.. κος ΕΙΠΠΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ὋὉ Πιλᾶτος, οἱ Ἑθραῖοι καὶ ἡ δίκη τοῦ Χριστοῦ Κύριε διευθυντά, Ἐπὶ τοῦ δημοσιευθέντος εἰς τὸ ὑπ᾽ ἀριθμ. 136 τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ», σελ. 7917- 7921. ἐξαιρετικῶς ἐνδιαφέροντος ἄρθρου τοῦ κ. Κώστα Πλεύρη ὑπὸ τὸν τίτλον «Πιλᾶτος, Χριστὸς καὶ Εόραῖοι» ἔχω νὰ κάμω τὰς κάτωθι παρατηρήσεις: [...} Μὲ τὴν παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν Ιουδαίαν οἱ Εθραῖοι εὑρέθησαν πρὸ μιᾶς ἐπαναστάσεως. ἥτις προήρχετο ἀπὸ τὴν Γκαμάλαν, ἀπὸ τὴν πόλιν τοῦ ὌὌρους. Ἐκεῖ. εἰς τὴν πόλιν τοῦ ἼὌρους. ὡς συγκεκαλυμμένως ἀναφέρουν καὶ τὰ κείμενα τοῦ Εὐαγγελίου. ὁ Χριστός. προερχόμενος ἐκ τοῦ γένους τοῦ δασιλέως Δαυίδ. ἔκαμε τὴν πρώτην του ἐπαναστατιχήν, οὕτως εἰπεῖν, διακήρυξιν. ᾿Απὸ τὴν πόλιν τοῦ "Ορους ὁ Χριστὸς κατέδη εἰς τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν καὶ ἔλαθε τὴν ἔγκρισιν τῶν ᾿Εσσαίων, ἥτις ἐπεσφραγίσθη διὰ τοῦ δαπτίσματος ὑπὸ τοῦ Ἰωάν- νου. καὶ μετὰ ταῦτα ἤρχισε τὴν δραστηριότητά του εἰς τὴν Γαλιλαίαν. Εἰς τὴν Γα- λιλαίαν ἡ ητο τετράρχης τὴν ἐποχήν ἐκείνην ὁ Ἡρώδης-᾽Αντίπατρος ἢ Ἡρώδης- ᾿Αντίπας: ὡς ἀναφέρεται. ὅστις ἦτο ἐγγονὸς τοῦ Ἡρώδου τοῦ Μεγάλου τοῦ θα- νόντος τὸ ἔτος 4 π.Χ. Ὁ Ἡρώδης-᾽Αντίπας ἐθορυδήθη ἀπὸ τὴν δραστηριότητα τοῦ Χριστοῦ. καὶ ἐπηκολούθησαν ἐκ τοῦ μακρόθεν ἔντονοι διὰ λόγων διαξιφι- σμοὶ μεταξὺ τῶν δύο ἀνδρῶν. ἀπειλήσαντος τοῦ Ἡρώδου ὅτι, ἂν ὁ Χριστὸς δὲν ἀπέλθη ἀμέσως ἀπὸ τὴν ἐπικράτειάν του, θὰ τὸν φονεύση. ὁ δὲ Χριστὸς ἀπεκά- λεσε «ἀλώπεκα» τὸν Ἡρώδην (Λουκ. Γ 31-35). Οἱ Ρωμαῖοι. οἱ ὁποῖοι παρακο- λουθοῦσαν στενῶς τὴν κατάστασιν. ἀπεφάσισαν τότε νὰ ἀπαλλάξουν τῶν καθη- κόντων του τόν 'Ἡρώδην-᾽Αντίπαν καὶ νὰ διορίσουν ἡγεμόνα τῆς Γαλιλαίας τὸν ἀναφανέντα αὐτὸν φιλόδοξον ἄνδρα. τὸν Χριστόν. ὅστις καὶ αὐτὸς, ὡς ὁ προη- γηθεὶς αὐτοῦ ἐπαναστάτης Ἰούδας ἐκ Γκαμάλας. ἰσχυρίζετο ὅτι εἶναι ἀπόγονος τοῦ θασιλέως Δαυίδ. Ὡς ἦτο φυσικόν, εἰς αὐτὸ ἀντέδρασεν ὁ Ηρώδης-᾽Αντίπας. φέρεται δὲ ὅτι ἔστειλεν εἰς τὸν αὐτοκράτορα καὶ ἀναφοράν, δι’ ἧς ὡμίλει διεξο- δικῶς περὶ τοῦ ἀκαταλλήλου τοῦ προσώπου αὐτοῦ, τοῦ Χριστοῦ. διὰ τὴν θέσιν ταύτην. Τελικῶς ὁ Χριστὸς δὲν ἀπεδέχθη τὸν διορισμὸν αὐτόν, διότι, ὡς καὶ εἰς τὸν Ἡρώδην διεμήνυσεν, ἄλλη ἦτο ἡ ἀποστολή του: «Γνοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς ὅτι μέλ- λουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτόν, ἵνα ποιήσωσι αὐτὸν δασιλέα, ἀνεχώρησε πάλιν εἰς τὸ “Ορος (εἰς τὴν πόλιν Γκαμάλαν) αὐτὸς μόνος» (Ἴω. ΣΤ΄ 15). Ὁ Ἡρώ- δης ᾽Αντίπας εὑρέθη εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. ὅτε ὁ Χριστὸς κατεδικάσθη εἰς θάνα- τον ὑπὸ τοῦ Ἑθραϊκοῦ δικαστηρίου καὶ ὁ Πιλᾶτος ἀπέστειλε εἰς αὐτὸν τὸν Χρι- στόν. διὰ νὰ ἐπικυρώση τὴν ποινήν. διότι ἦτο Γαλιλαῖος, καὶ ἑπομένως ἦτο ὑπή- κοός του. ἀλλὰ ὁ Ἡρώδης ἠρνήθη νὰ πράξη τοῦτο. Αἱ ἱστορικαὶ πληροφορίαι ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ κ. Κ. Πλεύρης λέγουν. ὅτι ὁ Ἡρώδης ἦτο φίλος τοῦ Χριστοῦ καὶ ὅτι ἐχάρισε εἰς αὐτὸν πολυτελὲς ἱμάτιον. Αἱ πληροφορίαι αὐταὶ κατὰ τ᾽ ἀνω-