ΑΙΣΙΜΑΝ ΦΙΡΑΔΗΡΙΤΑ Σκόπιμη ἀπουσία Ἢ “Ελλὰς εἶναι μία χώρα μὲ κατ ̓ ἐξογὴν σπουδαῖο ἱστορικὸ παρελθόν. ́Ὅμως στὰ τηλεοπτικὰ προγράμματα ἀπουσιάζουν οἱ ἐκπομπὲς μὲ θέμα τὴν ̓Ελληνικὴ “Ἱστορία. "Ἔχομε τόσους πολλοὺς ἱστορικοὺς σταθμούς, τοὺς ὁποίους σκοπίμως τὸ κατεστημένο κατεδίκασε στὴν ἀποσιώπησι. Τὸ κατεστημένο δὲν θέλει νὰ πληροφορηθοῦν οἱ νεώτερες γενιὲς τὰ ἔργα καὶ τὸ μεγαλεῖο τῶν προγόνων μας. Ἔτσι ἀκολουθεῖται ἡ «γραμμὴ» τῆς μὴ ἀναφορᾶς στὴν ̓Ελληνικὴ ἱστορία, ἰδίως στὴν ἀρχαία. Βλέπομε λοιπόν, ὅτι οἱ ἐπέτειοι τῆς ναυμαχίας τῆς Σαλαμῖνος, τῶν μαχῶν τοῦ Μαραθῶνος, τῶν Θερμοπυλῶν, τῶν Πλαταιῶν κ.τ.λ. παρέρχονται ἀπαρατήρητοι. Οὐδεὶς τὶς τιμᾶ, οὐδείς τὶς ἑορτάζει, ἐνῶ ὅλοι παραδέχονται ὅτι πρόκειται περὶ σταθμῶν τῆς παγκοσμίου ἱστορίας. Καὶ ὁ πλέον ἀμφισβητίας θὰ ὁμολογήση, ὅτι ἡ παραγκώνισις τῆς ̓Αρχαιοελληνικῆς ἱστορίας δὲν γίνεται τυχαῖα. Εἶναι μέρος τῆς συνωμοσίας κατὰ τοῦ Ἓλληνισμοῦ. Ἢ ἀπουσία ἑνός ἐθνικοῦ ἑορτολογίου εἶναι σκόπιμη παράλειψις. Τὸ κράτος εὐθύνεται. Εἶναι συνένοχο. Καὶ μαζί του ὁ πνευματικὸς καὶ πολιτικὸς κόσμος, πού, ἀντὶ νὰ προβάλη συνεχῶς τὴν ἱστορία μας, τὴν ρίχνει στὴν λήθη. «Ἄξιον τοῖς πολιτικοῖς ἀπελθεῖν πᾶσι...» Ὃ φοινικιστής «δημοσιογράφος», ποὺ χαρακτήρισε τὸν Μ. ̓Αλέξανὃρο «ἄθλιο σφάχτη τῶν λαῶν», προσεκλήθη ἀπὸ τὸ «Νέο Κανάλι» νὰ συζητήσει τὸ θέμα μὲ τρεῖς βουλευτές μας, καὶ νὰ αἰτιολογήση τὴν ὅλως πρωτότυπη καὶ ἀνιστόρητη ἄποψή του. Οἱ βουλευτές μας ὅμως, ἀντὶ νὰ ἐπαναφέρουν στὴν τάξη τὸν συκοφάντη καὶ ὑβριστὴ τῶν ἑλληνικῶν προτύπων καὶ τῆς ̓Ελλάδος, βρέθηκαν ἀπολογούμενοι, καὶ ὄχι μόνον: δέχθηκαν καὶ καταιγισμὸ ὕβρεων ἀπὸ ἄλλον φοινικιστὴ δημοσιογράφο, πού ̓χε προσκληθεῖ πρὸς ἐνίσχυσιν τοῦ πρώτου. «Σ πολλά ̓ τη τους», θὰ λέγαμε! Ὅμως γιατὶ κάθονται στὴ θέση αὐτή, ἀφοῦ εἶναι ἀνεπαρκεῖς καὶ ἆκατάλληλοι, ̓Αφοῦ «ἑαυτοὺς οὐ δύνανται σῶσαι», γιατὶ ἀναλαμβάνουν τὴν διακυβέρνηση καὶ τὴν σωτηρία τοῦ ἔθνους; Τὸ θέμα ἦταν ἁπλὸ καὶ τὸ δίκαιο ἦταν καθ ̓ ὁλοκληρίαν μὲ τὸ μέρος τους. Η ἱστορία βοᾶ, οἱ δὲ μεγάλοι ἄνδρες ὅλων τῶν ἐποχῶν ( ̓ Ισοκράτης, Αἰσχίνης, Γυμμμνοσοφιστές, Πλούταρχος, Ρ. Βαπιπι, Ἠ/Παπιον/ήΖ, Μοπίεσαφει, 6Π8(ευδτγίαπᾶ, Ηερε], ΤΗ. Βιίγι, Α. Ἰγείσα] καὶ ἄλλοι, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμὸς) δὲν ἐφείσθησαν ὕμνων γιὰ τὸν «Ὡραῖο Τρομερό», ποὺ τὸν κόσμο ὅλον ἐφώτισε καὶ ἐλευθέρωσε, ἐκτὸς βεβαίως ἀπ ̓ τοὺς φοινικιστές, ποὺ μὲ τίποτα δὲν θεραπεύονται, γι ̓ αὐτὸ καὶ τοὺς εἶχε ἀπομονώσει... ̓ Αλήθεια, τί θὰ συνέβαινε --καὶ συνήθως ---