7 ΕΡΟΤΗΣΕΙΣ ΦΟΙΤΗΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ κ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΟΤΗ - καθηγητὴ γλωσσολογίας Πανεπιστημίου ̓Αθηνῶν --- πρόεδρο τοῦ «Παιδαγωγικοῦ ̓Ϊνστιτούτου» Κύριε καθηγητά, 1. Πῶς ἐξηγεῖτε τὸ γεγονός, ἡ χοιτίδα, ὅπου ἐμφανίσθηκαν οἱ « ̓Ινδοευρωπαῖοι», νὰ εἶναι ἢ περιοχὴ «μεταξὺ Βαλτικῆς καὶ Εὐξείνου Πόντου» (ὅπως ἀναγράφεται στὸ βιβλίο σας «Συνοπτικ “Ιστορία τῆς ́ ̓Ελληνικῆς Γλώσσας», ̓ Αθῆναι 1986, σελ. 44), ὅταν ἀποδεδειγμένα «μέχρι τὸ 19.000 π.Χ. περίπου ἡ ἀνωτέρω περιοχὴ (ὅπως ἄλλωστε καὶ ὁλόκληρη ἡ Κεντρικὴ καὶ Βόρεια Εὐρώπη) ἐκαλύπτετο ἀπὸ τοὺς παγετῶνες τῆς Βουρμίας Περιόδου» (ἡ ὁποία διήρκεσε ἀπὸ τὸ 100.000 -- 16.000 περίπου) καὶ ὡς ἐκ τούτου ἦταν ἀχατοίχκητος; (Βλ. Οαπιργίάρε, Αποζεηι ΠΗΙδίουγ, νο]. Τ), 2. Πῶς ἐξηγεῖτε τὸ γεγονὸς ὅτι, ἐνῶ οἱ «προέλληνες» Πελασγοὶ μὲ τὸν ἀνεπτυγμένο «Αἰγαῖο Πολιτισμό» τους (πρὶν τὸ 3.000 π.Χ.) δὲν ἦσαν ἕλληνες, ἦσαν ὅμως καὶ αὐτόχθονες καὶ « ̓ Ινδοευρωπαῖου» (Ρ. Κτειδεμπιεγ “Ρτοι-Ιπαοβεγπιβπίδεμ”, Γ. Μπαμπινιώτης, «Συνοπτικὴ Ιστορία τῆς ̓Ελληνικῆς Γλώσσας», ̓ Αθῆναι 1986, σελ. 66-67): 3. Πῶς ἐξηγεῖτε τὸ γεγονὸς τῆς ἀνθρωπολογικῆς συνέχειας τῶν κατοίκων τοῦ εὐρύτερου χώρου τοῦ, Αἰγαίου (Βὐρωπαὺὴ "Ελλάδα - Μυκρὰ ̓Ασία - Κρήτη) ἀπὸ τὸ 700.000 π.Χ. περίπου (κρανίο ̓Αρχάνθρωπου Πετραλώνων) μέχρι σήμερα (βλ. "Αρη Πουλιανοῦ, «Η Προέλευση τῶν ̓Ελλήνων», Δάφνη Πετραλώνων Χαλκιδικῆς 1988, σελ. 26): ᾱ. "ἔχετε σκεφτεῖ τὴν πιθανότητα, ἡ κοιτίδα τῶν « ̓ Ινδοευρωπαίων» νὰ εἶναι ἡ εὐρύτερη περιοχὴ τοῦ Αἰγαίου (ὅταν ὁ Κτειβεϊππεγ δέχεται τοὺς αὐτόχθονες καὶ πανάρχαιους Πελασγοὺς ὡς « ̓Ινδοευρωπαίους»); μήπως τότε ὁ μεταγενέστερος «ἐπίχτητος» καὶ πολιτικὰ σκόπιμος ὅρος « ̓ Ινδοευρωπαῖοι» ᾱναφέρεται στοὺς Ἓλλληνες τῆς Νεολιθικῆς ̓Εποχῆς; 5. Πῶς ἐξηγεῖτε τὸ γεγονός, λέξεις ὑψηλοῦ πολιτιστικοῦ ἐπιπέδου (ὅπως δῆμος «ΙΕ "' ἆαπιος, ψῆφος {ΙΕ 3 Ρμμ8 -, χαλκὸς «ΙΕ Ἡ ΕἸ εἸ βῆ, ναὸς «ΤΕ " πᾶΡΕοβΒ, ναῦς «ΙΕ, παμε, πόλις «ΙΕ " ρ]ο, ὠχεανὸς « ́ σανσχριτ. ΑΞΔΥΒΠΒ) κ.λπ. ν ̓ ἀποδίδονται ἀπὸ «παλαιολιθικοὺς νομάδες», τοὺς « ̓ Ἱνδοευρωπαίους» τῆς «περιοχῆς μεταξὺ Βαλτικῆς καὶ Εὐξείνου»; ποῦ γνωρίζει ὁ νομὰς γιὰ δήμους, πόλεις, ναούς, ψήφους’ ποῦ γνωρίζει ὁ νομὰς γιὰ νῆες (ναῦς) καὶ ὠχεανούς; ποῦ γνώριζαν οἱ παλαιολιθιχοὶ νομάδες τὸν χαλκό; πῶς ἐξηγεῖτε τὸ γεγονός, τὰ 20 ἀπὸ τὰ 22 γράμματα τοῦ «Φοινικικοῦ» ἀλφαβήτου νὰ εὑρίσκονται πανομοιότυπα στὴ Γραμμικὴ Γραφὴ τῆς Κρήτης; (Βλ. ἔναπθ8, θεγὶρία Μ)πΟΔ). 6. “Ὅταν ἡ μέχρι στιγμῆς ἀρχαιοτέρα ἐπιγραφὴ στὸν Κόσμο εἶναι ἡ λεγομένη «πελασγιχὴ» τοῦ ψευδόστομου ἀμφορέα τοῦ ̓Ορχομενοῦ (περὶ τὸ 6.000 π.Χ.), πῶς ἐξηγεῖτε τὸ γεγονὸς νὰ μὴν ὑπάρχει οὐδὲν ἀρχαιολογιχὸν εὕρημα, γραπτὸ ἣ ἄλλο, αὐτῆς τῆς περίφημης « ̓Ϊνδοευρωπαϊκῆς» φυλῆς-φαντάσματος, ἐνῶ ἀντ ̓ αὐτοῦ ὑπάρχει ὁ περίλαμπρος Αἰγαῖος Πολιτισμὸς τῶν Πελασγῶν, τῶν αὐτοχθόνων καὶ ... ̓ἵνδοευρωπαίων κατὰ Κτειβοτηον χαὶ Οοοτρίεν, ἀπὸ τουλάχιστον τὸ 7000 π.Χ.: - Φράγχθι - Σέσκλο Χοιροκοιτία κιλπ.; (Βλ. Οαπηργίάρο, Αποΐεπι Η! 8.0 Γ})" 7. Πῶς ἐξηγεῖτε τὸ γεγονός, μέσα σὲ χίλια χρόνια, ὅπως ἐσεῖς διδάσκετε (ἀπὸ τὸ 2000 π.Χ. --- κάθοδος ̓Ελλήνων ἀπὸ Βορρᾶ ἕως τὸ 900 π.Χ. --- 'Ομηρικὰ "Ἐπη) νὰ δημιουργήθηκε ὅλο αὐτὸ τὸ λαμπρὸ οἰκοδόμημα τῆς ̓Ελληνικῆς Γλώσσας μὲ τὶς ὀκτὼ πτώσεις (ὀνομαστική, γενιχή, δοτική, αἰτιατική, χλητική, ὀργανικὴ/ «δαχρυόφι», ἀφαιρετικὴ/ « Αθήνηθεν», τοπικὴ/ «οἴκοι»), τοὺς τρεῖς ἀριθμοὺς (ἑνικός, δυῖχός, πληθυντικός), τοὺς ὀκτὼ χρόνους, τὶς τέσσερες ἐγχλίσεις, τὰ ἀπαρέμφατα, τὶς μετοχές, τὶς προθέσεις, μ ̓ ἕνα λόγο τοὺς 60.000.000 (!) τύπους-λέξεις τοῦ λεξιλογίου της (ὅπως αὐτὸ ἀποθησαυρίστηκχε στὸν Η/Υ «ΙΒΥΚΟΣ» ἀπὸ τὴν δρ. Μὰκ- Ντόναλντ); πῶς ἐξηγεῖτε τὸ γεγονός, ἀπὸ τὸ 2000 ἕως τὸ 1000 π.Χ., ὅπως διδάσκετε, σὲ ἕνα ἐπίπεδο πολιτισμοῦ «ἐποχῆς τοῦ χαλκοῦ» νὰ διατυπώθηκαν ἀπὸ ἐπήλυδες καὶ νομάδες λέξεις καὶ ἔννοιες τῆς μορφῆς: «ἀνάλυσις», «σύνθεσις», «ἀρχέτυπον», «ἀπέριττον», «ἄναλογία», «ἐνυπάρχειν», «θέατρον», «ἀθλητισμός», «μέτρον», «πολιτική», «σύστημα», «φιλοσοφία», «βουλή», «φαινόμενον», «τριήρης», «ὁμόλογος», «μουσική», «γεωμετρέα», «πυραμίς», «ἀνυπόστατος», «ἀγορᾶ», «δίκη», «νέμεσις» κιλπ.; ξέρετε καμμία ἄλλη γλῶσσα στὸν κόσμο, ποὺ νὰ ἀναφέρεται μὲ ἔξη (6) λέξεις στὴν ἔννοια «θάλασσα» («ἄλς», «θάλασσα», «πόντος», «πέλαγος», «ὠκεανός», «μύρα»); πῶς τὰ ἐξηγεῖτε ὅλα αὐτά, χ. καθηγητά, ὅταν ἡ ̓Αγγλική, ἡλικίας οὔτε χιλίων χρόνων, ἀκόμα δὲν ἔχει «καταφέρει» νὰ δημιουργήσει πτώσεις; Μετὰ τιμῆς Ἕνας φοιτητὴς Φιλολογίας Υ.Γ. Θὰ παρακαλοῦσα θερμῶς, κ. καθηγητά, ὅποιον σᾶς ὑποβάλλει τέτοιου εἴδους ἐρωτήσεις καὶ ἀπορίες νὰ μὴν τὸν κατηγορεῖτε μὲ πολιτικοὺς χαραχτηρισμοὺς («ἐπὶ ἐθνιχιαμῷ»), ἀλλὰ νὰ τοῦ ἀπαντᾶτε ἐπὶ τῆς οὐσίας. Γιὰ τὴν ἀντιγραφὴ Δ.Κ.