Γλαῦκος- Ελληνισμὸς Ὃ Γλαῦκος, ὁ ὡραῖος ἔφηβος τοῦ Πλατωνικοῦ μύθου, ποὺ ἀφοῦ ἐγεύθη κάποιο δηλητηριῶδες βότανο, ἐμμανὴς γε- νόμενος «κατὰ Διὸς βούλησιν εἰς τὴν θάλασσαν ἑαυτὸν ἐ- δέρριψε», καὶ διαπλέοντας ἐπὶ αἰῶνες τὸ πέλαγος ὡς δαίμων, ἀθάνατος ἄλλ᾽ «οὐκ ἀγήρως», ἔχασε τὸ ἔξοχο κάλλος του, κατεκαλύφθη σ᾽ ὅλο του τὸ δέρμα ἀπὸ φολίδες, ὄστρακα καὶ ἄλλα θαλασσινὰ σκουπίδια καὶ ἔγινε «ἅλιος γέρων» ἀ- γνώριστος, φρικαλέος καὶ ἀποτρόπαιος τὴν θέαν, εἶναι - . γιὰ νὰ λαλήσωμε ἐν παραβολαῖς--- τὸ σύμβολο τῆς ᾿Ελλη- νικῆς Τραγωδίας τῶν τελευταίων δύο χιλιετιῶν. Τὸ «βότανο» ποὺ ἐγεύθη ὁ ᾿Ελληνισμὸς εἶναι γνωστὸ καὶ περιεγράφη πιὰ σ᾽ ὅλες τὶς φαρμακερές του ἰδιότητες" ἡ δικαία ὀργὴ καὶ τιμωρία τοῦ Διὸς ἐπὶ τῶν κενῶν καὶ πνευ- ματικὰ «μαστουρωμένων» κεφαλῶν ἀτέλειωτων γενεῶν ᾿Ελ- λήνων συνεχίζεται, ὅσο ἡ ἐπίδραση τοῦ δηλητηρίου παρα- τείνεται᾽ ἡ ἀπίστευτη κατάπτωση, παρακμή, ἀφασία καὶ ἐ- ξαλλαγὴ τοῦ «Ωραίου ᾿Εφήβου» σὲ τρισάθλιο «παράλλα- μα», καὶ τερατογέννημα, καὶ θλιβερὴ γελοιογραφία τοῦ πα- νάρχαιου Κάλλους εἶναι τοῖς πᾶσιν ἀμέσως ὁρατὲς γύρω μας. ΑΧ ᾿Αλὶ καὶ τρισαλί µας, ἂν τὸ φαρμάκι μᾶς ἔχη προκαλέσει ἀνίατον ἐθισμόν' κι ἀλὶ καὶ τρισαλί µας, ἂν δὲν ἐπιδιώξωμε μὲ τόλμη, ἀποφασιστικότητα καὶ θάρρος τὴν ἀποτοξίνωση, ὕστερα ἀπὸ τὴν ἐξιχνίαση καὶ διάγνωση τοῦ αἰτίου τῆς χρό- νιας δηλητηριάσεως. Κι ἂν ἀκόμη ὁ Γλαῦκος- Ελληνισμὸς θεωρῆται δαίμων ἀθάνατος, ἡ ἔκπτωσή του ἀπὸ τὸ μεγαλεῖο του καὶ τὸ θάψιμό του ἀπὸ τὰ περιττώματα τοῦ ἱστορικοῦ ὃ- πονόµου δὲν τοῦ συγχωροῦν παράταση μιᾶς ἄθλιας ἐπιβιώ- σεως' κι ἂν ἀποδειχθῆ ἀνίκανος ν᾿ ἀπεξαρτηθῆ ἀπὸ τὶς ψυ- χοτρόπους οὖσίες ποὺ κυκλοφοροῦν στὸ αἷμα του, χίλιες φορὲς καλύτερο θὰ εἶναι γιὰ μᾶς νὰ τερματίσωμε ἐδῶ, ὅσο γίνεται πιὸ γρήγορα, τώρα, τὴν ἱστορική μας ὕπαρξη. ΕΣ ΣΟ ἪἫ κάθαρσις τῆς δισχιλιετοῦς ᾿Ελληνικῆς Τραγωδίας βρίσκεται στὸ τέλος τῆς. Δ.Ι.Λ.