̓Ανοικτὴ ἐπιστολὴ πρὸς τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τῆς ̓Εκκλησίας τῆς ̓Ελλάδος Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι, Στὶς σελίδες τοῦ Περιοδικοῦ αὐτοῦ ἔχει διατυπὠθῆ ἡ οὐσιώδης καθ ̓ ἡμᾶς παρατήρηση, ὅτι ὁ 'Ελληνισμὸς εἶναι τὸ μόνο Ἔθνος ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς χριστιανικοὺς λαούς, ποὺ ὄχι μόνο προὐπῆρξε τοῦ Χριστιανισμοῦ ἱστορικά, ἀλλὰ καὶ ἐμεγαλούργησε ὡς πολιτικὴ ὑπόσταση, ὡς πνεῦμα καὶ ὡς πολιτισμὸς πολὺ πρὸ τῆς ἐμφανίσεως τῆς θρησκείας τοῦ ̓[ησοῦ. ̓Αναγκαστικἠ συνέπεια τῆς ἀλήθειας αὐτῆς εἶναι, ὅτι, ἂν δεχθοῦμε ὅτι ὁποιοδήποτε χριστιανικὸ ἔθνος ταυτίζει τὴ συνειδητὴ ἱστορικὴ ζωή του μὲ τὴν παρουσία τοῦ Χριστιανισμοῦ, ὁ ̓Ελληνισμὸς ὡς διαχρονικὴ συνέχεια, ὡς σημερινὸ ἱστορικὸ μέγεθος καὶ ὥς ὑπερχρονικὸς τρόπος ἀντιλήψεως τῆς ζωῆς καὶ τοῦ κόσμου διαφοροποιεῖται ἐξ ἀντικειμένου καὶ οὐσιωδῶς ἀπὸ τὸν κανόνα αὐτόν. Ἢ διαφοροποίηση αὐτὴ ἀπεδείχθη διὰ μέσου τῶν αἰώνων καὶ ἀποδεικνύεται καὶ τώρα στὴν πράξη μὲ πολλοὺς τρόπους. Δὲν θὰ σταθοῦμε ἐδῶ στὴν σφοδρὴ ἱστορικὴ σύγκρουση Ελληνισμοῦ - Χριστιανισμοῦ οὔτε ἀφ ̓ ἑτέρου στὴν ἱστορικὴ σύζευξη μεταξύ των. Θὰ ἐπισημάνουμε ὅμως, ὅτι στὰ ἐπίσημα κείμενα, ποὺ ὁρίζουν καὶ σήμερα τὶς θεολογικές, ἰδεολογικὲς καὶ θρησκευτικὲς «συντεταγμένες» τῆς θρησκείας τοῦ ̓Ελληνικοῦ Ἔθνους, ὄχι μόνον ἀπηχεῖται ἀκόμη μὲ ἐμφανέστατο τρόπο τὸ ἱστορικῶς ἀταύτιστον τοῦ Χριστιανισμοῦ μὲ τὸν “ΕἘλληνισμό, ἀλλὰ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχη σ ̓ αὐτὰ καὶ ἡ παλαιὰ αἰτία τῆς ἐχθρικῆς στάσεως τοῦ πρώτου ἐναντίον τοῦ δευτέρου. ̓Αναφερόμεθα στὰ κείμενα τῆς «Παλαιᾶς Διαθήκης» (ποὺ ἀποτελοῦν τὸ συμπλήρωμα τῆς Καινῆς Διαθήκης), ποὺ εἶναι ἐπίσης «ἱερὰ βιβλία» τῆς θρησκείας τῶν ̓Ελλήνων. Ὅπως ἀποδεικνύεται μὲ τὶς ἔρευνες ποὺ δημοσιεύονται στὸ Περιοδικὸ αὐτό, ἀλλὰ καὶ ὅπως ἀμέσως γίνεται ἀντιληπτὸ ἀπὸ μιὰ ἁπλῆ ἀνάγνωση τῆς «Παλαιᾶς Διαθήκης», στὰ βιβλία της α) ἰχνηλατεῖται σχεδὸν παντοῦ ἡ προσπάθεια διαστρεβλώσεως ἢ σφετερισμοῦ ἢ χρονικῆς συρρικνώσεως τῆς ἱστορίας μας, τῆς ̓Ελληνικῆς “Ιστορίας ---πρᾶγμα ποὺ φυσικὰ δὲν γίνεται εἰς βάρος τῆς ἱστορίας οἱουδήποτε (τότε ἀνυπάρκτου ἵστορικὰ ἄλλωστε) σημερινοῦ χριστιανικοῦ λαοῦ, β) γίνεται ἄμεση καί «ὀνομαστὶ» πολιτικὴ ἐπίθεση ἐναντίον τοῦ ̓Ελληνισμοῦ, τῆς "Ελλάδος καὶ τῆς ̓Ελληνικότητος γενικῶς σὲ πλεῖστα ὅσα χωρία μὲ ἐκπλήσσοντα φανατισμό, κακότητα καὶ μῖσος--- πρᾶγμα ποὺ ἐπίσης δὲν γίνεται φυσικὰ εἰς »--»