ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
138ΙΟΥΝΙΟΣ 1993
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
- Ο Πιλάτος, οι Εβραίοι και η δίκη του Χριστού — ΤΣΙΝΑΣ, ΠΑΝΟΣ
Κείμενο φύλλου
.. κος
ΕΙΠΠΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
ὋὉ Πιλᾶτος, οἱ Ἑθραῖοι καὶ ἡ δίκη τοῦ Χριστοῦ
Κύριε διευθυντά,
Ἐπὶ τοῦ δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ ̓ ἀριθμ. 136 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ», σελ. 79177921.
ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέροντος ἄρθρου τοῦ κ. Κώστα Πλεύρη ὑπὸ τὸν τίτλον
«Πιλᾶτος, Χριστὸς καὶ Εόραῖοι» ἔχω νὰ κάμω τὰς κάτωθι παρατηρήσεις:
[...}
Μὲ τὴν παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν Ιουδαίαν οἱ Εθραῖοι εὑρέθησαν πρὸ
μιᾶς ἐπαναστάσεως. ἥτις προήρχετο ἀπὸ τὴν Γκαμάλαν, ἀπὸ τὴν πόλιν τοῦ
ὌὌρους. Ἐκεῖ. εἰς τὴν πόλιν τοῦ ἼὌρους. ὡς συγκεκαλυμμένως ἀναφέρουν καὶ τὰ
κείμενα τοῦ Εὐαγγελίου. ὁ Χριστός. προερχόμενος ἐκ τοῦ γένους τοῦ δασιλέως
Δαυίδ. ἔκαμε τὴν πρώτην του ἐπαναστατιχήν, οὕτως εἰπεῖν, διακήρυξιν. ̓Απὸ τὴν
πόλιν τοῦ "Ορους ὁ Χριστὸς κατέδη εἰς τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν καὶ ἔλαθε τὴν
ἔγκρισιν τῶν ̓Εσσαίων, ἥτις ἐπεσφραγίσθη διὰ τοῦ δαπτίσματος ὑπὸ τοῦ Ἰωάννου.
καὶ μετὰ ταῦτα ἤρχισε τὴν δραστηριότητά του εἰς τὴν Γαλιλαίαν. Εἰς τὴν Γαλιλαίαν
ἡητο τετράρχης τὴν ἐποχήν ἐκείνην ὁ Ἡρώδης- ̓Αντίπατρος ἢ Ἡρώδης̓Αντίπας:
ὡς ἀναφέρεται. ὅστις ἦτο ἐγγονὸς τοῦ Ἡρώδου τοῦ Μεγάλου τοῦ θανόντος
τὸ ἔτος 4 π.Χ. Ὁ Ἡρώδης- ̓Αντίπας ἐθορυδήθη ἀπὸ τὴν δραστηριότητα
τοῦ Χριστοῦ. καὶ ἐπηκολούθησαν ἐκ τοῦ μακρόθεν ἔντονοι διὰ λόγων διαξιφισμοὶ
μεταξὺ τῶν δύο ἀνδρῶν. ἀπειλήσαντος τοῦ Ἡρώδου ὅτι, ἂν ὁ Χριστὸς δὲν
ἀπέλθη ἀμέσως ἀπὸ τὴν ἐπικράτειάν του, θὰ τὸν φονεύση. ὁ δὲ Χριστὸς ἀπεκάλεσε
«ἀλώπεκα» τὸν Ἡρώδην (Λουκ. Γ 31-35). Οἱ Ρωμαῖοι. οἱ ὁποῖοι παρακολουθοῦσαν
στενῶς τὴν κατάστασιν. ἀπεφάσισαν τότε νὰ ἀπαλλάξουν τῶν καθηκόντων
του τόν 'Ἡρώδην- ̓Αντίπαν καὶ νὰ διορίσουν ἡγεμόνα τῆς Γαλιλαίας τὸν
ἀναφανέντα αὐτὸν φιλόδοξον ἄνδρα. τὸν Χριστόν. ὅστις καὶ αὐτὸς, ὡς ὁ προηγηθεὶς
αὐτοῦ ἐπαναστάτης Ἰούδας ἐκ Γκαμάλας. ἰσχυρίζετο ὅτι εἶναι ἀπόγονος
τοῦ θασιλέως Δαυίδ. Ὡς ἦτο φυσικόν, εἰς αὐτὸ ἀντέδρασεν ὁ Ηρώδης- ̓Αντίπας.
φέρεται δὲ ὅτι ἔστειλεν εἰς τὸν αὐτοκράτορα καὶ ἀναφοράν, δι’ ἧς ὡμίλει διεξοδικῶς
περὶ τοῦ ἀκαταλλήλου τοῦ προσώπου αὐτοῦ, τοῦ Χριστοῦ. διὰ τὴν θέσιν
ταύτην. Τελικῶς ὁ Χριστὸς δὲν ἀπεδέχθη τὸν διορισμὸν αὐτόν, διότι, ὡς καὶ εἰς
τὸν Ἡρώδην διεμήνυσεν, ἄλλη ἦτο ἡ ἀποστολή του: «Γνοὺς ὁ ̓Ιησοῦς ὅτι μέλλουσιν
ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτόν, ἵνα ποιήσωσι αὐτὸν δασιλέα, ἀνεχώρησε
πάλιν εἰς τὸ “Ορος (εἰς τὴν πόλιν Γκαμάλαν) αὐτὸς μόνος» (Ἴω. ΣΤ ́ 15). Ὁ Ἡρώδης
̓Αντίπας εὑρέθη εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. ὅτε ὁ Χριστὸς κατεδικάσθη εἰς θάνατον
ὑπὸ τοῦ Ἑθραϊκοῦ δικαστηρίου καὶ ὁ Πιλᾶτος ἀπέστειλε εἰς αὐτὸν τὸν Χριστόν.
διὰ νὰ ἐπικυρώση τὴν ποινήν. διότι ἦτο Γαλιλαῖος, καὶ ἑπομένως ἦτο ὑπήκοός
του. ἀλλὰ ὁ Ἡρώδης ἠρνήθη νὰ πράξη τοῦτο. Αἱ ἱστορικαὶ πληροφορίαι
ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ κ. Κ. Πλεύρης λέγουν. ὅτι ὁ Ἡρώδης ἦτο φίλος τοῦ Χριστοῦ
καὶ ὅτι ἐχάρισε εἰς αὐτὸν πολυτελὲς ἱμάτιον. Αἱ πληροφορίαι αὐταὶ κατὰ τ ̓ ἀνω-