ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
138ΙΟΥΝΙΟΣ 1993
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
- Απέσβετο λάλον ύδωρ — ΤΑΓΑΡΗΣ, ΑΧΙΛΛΕΥΣ
Κείμενο φύλλου
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΟΝ
Κανένας λαὸς δὲν ἔχει νὰ ἐπιδείξῃ ἔστω καὶ ἕν χιλιοστὸν τῆς ἀρχαίας Ἑλλη νικῆς
πνευματικῆς δημιουργίας καὶ τῶν δημιουργῶν, πνευματικῶν ταγῶν τῆς
ἀνθρωπότητος. Κανένας λαὸς δὲν ἀνέπτυξε τὸν πολιτισμὸν καὶ τὴν διανόησιν.
τὶς ἰδέες καὶ θεσμοὺς ὡς οἱ πρόγονοί μας. ̓Αλλὰ τὰ προγράμματα τοῦ Ὕπουργείου
«Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων», τὰ κρατικὰ ἱδρύματα ὡς καὶ τὸ
«χουλτουριάρικο» κατεστημένο ἐπιμελῶς τ ̓ ἀποχκρύπτουν, καὶ μᾶς ἐδίδαξαν καὶ
διδάσκουν, ὅτι δῆθεν προερχόμεθα ἀπὸ κάποιους Ἰνδοευρωπαίους, Χανανναίους.
̓Αφρικανοὺς ἢ ̓Ασιάτες, ἀπὸ τὴν στέππα ἢ τοὺς πάγους, τὴν ζούγκλα ἢ τὴν
ἔρημο καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ εὔκρατο κλίμα τῆς Ἑλλάδος, Μεγάλης Ἑλλάδος καὶ Ἴωνίας
τῶν αὐτοχθόνων Ἑλλήνων.
Τὸ ἐπίσημον «Ἑλληνικὸν» Κράτος ὄχι μόνον δὲν ἀποστομώνει αὐτοὺς τοὺς
διαστρεθλωτὰς καὶ παραχαράκτας τῆς ἀληθοῦς ἱστορίας τοῦ ἀνθρώπου. ἀλλ ̓
ἀντιθέτως εἶναι ὁ κύριος φορεὺς αὐτῶν τῶν ψευδοθεωριῶν. ἀντὶ δὲ νὰ θελτιοῦται.
ὁσημέραι καθίσταται ἐπιθετικώτερον καὶ ἀνθελληνικώτερον. Ἔτσι στὰ σχολεῖα
καὶ τὰ ἀνώτατα ἱδρύματα διδάσκουν τὰ παιδιά μας. ὅτι ὁ ́Ὅμηρος λέγει παραμύθια,
παρ ̓ ὅτι παρῆλθεν σχεδὸν ἑκατονταετία ἀπὸ τῆς ἀποκαλύψεως τῆς Τροίας.
τῶν Μυκηνῶν, τῆς Τίρυνθος. τῆς Πύλου καὶ συνεχῶς ἔκτοτε ἐπαληθεύεται ἀπὸ
τὴν ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη. ποὺ ἀψευδῶς ἐπιθεθαιοῖ τὰ λεγόμενα τοῦ “Ομήρου.
Στοιχειῶδες καθῆκον. ὑποχρέωσις καὶ ὀφειλὴ πρὸς τοὺς λαοὺς γενικῶς καὶ
τοὺς Ἕλληνας εἰδικώτερον αὐτῆς τῆς «Ἑλληνικῆς» Πολιτείας ἦτο καὶ εἶναι ἡ
ἔκδοσις τῶν διασωθέντων ἀρχαιοελληνικῶν κειμένων μὲ ἐπεξεργασίαν καὶ με-
̓Απέσθετο λάλον ὕδωρ
Ὃ τερατώδης Λεδιάθαν τῆς πληροφορικῆς (κατὰ τὸν Γάλλον διάσημον
ἐθνολόγον Πιὲρ Μπουρντιὲ εἶναι ἡ μεγαλυτέρα ἱστορικὴ δύναμις) διὰ τῶν
πειθηνίων του Μέσων Μαζικῆς ̓Ενημερώσεως μᾶς δομδαρδίξει νυχθημερὸν
μὲ τὸ ἀπαίσιον περιεχόμενον μιᾶς ἐπιγείου κολάσεως. Τὸ παρανοϊκὸν
τοῦτο περιεχόμενον εἶναι δημιούργημα ---μὲ κίνητρον τὸν μαμωνᾶν τοῦ
συμφέροντος--- διεστραμμένου ποσοστοῦ σατανικῶν ἀνθρώπων, καὶ ἔχει
παθητικὸν δέκτην τὸν μέσον ταλαίπωρον ἄνθρωπον ---δηλ. τὸ συντριπτικὸν
ποσοστὸν τῆς ἀνθρωπότητος---, στωικῶς ἀθῶον ἀπὸ τὰ τεκταινόμενα.
Πράγματι ὁ σύγχρονος μέσος αὐτὸς ἄνθρωπος εὑρίσκεται ὡς ἀγωνιῶν ναυαγὸς
ἐν μέσῳ ἐξηγριωμένου ὠκεανοῦ καὶ ἐρεδώδους σκότους, ἐνῶ ὑετὸς
συμφορῶν τὸν κατακλύζει σφοδρῶς καὶ ἀδιακόπως... Οὐδόλως γνωρίζει τὸν
τρόπον καὶ τὸν χρόνον τῆς σωτηρίας του. Τὸ φῶς τῶν ἀστραπῶν τοῦ φωτίζει
μὲ ἀναλαμπὰς τὴν ἀγωνιώδη πλεῦσιν του ἄνευ ὁδηγοῦ πυξίδος (ὅρα
--