ΡΑΝΊΟΡ ΕΙ(ΟΠΝΑΥ, Οἱ πρῶτοι Ἕλληνες στὴ Δύση Κυκλοφόρησε πρόσφατα ἀπὸ τὸ Μορφωτικὸ Ἵδρυμα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τὸ θιόθλἰο τοῦ ἀρχαιολόγου στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Ἐδιμθούργου ΠὨανίά Βἱρρίν/αγ μὲ τίτλο «Οἱ πρῶτοι Ἕλληνες στὴ Δύση». Πρόκειται γιὰ τοὺς πρώτους Εὐθοεῖς ἀποίκους στὶς Πιθηκοῦσες (σημερινὴ νῆσος Ίσχια στὸν κόλπο τῆς Νεάπολης Ἰταλίας). Οἱ ἀρχαιολογικὲς ἀνασκαφὲς ἀπέδειξαν, ὅτι ἔφθασαν ἐκεῖ πρῶτοι ἀπ’ ὅλους τοὺς Ἕλληνες οἱ κάτοικοι τῆς Εὔθοιας (Χαλκιδεῖς καὶ Ἐρετριεῖς) περὶ τὸν 8ο π.Χ. αἰῶνα καὶ μετέφεραν τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ σ ̓ ὁλόκληρη ἀργότερα τὴν Ἰταλία. Ἢ ἐτυμολογία τῆς λέξεως κυμαίνεται μεταξὺ τῶν πιθήκων (Ξεναγόρας) καὶ τῶν κατασκευαστῶν πίθων (Πλίνιος). Μὲ σωρεία στοιχείων ἀπ’ τὶς ἀνασκαφὲς καὶ μὲ πληθὺν ἱστορικῶν καὶ φιλολογικῶν πηγῶν ὁ συγγραφεὺς οἰκοδομεῖ τὴν ἄποψη, ὅτι οἱ πρῶτοι αὐτοὶ ἄποικοι τῆς Ἐὔθοιας «ἄνοιξαν τὸν δρόμο. γιὰ μιὰ μεταφορὰ πλη θυσμοῦ: καὶ τεχνολογίας ἆἀπ’ τὸ Αἰγαῖο στὴν Κεντρικὴ Μεσόγειο μὲ ἐπιπτώσεις τόσο τεράστιες, ὥστε νὰ ἔχουν γιὰ τὸν δυτικὸ πολιτισμὸ παντοτινὴ σημασία, ἀνώτερη ἀπὸ σχεδὸν ὁποιαδήποτε ἄλλη κατάκτηση τοῦ ἀρχαίου κόσμου». Ἐνδιαφέρον εἶναι τὸ σημεῖο τοῦ θιθλίου ποὺ συγκρίνει τὴ δραστηριότητα τῶν Εὐδοέων καὶ τῶν Φοινίκων στὴν Μεσόγειο. Λέγει (σελ. 161) ὁ συγγραφεύς: «Η παλαιότερη ὑπερτίμηση τοῦ ρόλου τῶν Φοινίκων στηριξόταν στὶς ἀρχαῖες πηγές, ἀπὸ τὸν 'Ηρόδοτο ἕως τὸν Θουκυδίδη καὶ τοὺς ρωμαίους ἱστορικούς. [...] Αλλὰ μὲ τὶς ἀνακαλύψεις τοῦ Ε. Σλῆμαν στὶς Μ υκῇ νες καὶ τὴν Τίρυνθα ὁ ἑλλη νικὸς πολιτισμὸς ἄἄρχισε ν ̓ ἀποκτᾶ αὐτόχθονα χαρακτῆρα καὶ οἱ Φοίνικες ἐξοδελίστηριαν ἀπὸ τὶς ἐπιστημονικὲς ἐργασίες μὲ τὴν ἴδια μαγία ποὺ ἀργὰ ἢ γρήγορα ἐπιφυλάσσεται σὲ ὅλα τὰ πράγματα ποὺ εἶναι ἁπλῶς: τοῦ συρμοῦ. [..1 Ὃ 8. Κείπαςμ δημοσίευσε τὸ “1.6 Μῖνγαρε Οεπ/αΙ” τὸ 1893, ὁ .]. Βε]οε] εἶχε ἀπορρίψει ὁλόκληρη τὴν κλασσικὴ παράδοση σχετικὰ μὲ τὸ μεγαλεῖο τῶν Φοινίκων, ἀρνούμενος καὶ τὴν προτεραιότητα καὶ τὴν σπουδαιόητα τῆς ἀποικιακῆς δραστηριότητάς τους -- ἍΑλλη μία σύμπτωση ̓Ενῶ στὸν τόπο μας ὑποόαθμίζξεται ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα, στὸ ἐξωτερικὸ πληθαίνουν τὰ πανεπιστήμια ποὺ ἱδρύουν ἕδρες της. ̓Εδῶ οἱ ντόπιοι δολιοφθορεῖς τῆς Ελληνικῆς, οἱ «προοδευτικοὶ ἀναμορφωτὲς» καὶ οἱ πιθηκίξοντες ξενομανεῖς κάνουν τὸ πᾶν νὰ τὴν πτωχαίνουν. ̓Εκεῖ διάφοροι ξένοι δείχνουν ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν ἐκμάθησή τῆς καὶ ἱδρύουν σχολεῖα τῆς στοὺς τόπους τους. Θὰ ἦταν ἀφέλεια νὰ πιστεύσουμε, ὅτι τὸ «φαινόμενο» ὀφείλεται σὲ σύμπτωση. 'Ο Ελληνισμὸς ἔχει ταλαιπωρηθεῖ πολὺ ἀπὸ «συμπτώσεις» καὶ ἀπὸ «σφάλματά του», ποὺ μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου καὶ τὴν ἱστορικὴ ἔρευνα ἀποδεικνύονται καλὰ ὠργανωμένες παγίδες καὶ σκευωρίες. ̓ Ας δοῦμε λοιπὸν τὸ «φαινόμενο» ἀπὸ μιὰ ἄλλη πλευρὰ καὶ χωρὶς μισόλογα. Ὃ τεχνοκρατικὸς «πολιτισμὸς» τοῦ πλανήτη μας δρίσκεται ἤδη ἐξαρτημένος ἀπὸ τοὺς ἠλεκτρονικοὺς ὑπολογιστές, ποὺ ἔχουν ἡλικία λίγων μόνο δεκαετιῶν. Αὐτοὶ στὴ σημερινὴ μορφή τους λειτουργοῦν ἐπεξεργαξόμενοι τὶς πληροφορίες ποὺ ἔχουν ἀποθηκευθεῖ στὶς μνῆμες τους χρησιμοποιώντας τὴ γλῶσσα τῆς Κυδερνητικῆς «μη δὲν καὶ ἕνα». Ἢ συνεχὴς καὶ ταχυτάτη ἐξέλι-»