ΔΑΥΛΟΣ/142, Ὀκτώδριος 1993 8236 Σημείωση τοῦ Δαυλοῦ: Δημοσιεύουμε τὴν ἀνωτέρω ἐπιστολή, διότι κατὰ τὴν γνώμη μας ἀποτελεῖ τυπικὸ δεῖγμα τῆς πολιτικῆς συγχύσεως ἀλλὰ καὶ τῆς ἀτολμίας-ψυχικῆς κάμψεως-ήἡττοπάθειας- ἀπραξίας τοῦ Ελληνισμοῦ στὸ θέμα τῶν Σκοπίων. Ο ἐπιστολογράφος, μολονότι ἀντιλαμόάνεται ὅτι ἀποτελεῖ ἱστορικήν ἀλήθεια, ὅτι ἡ Μακεδονία εἶναι Ελλάς, ἐν τούτοις χαρακτηρίζει ὡς «μεγάλο λογικὸ σφάλμα» τὴν ἐχμετάλλευση τοῦ πλεονεκτήματος αὐτοῦ, καὶ σταυρώνει τὰ χέρια ἔναντι οἱουδήποτε περιφερόμενου πράκτορος ̓Ἰουδαίου, ποὺ πλαστογραφεῖ τὴν ἱστορία, προεξοφλώντας ὅτι οἱ ψευδόμενοι θὰ πείσουν τοὺς πάντες καὶ οἱ τ’ ἀληθῆ λαλοῦντες δὲν θὰ πείσουν κανένα καὶ ἀφήνοντας ἔτσι ἐντελῶς ἐλεύθερο τὸ πεδίο δράσεώς τους: ὅπως ἀκριθῶς τὸ Ρωμαίικο Κρατίδιο μὲ «ἄλλοθύῦ του τὸ ψευτονταηλίκι τῶν παλαιῶν καὶ νεοφανῶν κομματαρχῶν του ἀφήνει τὸ γειτονικὸ φτωχὸ κρατίδιο (ἂν δὲν τὸ σπρώχνη...) νὰ πέση στὴν ἀγκαλιὰ τῶν Τούρκων, τῶν Βουλγάρων, τῶν) Αλδανῶν, τῶν Παπιστῶν καὶ ὅποιων ἄλλων ἐπιθυμοῦν, σπρώχνοντας ἔτσι τὸ πιᾶτο ποὺ λέγεται «Σκόπια» ἀπὸ τὸ τραπέξι τοῦ ̓ Ελληνισμοῦ μπροστὰ σὲ κάθε ἄσχετον (6λ. «Δαυλόν», τ. 134). ̓Ελληνικὴ τραγωδία ἢ μᾶλλον ἱλαροτραγωδία... Ἑλληνισμὸς καὶ «Παλαιὰ Διαθήκη» Α' Κύριε διευθυντά, Στὸ τεῦχος 132 τοῦ «Δαυλοῦ» (Δεκ. 1992) εἶχα ἀναφερθεῖ στὴ Σιωνιστικὴ προπαγάνδα ποὺ ὑφίστανται τὰ Ἑλληνόπουλα μέσα ἀπὸ τὸ θιθλἰο «Προετοιμασία τῶν ἀνθρώπων γιὰ τὸν καινούργιο κόσμο τοῦ Θεοῦ», ποὺ διδάσκεται στὴν Α ̓ τάξη Γυμνασίου. Στὸ κείμενό μου αὐτὸ ἀνέφερα, ἐνδεικτικῶς, σημεῖα τοῦ ὀιόλίου, παραθέτοντας ἀριθμὸ σελίδας, στὰ ὁποῖα ἐντόπιζα ὑποθολιμιαῖες ἀνθελληνικὲς ἀνακρίδειες. Τελειώνοντας προκαλοῦσα τὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ καὶ τὰ Πανεπιστήμια, νὰ πάρουν θέση ἐπὶ τοῦ ζητήματος αὐτοῦ. Γιὰ τὶς ἀνακρίθειες τοῦ ἐν λόγω θιθλίου εἶχε καὶ παλαιότερα ἀσχοληθεῖ τὸ περιοδικό σας (τεῦχος 99, Μάρτιος 1990). Ἐπειδή, ὡς φαίνεται, κανεὶς δὲν ἄσχολήθηκε μὲ τὸ θέμα καὶ ἐπειδὴ τὸ θιθλίο αὐτὸ ἐξακολουθεῖ καὶ ἐφέτος νὰ διδάσχεται, ἐπανέρχομαι, γιὰ νὰ ὑποθάλω τὶς πιὸ κάτω ἐρωτήσεις στὸν κ. Ὑπουργὸ Παιδείας ἀλλὰ καὶ σὲ κάθε ἁρμόδιο γιὰ τὴ μόρφωση τῶν Ἑλληνοπαίδων πάνω στὴν ἱστορία μας καὶ τὸν πολιτισμό μας: 1) Εἶναι σωστὸ νὰ διδάσκονται οἱ Ἕλληνόπαιδες Ορθόδοξοι Χριστιανοὶ ὅτι: «Μελετώντας τὴν Π. Διαθήκη, δὲν μελετοῦμε τὴν ἀρχαία ἱστορία ἑνὸς λαοῦ, τοῦ ἱσραηλιτικοῦ, ἀλλὰ τὴν πνευματικὴ προϊστορία μας»; (σελὶς 17). 2) "Ασχετα μὲ τὴν ὕποπτη ἐπιμονὴ τῶν Φοινικιστῶν γιὰ τὴν προέλευση τοῦ ἀλφαθήτου μας, τί θέση ἔχουν στὸ θιθλἰο τῶν θρησκευτικῶν ὁλόκληρες σελίδες γιὰ τὸν «πολιτισμό» τῶν Χανααναίων; ὁ πίνακας τῆς σελ. 108 μὲ τὸ «Χαναανικο-Φοινικικὸ ἀλφάδητο»; καὶ ἡ πληροφορία, τῆς σελίδος 107, ὅτι «ἐπινόηση δική τους (δηλαδὴ τῶν Χανααναίων) ἦταν τὸ... Χαναανικοφοινιχικὸ ἀλφάδητο, ἀπὸ τὸ ὁποῖο προῆλθε ἀργότερα τὸ ̓Ελληνικὸ καὶ τὸ ατινικό»; (σελ. 107).3"Ας σημειωθεῖ ἐδῶ, ὅτι ἡ «θέση» τῶν συγγραφέων τοῦ θιόλἰου εἰναι πιὸ «ωπροωθημένη ἀπὸ τοὺς Φοινιχιστὲς, τόσο γιατὶ μιλᾶνε πιὰ γιὰ «Χαναανικο-φοινιχικὸ» καὶ ὄχι γιὰ ἁπλῶς Φοινικικό, ὅσο γιατὶ τοποθετοῦν τὸ Λατινικὸ κατ’ εὐθεῖαν ὡς παιδὶ τοῦ «Χαναανικο-Φοινικικοῦ» στερώντας ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸ ἀλφάθητο τὴν εὐκαιρία νὰ ...τεκνοποιήσει καὶ αὐτό! [Γιὰ τὸ Κυριλλικό, ἂν κι αὐτὸ προέρχεται κατ ̓ εὐθεῖαν ἀπὸ τὸ «Χαναανικο-φοινικικό», Εέχασαν οἱ σοφοὶ συγγραφεῖς νὰ μᾶς ποῦν]. 3) Τί θέση ἔχουν μὲ τὰ θρησκευτικὰ τῶν ̓Ορθοδόξων Χριστιανῶν οἱ τρεῖς σχεδὸν