Πλαστογραφήημένο παρελθόν, ψεύτικο παρόν, νεκρὸ μέλλον Τὴν διαχρονικἠ ἑνότητα τοῦ ̓Ελληνισμοῦ ἰσχυρίζεται ὅτι θέτει ὡς βάση τῆς ἐπίσημης ἰδεολογίας του τὸ Ρωμαίικο Κρατίδιο ἀπὸ τῆς συστάσεώς του ἕως σήμερα. Καὶ θέλει τὴν ἱστορία τῆς "Ἑλλάδος νὰ ἀρχίζη περίπου ἀπὸ τοὺς « ̓Αρχαϊκοὺς Χρόνους» (οἱ λαμπροὶ πανάρχαιοι ἑλληνικοὶί πολιτισμοὶ τῆς Αἰγαιακῆς, τῆς Μινωϊκῆς καὶ τῆς Μυκηναϊκῆς περιόδου, ποὺ λεπτομερῶς περιγράφονται ἀπὸ τὸν Ὅμηρο καὶ ἐπαληθεύονται ἀπὸ τὴν ̓ Αρχαιολογία καὶ οἱ ἀκόμη παλαιότεροι, προκατακλυσμιαῖοι, τῆς «Θεογονίας» παρασιωπῶνται ἢ ἀποκλείονται ἀκόμη ὡς «προελληνικού)) καὶ νὰ συνεχίζεται ἀδιάκοπα, π.χ. καὶ στό Βυζάντιο (ἀκόμη κι ἂν σ ̓ αὐτό, πλὴν τῆς γλώσσας, τὰ πολιτικὰ καὶ ἰδεολογικᾶ του στοιχεῖα μέχρι λίγο πρὸ τῆς ̓Αλώσεως ἦταν κατὰ τὸ πλεῖστον ὄχι ἁπλῶς ξένα πρὸς κἄθε ἑλληνικό, ἀλλὰ καὶ ἀποδεδειγμένα ἔπαιξαν τὸν ρόλο τοῦ ἵστορικοῦ ἐξολοθρευτῆ καὶ «διακόπτη» τῆς τυπικῆς ἑλληνικῆς συνέχειας). Δὲν χρειάζεται ἐδῶ ἀνάλυση, γιὰ νὰ γίνη ἄντιληπτὸ ποιοὺς συνέφερε καὶ συμφέρει μιὰ τέτοια ἀντιιστορικὴ σύλληψη τῆς διαχρονικῆς ἑνότητας τοῦ "Ελληνισμοῦ στὸ Ρωμαίικο Κρατίδιο --- οἱ νοοῦντες νοείτωσαν. Βεβαίως ὑπάρχει ἡ διαχρονικὴ διὰ μέσου τῶν χιλιετιῶν ἑνότης τοῦ ̓Ελληνισμοῦ, καὶ ἡ ̓Ελλὰς παραμένει πράγματι ἡ μεγαλύτερη καὶ μακροβιώτερη, ἂν ὄχι ἡ μοναδική, ἱστορικὴ «σταθερὰ» στὴν συνειδητὴ ζωὴ τῆς ἀνθρωπότητας. ̓Αλλὰ ἡ ἱστορικὴ ὑπόσταση τῆς «σταθερᾶς» αὐτῆς δὲν ἔχει τὴν πλαστογραφημένη πορεία καὶ τὴν παραποιημένη μορφή ποὺ τῆς δίνει ἡ Ρωμαίικη ἐπίσημη ἰδεολογία. Ἢ συντριπτικὴ ἀπόδειξη ὅτι ὑφίσταται συνεχῶς καὶ ἄδιαλείπτως « ̓Ελλὰς» ὡς ζῶσα, ὑπαρκτὴ καὶ ἀνεξάλειπτη πραγματικότης, ἀκόμη καὶ μετὰ τὴν τυπική τῆς ἔκλειψη ἐδῶ καὶ δύο χιλιετίες, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἔκτοτε ἡ ̓Ελλὰς ὡς πρότυπο, ὡς τρόπος ἀντιλήψεως τῆς Ζωῆς καὶ τοῦ Κόσμου καὶ ὡς παγκόσμιο πολιτιστικὸ μέγεθος μειώνεται, βάλλεται, πλήττεται,