὴν ὀργή του, δὲν μπόρεσε νὰ ἀγαπήσει τοὺς ἐχθρούς του. Ἔχοντας ὅμως ταυτόχρονα μέσα του καὶ τὴν θεϊκὴ φύση, μήπως μὲ τὸ ἴδιο τὸ παράδειγμά του ἔδειχνε ὅτι ὑπάρχει καὶ «ἄλλη ὄψη» τοῦ νομίσματος; Πῶς ἔχει τὴν ἀπαίτηση ὕστερα ἡ χριστιανικὴ διδασκαλία ἀπ ̓ τοὺς ἀνθρώπους ποὺ στεροῦνται τῆς διπλῆς φύσεως, νὰ κάνουν αὐτὸ ποὺ δὲν θέλησε νὰ κάνει ὁ θεάνθρωπος; Δηλαδή σὲ πρακτικὸ ἐπίπεδο ἐγὼ πρέπει νὰ ἀγαπήσω τὸν Τοῦρκο κατακτητὴ ποὺ σκότωσε Ἕλληνες καὶ βίασε "Ελληνίδες στὴν Κύπρο; Πρέπει νὰ τοῦ γυρίσω τὸ ἄλλο μάγουλο καὶ νὰ τοῦ παραδώσω καὶ τὴν ὑπόλοιπη Κύπρο, γιὰ νὰ εἶμαι σωστὸς Χριστιανός" κι ἅμα δὲν τοῦ φτάνει, νὰ ᾱνοίξω καὶ τὰ σύνορα στὸν Ἕβρο, γιὰ νὰ ἐφαρμόσω ἀκόμα καλύτερα τὸ θρησκευτικὀ παράγγελμα; ̓Ο παπᾶς ὅμως σήμερα εὐλογεῖ τὰ ὅπλα γιὰ τὴν δόξα τοῦ "Ελληνικοῦ στρατοῦ. Μὰ τί εἴμαστε τελικά; Ποῦ διαφέρουμε ἀπ ̓ αὐτοὺς τοὺς «ἄπιστους εἰδωλολάτρες» ποὺ ἔλεγαν «Εἷς οἰωνὸς ἄριστος, ἁμύνεσθαι περὶ πάτρης»; Λίγο μπερδεμένα τὰ πράγματα, δὲν νομίζετε;... Ἢ ἐχθρὀς ἢ ἀγαπημένος λοιπὸν --- ἢ μοῦ φαίνεται; Γιατὶ οἱ ἔννοιες ἔχθρα καὶ ἀγάπη δὲν συμβιβάζονται, ἀλλὰ ἀλληλοσυγκρούονται: ́Αμα σ ̓ ἀγαπῶ, πρακτικὰ δὲν μπορεῖ νάσαι ἐχθρός μου. "Αρα «ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας, ποὺ θὰ γίνουν φίλοι σας ἀργότερα»; Καὶ οἱ φίλοι μου; Αὐτοὶ ποὺ μ ̓ ἀγαποῦν; Τί θέση θἄχουν; "Ίδια μὲ τοὺς ἐχθρούς μου; Τότε ποιά θάναι ἡ ἀξία τῆς πραγματικῆς ἀγάπης; Τῆς ἀγάπης ἀνάμεσα σὲ πατέρα καὶ γυιό, φίλο καὶ φίλο, ἄνδρα καὶ γυναῖκα, ὅταν ἔῤχεται ἡ ἀγάπη γιὰ τὸν ἐχθρὸ νὰ ἰσοσκελίσει καὶ νὰ θέσει στὸν ἴδιο παρονομαστὴ τὴν ἔννοια αὐτὴ τοποθετώντας τους ὅλους στὸ ἴδιο ἐπίπεδο; Γιατί τότε ἔρχεται μιὰ ἄλλη ἱερὴ ἔννοια, ποὺ ὑποσκελίζει ἀκόμα κι αὐτὴν τὴν ἔννοια τῆς ἀγάπης, ἡ ἰδέα τῆς δικαιοσύνης. Γιατί εἶναι ἄδικο νὰ θέσω στὸ ἴδιο ἐπίπεδο αὐτοὺς ποὺ γέλασαν καὶ ---.-.-:-.