7943 ΔΑΥΛΟΣ/ 137, Μάιος 1993 Κάτι περίπου χειρότερο ἀπὸ τὴ μεσογειακἡ ἀναιμία ἢ τὸ ΑΙΌ5! Τί, ἀλήθεια, θὰ μποροῦσε νὰ κάνει ἡ ὁποιαδήποτε ἑλληνικὴ κυβέρνηση; Ἴσως μόνο νὰ περιμένει! Διατελῶ μὲ τιμὴ Λάζαρος Πολυμενάκος Γεωλόγος 'Ἑσπέρου Ι9, 175 61] Π. ΦΑΛΗΡΟ ΣΗΜΕΙΩΣΗ «ΔΑΥΛΟΥ»: Προφανῶς ὁ κ. Λ. Π. ταυτίζει τὴν ἔννοια ̓Ελλὰς μὲ τὸν κρατικὀ ὀργανισμό «Ελλάς» καὶ τὴν κυβέρνησή του" τὴν ἔννοια Ἕλληνες μὲ τοὺς ὑπηκόους τῆς κυβερνήσεως αὐτῆς' τὴν ἔννοια Σκοπιανοὶ μὲ τὴν κυβέρνησή τους κ.ο.κ., ὅπως ἀκριβῶς πράττουν οἱ δύο αὐτὲς κυβερνήσεις. Αν ὁ κ. Π. ἁπαλλαγῆ ἀπὸ τὴν κρατικιστική-ἐξουσιαστικὴ αὐτὴ θεώρηση τῆς πραγματικότητας, θὰ βρῆ, εἴμεθα βέβαιοι, ἀπαντήσεις σ ̓ ὅλα τὰ ἐρωτήματα ποὺ διατυπώνει στὴν ἐπιστολή του, ἀλλὰ καὶ θὰ ἔχη διαυγῆ ἀντίληψη περὶ τῆς ἀκολουθητέας ἀπὸ τὸν ̓Ελληνισμὸ πολιτικῆς στρατηγικῆς --- ἀντίληψη, ἡ ὁποία τώρα προφανῶς εἶναι γι ̓ αὐτὸν ἀπολύτως συγκεχυμένη. Ὃ «Δαυλὸς» ἔχει ἀναλύσει ἐξονυχιστικῶς τὸ θέμα στὰ ἄρθρα ποὺ ἀναφέρει ὁ κ. Λ.Π. καὶ σὲ πολλὰ ἄλλα ποὺ δὲν ἀναφέρει --- καὶ συνεπῶς ἡ ἐπανάληψη τῆς ἀναλύσεώς μας ἐδῶ πλεονάζει. «ὤγεεςο καὶ Οτροῖκς ἢ “Ἑλλὰς καὶ Ἕλληνες; βαιης καταγωγῆς, γλοιώδη, ληστρικό, Κύριε διευθυντά, Στὸ ὑπ ̓ ἀρ. 134 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» στερούμενο ὁποιουδήποτε δεσμοῦ φυλετικοῦ ἢ πολιτιστικοῦ μὲ τὴν ̓Αρχαία ̓Ελλάδημοσιεύθηκε ἐπιστολὴ τοῦ κ. Δημήτρη Ε. δα κ.λπ. Ὅμως ἡ πραγματικότητα γιὰ τὴν Μπότσαρη, στὴν ὁποία διατυπώνεται ἡ ἄὀνομασία Γραικός, τὴν προέλευσή της καὶ ποψη ὅτι οἱ ὀνομασίες «τεεοε καὶ (τέεκς, τὸ τὶ ἀκριβῶς ὑποδηλώνει εἶναι ἐντελῶς ὡς δηλωτικὲς τῆς ̓ Ελλάδος καὶ τῶν 'Ελλήνων ἀντίστοιχα, «... εἶναι ἐντελῶς ξένες μὲ διαφορετική, ὅπως προκύπτει καὶ ἀπὸ τὴν ἐγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ, ὅπου ὑπὸ τὴ σχετιτὶς ἔννοιες ποὺ διατυπώνουν...», ὅτι «... ᾱποδόθηκαν στὸ νεοσύστατο Ελληνικὸ κὴ λέξη τεκμηριωμένα καὶ μὲ παραπομπὴ σὲ σχετικὴ ἀρχαία. βυζαντινὴ καὶ νεώτερη κράτος τοῦ 1830 ἀπὸ τοὺς ρυθμιστὲς τῆς νεοελληνικῆς μίζερης μοίρας...» καὶ ὅτι βιβλιογραφία πληροφορούμεθα τὰ ἑξῆς: συνεπῶς πρέπει νὰ ἀπορριφθοῦν, καὶ ἡ ἐ«Γραικοί. Μὲ τὸ ὄνομα αὐτὸ εἶναι γνωστοὶ πίσημη χρήση τους νὰ ἀποφεύγεται. "Αν οἱ Ἕλληνες στὴ Λατινικὴ γραμματεία καὶ καὶ ἀναγνωρίζω ἐκ προοιμίου τὴν ἀγαθὴ ἔτσι τοὺς ὀνομάζουν ὡς τώρα ὅλοι οἱ εὐπρόθεση τοῦ ἐπιστολογράφου, πρέπει νὰ ῥρωπαϊκοὶ λαοί... “Ὅπως καὶ τὸ ὄνομα “Ελσημειώσω, ὅτι οἱ ἀπόψεις του στὸ προκείλην, ἔτσι καὶ αὐτὸ προέρχεται ἀπὸ τὴν μενο θέμα ἀντανακλοῦν τὴν πλήρη σύγχυπρώτη κοιτίδα τῶν "Ελλήνων στὴν "Ηπειση καὶ παρεξήγηση ποὺ ἐπικρατεῖ μεταξὺ ρο, τὴν ̓Ἑλλοπία, κοντὰ στὴ Δωδώνη. Γιὰ τῶν περισσότερων ̓Ελλήνων σχετικά μὲ πρώτη φορά ἀναφέρει τὸν ὅρο Γραικοὶ ὁ ̓Αριστοτέλης: προσπαθώντας νὰ προσδιοτὴν προέλευση καὶ τὴν ἔννοια τῶν ὀνομαῥίσει ποῦ ἔγινε ὁ κατακλυσμὸς τοῦ Δευκασιῶν (ὤτεεοσε καὶ Οτεεκθ. λίωνος, βρίσκει πὼς πρέπει νὰ ἔγινε “περὶ Ἢ ἀπέχθεια τῶν νεοελλήνων πρὸς τὴν τὴν ̓Ελλάδα τὴν ἀρχαίαν. Αὕτη δ ̓ ἐστίν ἡ ὀνομασία Γραικὸς καὶ τὰ παράγωγά της βασίζεται στὴν πεπλανημένη ἀντίληψη περὶ τὴν Δωδώνην καὶ τὸν ̓Αχελῷον -- οὔ(ποὺ καὶ ὁ γράφων εἶχα μέχρι πρὶν μερικὰ τος γὰρ πολλαχοῦ τὸ ρεῦμα μεταβέβληκεν χρόνια ἀπὸ ἄγνοια τῆς ἀλήθειας), ὅτι ἡ ὁκουν γὰρ οἱ Σελλοὶ ἐνταῦθα καὶ οἱ κανομασία αὐτὴ εἶναι ἐφεύρημα τῶν δυτικολούμενοι τότε μὲν Γραικοί...’. ̓Αργότερα ευρωπαίων, τὸ ὁποῖο ὑποδήλωνε μὲ τρόπο (2ος π.Χ. αἰὼν) ὁ ̓Απολλόδωρος λέγει: περιφρονητικὸ καὶ ὑβριστικὸ λαὸ ἀβέαὐτὸς (Ἕλλην) μὲν οὖν ἀπ ̓ αὐτοῦ τοὺς