ΕΛΛΟΓΑ ΚΑΙ ΜΑΝΤΙΚΑ Δοξάστε τους! Εἶναι γνωστός, ὁ τρόπος ἀνάρρησης τῶν φοινικιστῶν στὶς θέσεις - «κλειδιὰ» ποὺ πάντοτε μόνον αὐτοὶ κατέχουν, ὅπως καὶ ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο καθιερώνονται σὲ «αὐθεντίες», δηλαδή σὲ φρουροὺς τῆς ἐξ- "ουσίας, ἐξουσιοδοτημένους νὰ συντηροῦν καὶ νὰ ὑπερασπίξωνται τὸν τοµέα ποὺ τοὺς ἐμπι- στεύονται οἱ ἐξ-ουσιαστές, εἴτε αὐτὸς λέγεται Επιστήμη καὶ Τέχνη εἴτε Διοίκηση καὶ Πολιτικὴ εἴτε Παιδεία καὶ Εκπαίδευση. Δυὸ συναντήσεις-συζητήσεις, ἀφ᾽ ἑνὸς στὸ Πανεπιστήµιο Πειραιῶς, ὡρισμένων ἐνδιαφερομένων μὲ τὸν καθηγητὴ τῆς γλωσσολογίας κ. Γ. Μπαμπινιώτη κι ἀφ᾽ ἑτέρου τοῦ κ. Κ. Πλεύρη μὲ τὸν σύμδου- λο τοῦ «Παιδαγωγικοῦ Ινστιτούτου» κ. Κ. Βῶρο στὸ «Τέλε Σίτυ», ἐθεδαίωσαν τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές, ὅτι δηλαδὴ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀποτελοῦν κουρδισµένες κοῦκλες καὶ κύμδαλα ἀλαλάζοντα, ποὺ καμ- μιὰ σχέση δὲν ἔχουν μὲ τὴν ἐπιστήμη ---τὴν ὁποία τάχα ὑπηρετοῦν--- καὶ ποὺ ὁ ρόλος τους ἐξαντλεῖται στὸν μηρυκασμὸ «τῶν ἐπικρατουσῶν ἀπόψεων», δηλαδὴ τῶν ἐξ-ουσιαστικῶν δογμάτων. Ὃ πρῶτος, ὁ κ. Μπαμπινιώτης, ἐρωτηθεὶς --- μετὰ τὴν ἀπαρίθμηση τῶν ἀπόψεων δεκάδων ᾿ Ελλή- νων καὶ ξένων ἐπιστημόνων κι ἀκαδημαϊκῶν (γλωσσολόγων, ἀρ χαιολόγων, ἱστορικῶν), ποὺ μὲ ἀδιά- σειστα στοιχεῖα ἀποδεικνύουν τὴν ἑλληνικότητα τοῦ Αλϕαδήτου--, ἂν ἐξακολουθῆ νὰ ὑποστηρίζη τὴν «ἐπικρατοῦσα ἄποψη», ὁμολόγησε ὃ ὅτι «αὐτὰ ποὺ λέτε εἶναι σωστά», πλὴν ὅ ὅμως. ἀδυνατεῖ νὰ τὸ δηλώση δημοσίως (ή συζήτηση ἔ ἔγινε στὸν αὔλειο χῶρο τοῦ Πανεπιστηµίου μεταξὺ ἕξι ἀτόμων), για- τί... «ἡ ἐπικρατοῦσα ἄποψη λέγει τὰ ἀντίθετα»! ο δεύτερος, ὁ ὁχ. “Βῶρος, ἀντιμετωπί ἰζοντας τὸ ἴδιο ἐ ἐρώτημα ἀπ’ τὸν Κ. Πλεύρη --ὁ ὁποῖος εἶχε προ- σκομίσει σωρείαν ἐπιστημονικῶν συγγραμμάτων, ποὺ ἀποδειχνύουν περίτρανα τὴν ἑλληνικότητα τοῦ ᾿Αλφαδήτου καὶ γελοιοποιοῦν τὴν φοινικικὴ ἄποψη--- ἐπιδεδαίωσε τὴν ἀπόλυτη γύμνια ἐπιχειρη- μάτων τοῦ Φοινικισμοῦ, καθὼς ἐπανελάμθανε χωρὶς στοιχεῖα ἀλλὰ καὶ χωρὶς εἱρμὸ καὶ ἀλληλουχία «τὴν ἐπικρατοῦσα ἄποψη», θυμίζοντας τρόπον τινά τὸν παπαγάλο τοῦ Ζ. Παπαντωνίου... Αὐτὰ θλέ- ποντας ὁ κ. Πλεύρης, τὸν ἐρώτησε, ἂν τὸ χρίνη ὀρθό, νὰ ἀναγραφῆ στὰ νέα σχολικὰ ἐγχειρίδια ---τὰ ὁποῖα, ὡς γνωστόν, πεισματικὰ ἐπαναλαμδάνουν κάθε λίγο καὶ λιγάκι, ὅτι οἱ "Έλληνες δανείστηκαν τὸ ᾿Αλφάδητο ἀπ᾿ τοὺς Φοίνικες -- ὅτι πολλοὶ ἐπιστήμονες χι ἀκαδημαϊκοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι συνέδη τὸ ἀντίθετο, ὁ κ. Βῶρος δὲν ἄντεξε κι ὁμολόγησε, ὅτι «κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ παραχωρήση ἕνα δικαί- ωμα, τὸ ὁποῖο δὲν ἔχει»! Διατυπώθηκε πρὸς τὸν κ. Μπαμπινιώτη ἡ πρόταση, ὅτι πολλοὶ ἐπιστήμονες ὑποστηρίζουν, ὅτι οἱ αὐτόχθονες Πελασγοὶ εἶναι καὶ «᾿Ινδοευρωπαῖοι», ὅπως κι ὅτι κοιτὶς τῶν «᾿Ινδοευρωπαίων» θεωρεῖται τὸ Αἰγαῖο. Κατόπιν ἐρωτήθηκε ὁ καθηγητής, ἂν συμφωνῆ ὅτι οἱ ἐξ-ουσιαστὲς δημιούργησαν τὸν τε- χνητὸ ὅρο «᾿Ινδοευρωπαῖοι», προχειμένου νὰ προσδάλουν τὴν παναρχαιότητα καὶ αὐτοχθονία τῶν “Ελλήνων. ᾿Ιδοὺ πῶς ἀπάντησε: «Δὲν ὑπάρχουν ὄντως ]νδοευρωπαῖοι" μὲ τὸν ὅρο αὐτὸ ἐννοοῦμε τοὺς λαοὺς τῆς ᾿Ινδοευρωπαϊκῆς ὁμογλωσσίας». Εἰς ἀντερωτηση, ἂν φοθούμαστε νὰ ποῦμε τὴν ἀλήθεια, ὅτι δηλαδὴ μητέρα γλῶσσα ὅλων τῶν γλωσσῶν εἶναι ἡ ἑλληνική, τὴν ὁποία οἱ πανάρχαιοι "Ελληνες καὶ σὲ μία ἀνάλογη μὲ τὴ ν᾿ Αλεξάνδρου ἐκπολιτιστικὴ στρατείαν ἐδίδαξαν στοὺς λαούς, ὁ καθηγητὴς ἔλεγε «ἄλλ᾽ ἀντ ἄλλων», ὅτι δηλαδὴ «ἔχουμε ἀρχετὲς πρωτιές, ὥστε αὐτὴ περισσεύει»' ὅτι «εἴμαστε ὁ μόνος λαὸς μὲ ἱστορία 4.000 ἐτῶν, ποὺ εἰναι ἀρκετά», κι ἄλλα πολλὰ δουλοπρεπῇ καὶ ἀνούσια. Σὲ πα- οατήρηση ὅτι δὲν ἐνδιαφέρει ἡ ἀρχαιότητα τῶν ἄλλων λαῶν, κι ὅτι ἑδραίικα παζάρια δὲν κάνουμε, ὁ κ. καθηγητὴς ἐπανῆλθε στὴ γνωστὴ μέθοδό του «περὶ ἐπικρατουσῶν ἀπόψεων» καὶ «ποδάρωσε»... Εἰς ἀνάλογη ἐρώτηση τοῦ Κ. Πλεύρη, ὁ ἄλλος αὐτοκράτωρ τῆς γλωσσικῆς παιδείας τῶν ᾿Ελληνο- παίδων --τρομάρα μας!---, ὁ κ. Βῶρος, ἔκανε λόγο «περὶ πηγαδιῶν καὶ λαγουμίων», ἀποφεύγοντας συστηματικὰ ὁποιανδήποτε δήλωση. ᾿Εδῶ ἀκούστηκε πάντως καὶ κάποιο «κουφό», ποὺ ἀξίζει νὰ ση- µειωθῆ, νομίζω: Ενῶ ὁ κ. Πλεύρης ἀκούραστος ἀπαριθμοῦσε τὰ ὀνόματα τῶν ἐπιστημόνων καὶ ἀκα- δημαϊκῶν, ποὺ συνηγοροῦν ὑπὲρ τῶν ἑλληνικῶν θέσεων, ὁ κ. Βῶρος, θέλοντας νὰ δείξη πὼς κάτι ξέ- θει χι αὐτός, συμπλήρωσε: «Ἔχετε καὶ τὸν Ντυράν»! “Ο ἄνθρωπος, προσέξτε, δὲν εἶπε «ἔχουμε» ἢ ἐπι- τέλους «εἶναι καὶ ὁ Ντυράν», ἀλλὰ «ἔχετε καὶ τὸ Ντυράν»' πρᾶγμα ποὺ σημαίνει, ὅτι αὐτὸς δὲν συ- μπεριλαμόάνεται μεταξὺ τῶν ἐχόντων... Ὃ κ. Μπαμπινιώτης καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ὁμιλίας του πρὸς τὸ κοινὸ ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιο «τῶν ἀπείθαρχων καθηγητῶν καὶ δασκάλων», πού, ἀγνοώντας τὶς διαταγὲς καὶ τὶς ὑποδείξεις τοῦ «Παι- δαγωγικοῦ ᾿]νστιτούτου», διδάσκουν στὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα τὴν ὑπὸ διωγμὸν ἑλληνικὴν γλῶσσα καὶ --