ΡΑΝΊΟΡ ΕΙ(ΟΠΝΑΥ, Οἱ πρῶτοι Ἕλληνες στὴ Δύση Κυκλοφόρησε πρόσφατα ἀπὸ τὸ Μορφωτικὸ Ἵδρυμα τῆς Ἐθνικῆς Τραπέζης τὸ θιόθλἰο τοῦ ἀρχαιολόγου στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Ἐδιμθούργου ΠὨανίά Βἱρρίν/αγ μὲ τίτλο «Οἱ πρῶτοι Ἕλληνες στὴ Δύση». Πρόκειται γιὰ τοὺς πρώτους Εὐθοεῖς ἀποίκους στὶς Πιθηκοῦσες (σημερινὴ νῆσος Ίσχια στὸν κόλπο τῆς Νεάπολης Ἰταλίας). Οἱ ἀρχαιολογικὲς ἀνασκαφὲς ἀπέδειξαν, ὅτι ἔφθασαν ἐκεῖ πρῶτοι ἀπ’ ὅλους τοὺς Ἕλληνες οἱ κάτοικοι τῆς Εὔθοιας (Χαλκιδεῖς καὶ Ἐρετριεῖς) περὶ τὸν 8ο π.Χ. αἰῶνα καὶ μετέφεραν τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ σ᾽ ὁλόκληρη ἀργότερα τὴν Ἰταλία. Ἢ ἐτυμολογία τῆς λέξεως κυμαίνεται μεταξὺ τῶν πι- θήκων (Ξεναγόρας) καὶ τῶν κατασκευαστῶν πίθων (Πλίνιος). Μὲ σωρεία στοιχείων ἀπ’ τὶς ἀνασκαφὲς καὶ μὲ πληθὺν ἱστορικῶν καὶ φιλολογικῶν πηγῶν ὁ συγγραφεὺς οἰκοδομεῖ τὴν ἄποψη, ὅτι οἱ πρῶτοι αὐτοὶ ἄποικοι τῆς Ἐὔθοιας «ἄνοιξαν τὸν δρόµο. γιὰ μιὰ μεταφορὰ πλη θυσμοῦ: καὶ τεχνολογίας ἆ ἀπ’ τὸ Αἰγαῖο στὴν Κε- ντρικὴ Μεσόγειο μὲ ἐπιπτώσεις τόσο τεράστιες, ὥστε νὰ ἔχουν γιὰ τὸν δυτικὸ πολιτισμὸ παντοτινὴ σημασία, ἀνώτερη ἀπὸ σχεδὸν ὁποιαδήποτε ἄλλη κατάκτηση τοῦ ἀρχαίου κό- σμου». Ἐνδιαφέρον εἶναι τὸ σημεῖο τοῦ θιθλίου ποὺ συγκρίνει τὴ δραστηριότητα τῶν Εὐδο- έων καὶ τῶν Φοινίκων στὴν Μεσόγειο. Λέγει (σελ. 161) ὁ συγγραφεύς: «Η παλαιότερη ὑπερτίμηση τοῦ ρόλου τῶν Φοινίκων στηριξόταν στὶς ἀρχαῖες πηγές, ἀπὸ τὸν 'Ηρόδοτο ἕως τὸν Θουκυδίδη καὶ τοὺς ρωμαίους ἱστορικούς. [...] Αλλὰ μὲ τὶς ἀνακαλύψεις τοῦ Ε. Σλῆμαν στὶς Μ υκῇ νες καὶ τὴν Τίρυνθα ὁ ἑλλη νικὸς πολιτισμὸς ἄ ἄρχισε ν᾿ ἀποκτᾶ αὐτόχθονα χαρακτῆρα καὶ οἱ Φοίνικες ἐξοδελίστηριαν ἀπὸ τὶς ἐπιστημονικὲς ἐργασίες μὲ τὴν ἴδια µα- γία ποὺ ἀργὰ ἢ γρήγορα ἐπιφυλάσσεται σὲ ὅλα τὰ πράγματα ποὺ εἶναι ἁπλῶς: τοῦ συρ- μοῦ. [..1 Ὃ 8. Κείπαςμ δημοσίευσε τὸ “1.6 Μῖνγαρε Οεπ/αΙ” τὸ 1893, ὁ .]. Βε]οε] εἶχε ἀπορ- ρίψει ὁλόκληρη τὴν κλασσικὴ παράδοση σχετικὰ μὲ τὸ μεγαλεῖο τῶν Φοινίκων, ἀρνού- μενος καὶ τὴν προτεραιότητα καὶ τὴν σπουδαιόητα τῆς ἀποικιακῆς δραστηριότητάς τους -- ἍΑλλη µία σύμπτωση ᾿Ενῶ στὸν τόπο µας ὑποόαθμίζξεται ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα, στὸ ἐξωτερικὸ πλη- θαίνουν τὰ πανεπιστήμια ποὺ ἱδρύουν ἕδρες της. ᾿Εδῶ οἱ ντόπιοι δολιο- φθορεῖς τῆς Ελληνικῆς, οἱ «προοδευτικοὶ ἀναμορφωτὲς» καὶ οἱ πιθηκίξοντες ξενομανεῖς κάνουν τὸ πᾶν νὰ τὴν πτωχαίνουν. ᾽Εκεῖ διάφοροι ξένοι δείχνουν ἐνδιαφέρον γιὰ τὴν ἐκμάθησή τῆς καὶ ἱδρύουν σχολεῖα τῆς στοὺς τόπους τους. Θὰ ἦταν ἀφέλεια νὰ πιστεύσουμε, ὅτι τὸ «φαινόμενο» ὀφείλεται σὲ σύ- µπτωση. 'Ο Ελληνισμὸς ἔχει ταλαιπωρηθεῖ πολὺ ἀπὸ «συμπτώσεις» καὶ ἀπὸ «σφάλματά του», ποὺ μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου καὶ τὴν ἱστορικὴ ἔρευνα ἀποδεικνύονται καλὰ ὠργανωμένες παγίδες καὶ σκευωρίες.᾿ Ας δοῦμε λοιπὸν τὸ «φαινόμενο» ἀπὸ μιὰ ἄλλη πλευρὰ καὶ χωρὶς µισόλογα. Ὃ τεχνοκρατικὸς «πολιτισμὸς» τοῦ πλανήτη µας δρίσκεται ἤδη ἐξαρτη- μένος ἀπὸ τοὺς ἠλεκτρονικοὺς ὑπολογιστές, ποὺ ἔχουν ἡλικία λίγων µόνο δεκαετιῶν. Αὐτοὶ στὴ σημερινὴ µορφή τους λειτουργοῦν ἐπεξεργαξόμενοι τὶς πληροφορίες ποὺ ἔχουν ἀποθηκευθεῖ στὶς μνῆμες τους χρησιμοποιώντας τὴ γλῶσσα τῆς Κυδερνητικῆς «μη δὲν καὶ ἕνα». Ἢ συνεχὴς καὶ ταχυτάτη ἐξέλι- -»