Πλαστογραφήημένο παρελθόν, ψεύτικο παρόν, νεκρὸ µέλλον Τὴν διαχρονικἠ ἑνότητα τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ ἰσχυρίζεται ὅτι θέτει ὡς βάση τῆς ἐπίσημης ἰδεολογίας του τὸ Ρωμαίικο Κρα- τίδιο ἀπὸ τῆς συστάσεώς του ἕως σήµερα. Καὶ θέλει τὴν ἱστο- ρία τῆς "Ἑλλάδος νὰ ἀρχίζη περίπου ἀπὸ τοὺς «᾿Αρχαϊκοὺς Χρόνους» (οἱ λαμπροὶ πανάρχαιοι ἑλληνικοὶί πολιτισμοὶ τῆς Αἰγαιακῆς, τῆς Μινωϊκῆς καὶ τῆς Μυκηναϊκῆς περιόδου, ποὺ λεπτομερῶς περιγράφονται ἀπὸ τὸν Ὅμηρο καὶ ἐπαληθεύο- νται ἀπὸ τὴν ᾿ Αρχαιολογία καὶ οἱ ἀκόμη παλαιότεροι, προκα- τακλυσμιαῖοι, τῆς «Θεογονίας» παρασιωπῶνται ἢ ἀποκλείο- νται ἀκόμη ὡς «προελληνικού)) καὶ νὰ συνεχίζεται ἀδιάκοπα, π.χ. καὶ στό Βυζάντιο (ἀκόμη κι ἂν σ᾽ αὐτό, πλὴν τῆς γλώσ- σας, τὰ πολιτικὰ καὶ ἰδεολογικᾶ του στοιχεῖα µέχρι λίγο πρὸ τῆς ᾿Αλώσεως ἦταν κατὰ τὸ πλεῖστον ὄχι ἁπλῶς ξένα πρὸς κἄ- θε ἑλληνικό, ἀλλὰ καὶ ἀποδεδειγμένα ἔπαιξαν τὸν ρόλο τοῦ ἵ- στορικοῦ ἐξολοθρευτῆ καὶ «διακόπτη» τῆς τυπικῆς ἑλληνικῆς συνέχειας). Δὲν χρειάζεται ἐδῶ ἀνάλυση, γιὰ νὰ γίνη ἄντιλη- πτὸ ποιοὺς συνέφερε καὶ συμφέρει μιὰ τέτοια ἀντιιστορικὴ σύλληψη τῆς διαχρονικῆς ἑνότητας τοῦ "Ελληνισμοῦ στὸ Ρωμαίικο Κρατίδιο --- οἱ νοοῦντες νοείτωσαν. Βεβαίως ὑπάρχει ἡ διαχρονικὴ διὰ μέσου τῶν χιλιετιῶν ἑ- νότης τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ, καὶ ἡ ᾿Ελλὰς παραμένει πράγματι ἡ μεγαλύτερη καὶ μακροβιώτερη, ἂν ὄχι ἡ μοναδική, ἱστορικὴ «σταθερὰ» στὴν συνειδητὴ ζωὴ τῆς ἀνθρωπότητας. ᾿Αλλὰ ἡ ἱστορικὴ ὑπόσταση τῆς «σταθερᾶς» αὐτῆς δὲν ἔχει τὴν πλα- στογραφημένη πορεία καὶ τὴν παραποιημένη μορφή ποὺ τῆς δίνει ἡ Ρωμαίικη ἐπίσημη ἰδεολογία. Ἢ συντριπτικὴ ἀπόδειξη ὅτι ὑφίσταται συνεχῶς καὶ ἄδια- λείπτως «᾿Ελλὰς» ὡς ζῶσα, ὑπαρκτὴ καὶ ἀνεξάλειπτη πραγμα- τικότης, ἀκόμη καὶ μετὰ τὴν τυπική τῆς ἔκλειψη ἐδῶ καὶ δύο χιλιετίες, εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι ἔκτοτε ἡ ᾿Ελλὰς ὡς πρότυπο, ὡς τρόπος ἀντιλήψεως τῆς Ζωῆς καὶ τοῦ Κόσμου καὶ ὡς πα- γκόσμιο πολιτιστικὸ μέγεθος μειώνεται, βάλλεται, πλήττεται,