ΚΩΝ. Β. ΚΟΥΤΡΟΥΒΕΛΗΣ ΕΛΙΚΗ: Στὰ ἴχνη μιᾶς πανάρχαιας νέας «Πομπηίας» κάτω ἀπὸ τὸ Αἴγιο Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Στὸ φύλλο τῆς [1-7-9] τῆς ἐφημερίδας «Καθημερινὴ»ν ἡ κ. ᾿Ελένη Γαλάνη μᾶς πληροφόρησε, ὅτι κατά τὶς διεξαγόμενες ἔρευνες γιὰ τὸν ἐντοπισμὸ τῆς ἀρ- χαίας ᾿ Ελίκης στ᾿ ἀνατολικὰ τοῦ Αἰγίου ἀνεσύρθη τὸ πρῶτο γεωτρητικὸ δεῖγμα μὲ ἴχνη τῆς ἀρχαίας πόλεως ἀπὸ βάθος 40 μέτρων. Τὸ βάθος τοῦ «τάφου» τῆς ἀρ- χαίας "Ελίκης, καθὼς καὶ ὅλη ἡ τοπογραφικὴ ἀνάλυση (ὑπολογισμοὶ τῶν μορ- φολογικῶν μεταβολῶν τοῦ χώρου, ἀναπαράστασή του πρὸ τοῦ καταποντισμοῦ, τοπογραφικὸς χάρτης κ.λπ.) προσδιορίζονται καὶ ἀναλύονται στὴν εἰδικὴ μελέ- τη μου, ποὺ δημοσιεύτηκε στὸ ὑπ᾽ ἀριθμ. [28 «Δελτίο» τῆς Γεωγραφικῆς ὝὙπη- ρεσίας Στρατοῦ τὸ 1985. Τὸ θέμα τῆς ἀρχαίας ᾿ Ελίκης ἀναβίωσε δι᾽ ἐνεργειῶν τοῦ ἀειμνήστου δη- μάρχου Αἰγίου Γεωργίου Παναγοπούλου. Διὰ μέσου τούτου, λίγες ἡμέρες πρὶν πεθάνει, διετέθησαν ἀνάλογα ἀντίτυπα τῆς παραπάνω μελέτης στὴν ἀρχαιολόγο Δώρα Κατσανοπούλου καὶ στοὺς καθηγητὰς τοῦ Πανεπιστημίου Κόρνελ τῆς Νέας ᾿Υόρκης κ.κ. Σότερ καὶ Κρόνσηλδ πρὸς ἐνημέρωσή τους γιὰ τὴν ἔναρξη τῶν ἐρευνῶν τους τὸ 19868. ᾿Η ἐνέργεια αὐτὴ μπορεῖ νὰ θεωρηθεῖ σὰν μιὰ ἕλλη- νικὴ προσφορά σὲ ἀνύποπτο χρόνο πρὸς τὴ διεθνῆ ἐπιστημονικὴ κοινότητα γιὰ τὸν ἐντοπισμὸ καὶ ἀνακάλυψη τῆς θαμμένης πολιτείας, ἡ ὁποία κρύβει πολὺ πε- ρισσότερα ἀπὸ ὅσα περιμένουν οἱ εἰδικοί. 2. ΤῸ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΣΜΟΥ Ἢ πόλη τῆς ἀρχαίας ᾿ Ελίκης κατεποντίσθη αὔτανδρος. Κανεὶς δὲν διεσώθη τοῦ φοβεροῦ σεισμοῦ τοῦ 372 πρὸ Χριστοῦ καὶ τοῦ ἐπελθόντος στὴ συνέχεια κύ- ματος τῆς θαλάσσης, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Παυσανίας. Τὴν μαρτυρία αὐτὴ ἕ- να καὶ μόνο γεγονὸς τὴ δικαιολογεῖ. 'Η τοπικὴ καθίζηση τῆς περιοχῆς, ὅπου ἧ- ταν κτισμένη ἡ πολιτεία, ἡ ὁποία κατὰ τὸν ᾿ Ηρακλείδη (περὶ τὸ 330 π.Χ.) ἀπεῖχε τῆς θαλάσσης 12 στάδια (2200 μέτρα περίπου). ᾿Η καθίζηση ἔφθασε σὲ ἀρκετὸ βάθος, καὶ καταπλακώθηκε ὅλη ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὰ ὑπεράνω τῆς πόλεως κατρακυ- λήσαντα χώματα, πέτρες, δένδρα κ.λπ., τὰ ὁποῖα ἀκολούθησαν τὴν κατακόρυφο ἀποκοπὴ τῆς περιοχῆς ἀπὸ ὕψους 320 περίπου μέτρων ἐκ τῶν ὑπωρειῶν τοῦ ση- μερινοῦ ὑψώματος ποὺ φέρει τὸ ὄνομα Κολοκοτρώνης. 'Ο χῶρος ἐντοπισμοῦ κατὰ πρῶτον ὑποδεικνύεται ἀπὸ τὸν Παυσανία, τοποθε- τούμενος ἀμέσως μετὰ τὸν ποταμὸ Σελινοῦντα καὶ σὲ ἀπόσταση 40 σταδίων (πε- ρίπου 7500 μέτρων) ἀπὸ τὸ Αἴγιο. Κατὰ δεύτερον λόγον ἡ ἀπόδειξη τούτου φαί- νεται ἀκόμη καὶ σήμερα στὴ μορφολογία τῶν ὑπωρειῶν τοῦ ὑψώματος Κολοκο- τρώνης, ἡ ὁποία σήµερα παρουσιάζει μιὰ πολὺ µεγάλη κλίση στὰ νότια τῶν ση- μερινῶν χωριῶν Σελινοῦντος καὶ ᾿ Ελίκης, ὅπως φαίνεται στὸν τοπογραφικὸ χάρτη. 'Η κλίση αὐτὴ στὸν καιρὸ τοῦ καταποντισμοῦ πρέπει νὰ ἦταν σχεδὸν