Γλαῦκος- Ελληνισμὸς Ὃ Γλαῦκος, ὁ ὡραῖος ἔφηβος τοῦ Πλατωνικοῦ μύθου, ποὺ ἀφοῦ ἐγεύθη κάποιο δηλητηριῶδες βότανο, ἐμμανὴς γενόμενος «κατὰ Διὸς βούλησιν εἰς τὴν θάλασσαν ἑαυτὸν ἐδέρριψε», καὶ διαπλέοντας ἐπὶ αἰῶνες τὸ πέλαγος ὡς δαίμων, ἀθάνατος ἄλλ ̓ «οὐκ ἀγήρως», ἔχασε τὸ ἔξοχο κάλλος του, κατεκαλύφθη σ ̓ ὅλο του τὸ δέρμα ἀπὸ φολίδες, ὄστρακα καὶ ἄλλα θαλασσινὰ σκουπίδια καὶ ἔγινε «ἅλιος γέρων» ἀγνώριστος, φρικαλέος καὶ ἀποτρόπαιος τὴν θέαν, εἶναι - . γιὰ νὰ λαλήσωμε ἐν παραβολαῖς--- τὸ σύμβολο τῆς ̓Ελληνικῆς Τραγωδίας τῶν τελευταίων δύο χιλιετιῶν. Τὸ «βότανο» ποὺ ἐγεύθη ὁ ̓Ελληνισμὸς εἶναι γνωστὸ καὶ περιεγράφη πιὰ σ ̓ ὅλες τὶς φαρμακερές του ἰδιότητες" ἡ δικαία ὀργὴ καὶ τιμωρία τοῦ Διὸς ἐπὶ τῶν κενῶν καὶ πνευματικὰ «μαστουρωμένων» κεφαλῶν ἀτέλειωτων γενεῶν ̓Ελλήνων συνεχίζεται, ὅσο ἡ ἐπίδραση τοῦ δηλητηρίου παρατείνεται ̓ ἡ ἀπίστευτη κατάπτωση, παρακμή, ἀφασία καὶ ἐξαλλαγὴ τοῦ «Ωραίου ̓Εφήβου» σὲ τρισάθλιο «παράλλαμα», καὶ τερατογέννημα, καὶ θλιβερὴ γελοιογραφία τοῦ πανάρχαιου Κάλλους εἶναι τοῖς πᾶσιν ἀμέσως ὁρατὲς γύρω μας. ΑΧ ̓Αλὶ καὶ τρισαλί μας, ἂν τὸ φαρμάκι μᾶς ἔχη προκαλέσει ἀνίατον ἐθισμόν' κι ἀλὶ καὶ τρισαλί μας, ἂν δὲν ἐπιδιώξωμε μὲ τόλμη, ἀποφασιστικότητα καὶ θάρρος τὴν ἀποτοξίνωση, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐξιχνίαση καὶ διάγνωση τοῦ αἰτίου τῆς χρόνιας δηλητηριάσεως. Κι ἂν ἀκόμη ὁ Γλαῦκος- Ελληνισμὸς θεωρῆται δαίμων ἀθάνατος, ἡ ἔκπτωσή του ἀπὸ τὸ μεγαλεῖο του καὶ τὸ θάψιμό του ἀπὸ τὰ περιττώματα τοῦ ἱστορικοῦ ὃπονόμου δὲν τοῦ συγχωροῦν παράταση μιᾶς ἄθλιας ἐπιβιώσεως' κι ἂν ἀποδειχθῆ ἀνίκανος ν ̓ ἀπεξαρτηθῆ ἀπὸ τὶς ψυχοτρόπους οὖσίες ποὺ κυκλοφοροῦν στὸ αἷμα του, χίλιες φορὲς καλύτερο θὰ εἶναι γιὰ μᾶς νὰ τερματίσωμε ἐδῶ, ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα, τώρα, τὴν ἱστορική μας ὕπαρξη. ΕΣ ΣΟ ἪἫ κάθαρσις τῆς δισχιλιετοῦς ̓Ελληνικῆς Τραγωδίας βρίσκεται στὸ τέλος τῆς. Δ.Ι.Λ.