ΑΝΝΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Νέες ἀποδείξεις περὶ τῆς ἑλληνικῆς καταγωγῆς τῶν Τυρρηνῶν ἢ Ἐτρούσκων Ἤδη σὲ προηγούμενα τεύχη τοῦ «Δαυλοῦ» ὁ κ. Καλλίμαχος Διογένους παρουσίασε μεταξὺ ἄλλων καὶ τὴν ἐκπληχτική του ἐργασία τῆς ἑρμηνείας ἐτρουσκικῶν ἐπιγραφῶν, μὲ τὴν ὁποία ἀπεδείχθη ἡ πελασγοελληνικὴ προέλευση τῆς γλώσσας (ἀλφάδητο καὶ λαλιὰ) τῶν πανάρχαιων Τυρρηνῶν ἢ Ἐτρούσχκων. "Ας παραθέσουμε τώρα καὶ κάποια ἄλλα πολιτιστικὰ στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ παράδοση ἐπιθεθαιώνουν τὴν πελασγικὴ καταγωγὴ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ τῆς κεντρικῆς ἰταλικῆς χερσονήσου. ̓Αποδειχνύουν, ὅτι πέραν τῆς γλώσσας ὅλα τὰ θεμελιώδη χαρακτηριστικὰ τοῦ πολιτισμοῦ τους, ἡ θρησκεία, ἡ τέχνη κάθε μορφῆς, ἀκόμη καὶ τὰ ἱστορικά τους πρόσωπα εἶναι ἑλληνικά. Κατὰ τὴ μαρτυρία τοῦ Στράδωνος (Γεωγραφικὰ Ε, κεφ. 6') ὁ ̓Αθηναῖος ἴστορικὸς ̓Αντικλείδης παραδίδει, ὅτι Πελασγοὶ Τυρρηνοί, ποὺ ζοῦσαν στὴν ̓Αττική, τὴ Λῆμνο καὶ τὴν Ἴμόρο, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Λυδὸ Τυρρηνὸ μετανάστευσαν στὴν Ἰταλία καὶ ἀπετέλεσαν τὸ ἔθνος τῶν Τυρρηνῶν ἢ Ἐτρούσκων. Ὁ Θουκυδίδης ἀναφέρει πράγματι, ὅτι στὴ Λῆμνο κατοικοῦσαν Πελασγοί, ποὺ ὠνομάἕζοντο Τυρσηνοί: «τὸ δὲ πλεῖστον Πελασγικόν, τῶν καὶ Λῆμνόν ποτε καὶ Αθήνας Τυροηνῶν οἰκησάντων» (Δ 109). Τὴν ἱστορικὴ αὐτὴ παράδοση ἐπιθεθαιώνουν πέραν τῶν χιλιάδων ἐτρουσκικῶν ἐπιγραφῶν, ποὺ ἀποδεικνύουν τὴν ἑλληνικότητα τῆς γλώσσας τῶν Ἐτρούσκων, ἐνεπίγραφα ἐτρουσκικὰ κάτοπτρα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα προκύπτουν τὰ ἑξῆς ὀνόματα τοῦ Ἑλληνικοῦ Δωδεκάθεου: Τίνα ἢ Τίνια -- Ζεύς. Παράθαλε τὸ Κρητικὸ Τῆνα -- Ζεύς. "Απουλου ἢ ἌΛπλου Ξ ̓Απόλλων. Παράθαλε τὸ Θεσσαλικὸ ̓Απλών ἢ ̓Απλοῦν ἀντὶ ̓Απόλλων. ἜΑρτουμες ἢ ́Αρτουμ ἢ Λοθεμ Ξ "Αρτεμις. Μενέρόα - ̓Αθηνᾶ (ἐξ οὗ καὶ τὸ λατινικό). Τουρὰν -- Θουραία ̓ Αφροδίτη, ἐξ οὗ τὸ ἑλληνικὸ Οὐρανία ̓Αφροδίτη. Τοὺρμς - Ἑρμῆς. Σέθλανς - Μφαιστος, ἀπὸ τὸ σελάσω, σελαγίζω, ποὺ σημαίνει λάμπω, φλέγω. Ἐπίσης σέλας - φλόγα, πῦρ, φῶς, αὐγή. Ὃ Ἥφαιστος ἦταν θεὸς τῆς φωτιᾶς. άραν - ὁ Θεὸς τοῦ πολέμου "Αρης. Φούφλουν - ὁ Θεὸς τοῦ κρασιοῦ Διόνυσος. Φλέων, Φλοῖος, Φλεὺς -- Διόνυσος. Ἐπίσης ἀπὸ τὶς ἐνεπίγραφες εἰκόνες τῶν κατόπτρων φαίνεται ὅτι καὶ τὰ ἱστορικά τους πρόσωπα εἶναι ἑλληνικά. “Ὅπως: Οὐροῦσθε Ξ Ορέστης. Τουτὲ Ξ Τυδεύς. Κλουθμούσθα Ξ-. Κλυταιμνήστρα. ἜΑτουνις «-Ξ ἤΑδωνις. ”Ατρεσθε - "Αδρασιος. Κάσντρα - Κασσάνδρα. Πέσκε - Πήγασος. Μένλε Ξ- Μενέλαος. Πουλτοῦκε Ξ Πολυδεύκης. “Ελίναϊ - "Ελένη.