ΗΙςΤΊΝΗΡΙΡΓΟΝΕΛΕΩΝΙ ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΡΓΥΡΙΑΔΗΣ, Ἢ γραπτή µας γλῶσσα καὶ οἱ δολιοφθορεῖς της Μέσα ἀπὸ τὸ βιβλίο αὐτὸ τοῦ κυρίου Φ. ᾿Αργυριάδη ἐπιχειρεῖται ἡ διαχρονικἡ προ- σέγγιση τῆς προσπάθειας ἀλλοτριώσεως τῆς γλώσσης µας ἀπὸ τὰ ἀνθελληνικὰ ξένα κέ- ντρα ἀποφάσεων. ΄Ο συγγραφεὺς μὲ ἀκάματο ζῆλο ἀνατρέχει ὡς τὰ ἀπώτατα χρονικὰ ση- μεῖα τῆς ἐμφανίσεως τοῦ φαινομένου παρουσιάζοντάς µας τὴν ἐνορχηστρωμένη ἐπίθεσιν παπικῶν, σιωνιστῶν, «διαφωτιστῶν» καὶ Δυτικῆς διπλωματίας ὄχι µόνον ἐναντίον τῆς γλώσσης µας, ἀλλὰ καὶ εἰς βάρος κυρίως τῆς ἐθνικῆς µας συνειδήσεως, ἔτσι, ὥστε ἀπο- κομμένοι ἀπὸ τὶς ρίζες µας νὰ γίνουμε εὔκολη βορὰ στὶς ἱμπεριαλιστικές τους διαθέσεις. Πρὸς τοῦτο μετέρχονται κάθε μέσον, μηδὲ τοῦ ἐθνικοῦ διχασμοῦ ἐξαιρουμένου, οἱ σκο- τεινοὶ αὐτοὶ κύκλοι, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν ὡς «πέμπτη φάλαγγα» κάποιους ἀμφιβόλου ἀξίας διανοουµένους, προκειµένου νὰ περάσουν τὶς ἰδέες των εἰς τὸ ἐσωτερικό, ἢ δη- μιουργοῦν «περισπούδαστες» θεωρίες, ὅπως αὐτὴ τοῦ ᾿Ιακὼβ Φαλμεράυερ, μὲ ὅποια ἀπο- τελέσματα ἤθελον προκύψει. Ἢ ἐξάπλωσις τοῦ Σιωνισμοῦ εἰς τὰ Εὐρωπαϊκά (καὶ ᾽Αμερικανικά) πανεπιστήμια εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν διαρκῆ πολεμικὴ ἐναντίον κάθε 'Ἑλληνικοῦ. ᾿Η ἀγωνιώδης προσπά- θεια Ε.Ο. Κικῶν κύκλων καὶ ᾽Αμερικανοεβραίων γλωσσολόγων γιὰ τὴν ἀλλοτρίωση τῆς γλώσσης µας καὶ τὴν συνακόλουθον ἐθνικὴ διάβρωσιν συνεχίζεται ἀδιάπτωτος μὲ τὴν κα- τασυκοφάντησιν τῶν ἠθικῶν καὶ πνευματικῶν µας ἀξιῶν. Στὰ νεώτερα χρόνια ἕνα καλο- Γιὰ μιὰ γειτονικὴ γεωγραφικὴ ζώνη νομισματικῆς κυριαρχίας τῆς δραχμῆς Ὃ μείζων γεωγραφικὸς χῶρος, ποὺ περικλείει τὶς περιοχὲς τῶν παραλίων τῆς Μεσογείου, τοῦ Αἰγαίου, τῆς Προποντίδος καὶ τοῦ Εὔξεινου Πόντου, ἦταν γιὰ πά- ρα πολλὲς καὶ ἀδιάσπαστες χρονικὰ χιλιετίες τόπος, ὅπου οἱ ἕλληνες ἀσκοῦσαν οἰκονομικὴ κυρίαρχη δραστηριότητα, ποὺ ἀνεστάλη ἐν μέρει µόνο κατά τὰ τελευ- ταῖα 70 περίπου χρόνια. Οἱ κάτοικοι τοῦ ἑλλαδικοῦ κορμοῦ τῆς Χερσονήσου τοῦ Αἵμου ἐστήριξαν ἱστορικὰ πάντοτε τὴν οἰκονομική τους εὐημερία καὶ ἀνάπτυξη στὶς ἀποικίες, ποὺ ἵδρυαν μὲ σκοπὸ τὴν ἐκμετάλλευση τόσο τῶν πρώτων ὑλῶν ὅσο καὶ τῶν ἐργατικῶν χειρῶν τῶν περιοχῶν αὐτῶν, κρατοῦντες δι᾽ ἑαυτοὺς καὶ τὸ δια- περιφερειακὸ χονδρεμπόριο (σήµερα θὰ τὸ λέγαμε διεθνὲς εἰσαγωγικὸ/ἐξαγωγικὸ ἐ- µπόριο) καὶ τὶς διαµεταφορές, ποὺ ἔχουν σχέση μ᾽ αὐτό. Ἔτσι μπόρεσαν οἱ ἑλλη- νικὲς μητροπόλεις νὰ ἔχουν τὰ ὑλικᾶ µέσα καὶ τοὺς ἀνθρώπους, γιὰ νὰ μεγαλουργή- σουν. ᾿Η «συνταγή» αὐτὴ ἀντεγράφη ἐπιτυχέστατα ἱστορικὰ ἀπὸ ὅλα ἀνεξαιρέτως τὰ μεγάλα κράτη τῆς ἱστορίας. Ἢ σημερινὴ “Ελλάδα ἀντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα. Εἶναι προβλή- ματα, ποὺ προεκλήθησαν ἀπὸ τὴν ἔλλειψη οἰκονομικῆς δυνάμεως καὶ τῆς συνακό- λουθης ἰσχύος. Μεταξὺ των κυρίων αἰτιῶν πρέπει νὰ θεωρηθεῖ καὶ τὸ ὅτι στὴν σύγ- χρονη ἱστορία ποτὲ ἡ σημερινὴ ᾿Ελλάδα δὲν ἐστήριξε τὴν οἰκονομική της εὐημε- ρία καὶ στὶς ἀποικίες της, ἀλλὰ τοὐναντίον ἐφρόντισε μὲ τὴν κακὴ πολιτική της νὰ συρρικνώσει τὸν ἑλληνισμὸ ξερριζώντας τὶς πανάρχαιες ἀποικίες του, ποὺ ἐπεβίω- ναν μέχρι τὶς ἀρχὲς τοῦ αἰώνα μας, καὶ νὰ στραφεῖ κατ᾽ ἀποκλειστικότητα στὴν ὀργάνωση τῆς ἐσωτερικῆς της αὐτοεκμετάλλευσης (πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν, ---