ΗΙςΤΊΝΗΡΙΡΓΟΝΕΛΕΩΝΙ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ, Ἢ γραπτή μας γλῶσσα καὶ οἱ δολιοφθορεῖς της Μέσα ἀπὸ τὸ βιβλίο αὐτὸ τοῦ κυρίου Φ. ̓Αργυριάδη ἐπιχειρεῖται ἡ διαχρονικἡ προσέγγιση τῆς προσπάθειας ἀλλοτριώσεως τῆς γλώσσης μας ἀπὸ τὰ ἀνθελληνικὰ ξένα κέντρα ἀποφάσεων. ́Ο συγγραφεὺς μὲ ἀκάματο ζῆλο ἀνατρέχει ὡς τὰ ἀπώτατα χρονικὰ σημεῖα τῆς ἐμφανίσεως τοῦ φαινομένου παρουσιάζοντάς μας τὴν ἐνορχηστρωμένη ἐπίθεσιν παπικῶν, σιωνιστῶν, «διαφωτιστῶν» καὶ Δυτικῆς διπλωματίας ὄχι μόνον ἐναντίον τῆς γλώσσης μας, ἀλλὰ καὶ εἰς βάρος κυρίως τῆς ἐθνικῆς μας συνειδήσεως, ἔτσι, ὥστε ἀποκομμένοι ἀπὸ τὶς ρίζες μας νὰ γίνουμε εὔκολη βορὰ στὶς ἱμπεριαλιστικές τους διαθέσεις. Πρὸς τοῦτο μετέρχονται κάθε μέσον, μηδὲ τοῦ ἐθνικοῦ διχασμοῦ ἐξαιρουμένου, οἱ σκοτεινοὶ αὐτοὶ κύκλοι, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν ὡς «πέμπτη φάλαγγα» κάποιους ἀμφιβόλου ἀξίας διανοουμένους, προκειμένου νὰ περάσουν τὶς ἰδέες των εἰς τὸ ἐσωτερικό, ἢ δημιουργοῦν «περισπούδαστες» θεωρίες, ὅπως αὐτὴ τοῦ ̓Ιακὼβ Φαλμεράυερ, μὲ ὅποια ἀποτελέσματα ἤθελον προκύψει. Ἢ ἐξάπλωσις τοῦ Σιωνισμοῦ εἰς τὰ Εὐρωπαϊκά (καὶ ̓Αμερικανικά) πανεπιστήμια εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν διαρκῆ πολεμικὴ ἐναντίον κάθε 'Ἑλληνικοῦ. ̓Η ἀγωνιώδης προσπάθεια Ε.Ο. Κικῶν κύκλων καὶ ̓Αμερικανοεβραίων γλωσσολόγων γιὰ τὴν ἀλλοτρίωση τῆς γλώσσης μας καὶ τὴν συνακόλουθον ἐθνικὴ διάβρωσιν συνεχίζεται ἀδιάπτωτος μὲ τὴν κατασυκοφάντησιν τῶν ἠθικῶν καὶ πνευματικῶν μας ἀξιῶν. Στὰ νεώτερα χρόνια ἕνα καλο- Γιὰ μιὰ γειτονικὴ γεωγραφικὴ ζώνη νομισματικῆς κυριαρχίας τῆς δραχμῆς Ὃ μείζων γεωγραφικὸς χῶρος, ποὺ περικλείει τὶς περιοχὲς τῶν παραλίων τῆς Μεσογείου, τοῦ Αἰγαίου, τῆς Προποντίδος καὶ τοῦ Εὔξεινου Πόντου, ἦταν γιὰ πάρα πολλὲς καὶ ἀδιάσπαστες χρονικὰ χιλιετίες τόπος, ὅπου οἱ ἕλληνες ἀσκοῦσαν οἰκονομικὴ κυρίαρχη δραστηριότητα, ποὺ ἀνεστάλη ἐν μέρει μόνο κατά τὰ τελευταῖα 70 περίπου χρόνια. Οἱ κάτοικοι τοῦ ἑλλαδικοῦ κορμοῦ τῆς Χερσονήσου τοῦ Αἵμου ἐστήριξαν ἱστορικὰ πάντοτε τὴν οἰκονομική τους εὐημερία καὶ ἀνάπτυξη στὶς ἀποικίες, ποὺ ἵδρυαν μὲ σκοπὸ τὴν ἐκμετάλλευση τόσο τῶν πρώτων ὑλῶν ὅσο καὶ τῶν ἐργατικῶν χειρῶν τῶν περιοχῶν αὐτῶν, κρατοῦντες δι ̓ ἑαυτοὺς καὶ τὸ διαπεριφερειακὸ χονδρεμπόριο (σήμερα θὰ τὸ λέγαμε διεθνὲς εἰσαγωγικὸ/ἐξαγωγικὸ ἐμπόριο) καὶ τὶς διαμεταφορές, ποὺ ἔχουν σχέση μ ̓ αὐτό. Ἔτσι μπόρεσαν οἱ ἑλληνικὲς μητροπόλεις νὰ ἔχουν τὰ ὑλικᾶ μέσα καὶ τοὺς ἀνθρώπους, γιὰ νὰ μεγαλουργήσουν. ̓Η «συνταγή» αὐτὴ ἀντεγράφη ἐπιτυχέστατα ἱστορικὰ ἀπὸ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ μεγάλα κράτη τῆς ἱστορίας. Ἢ σημερινὴ “Ελλάδα ἀντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα. Εἶναι προβλήματα, ποὺ προεκλήθησαν ἀπὸ τὴν ἔλλειψη οἰκονομικῆς δυνάμεως καὶ τῆς συνακόλουθης ἰσχύος. Μεταξὺ των κυρίων αἰτιῶν πρέπει νὰ θεωρηθεῖ καὶ τὸ ὅτι στὴν σύγχρονη ἱστορία ποτὲ ἡ σημερινὴ ̓Ελλάδα δὲν ἐστήριξε τὴν οἰκονομική της εὐημερία καὶ στὶς ἀποικίες της, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐφρόντισε μὲ τὴν κακὴ πολιτική της νὰ συρρικνώσει τὸν ἑλληνισμὸ ξερριζώντας τὶς πανάρχαιες ἀποικίες του, ποὺ ἐπεβίωναν μέχρι τὶς ἀρχὲς τοῦ αἰώνα μας, καὶ νὰ στραφεῖ κατ ̓ ἀποκλειστικότητα στὴν ὀργάνωση τῆς ἐσωτερικῆς της αὐτοεκμετάλλευσης (πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν, ---