4 ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ̓ Δραστηριότητες ἀποστόλων τοῦ Φοινικισμοῦ (6) Κύριε διευθυντά, Θὰ ήθελα νὰ σχολιάσω στὴν παροῦσα μου ἐπιστολὴ ἕνα διαχρονικὸ πρόόλημα τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ποὺ ἔγινε πάλι ἐπίκαιρο μὲ ἄρθρο γνωστοῦ φοινικιστῆ στὶς 11/7/1993 σὲ κυριακάτικη ἔφημερίδα σὲ δάρος τοῦ συνεργάτη τοῦ περιοδικοῦ σας κ. Κ. Πλεύρη. Εἶναι δύσκολο νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς τὴ διαχρονικότητα τοῦ προθλήματος, γιατὶ ἡ στρατηγικὴ δολιοφθορᾶς σὲ θάρος τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἀπὸ τοὺς ἰδεολογικοὺς ἐχθρούς του ἀλλάζει σύμφωνα μὲ τὶς ἰσχύουσες ἑκάστοτε καταστάσεις, διεξάγεται ὅμως πάντα μὲ σύστημα καὶ μέθοδο, μὲ τὸ ἴδιο πάθος καὶ τὴν ἴδια ἀγριάδα. Ἔτσι στὴ συνέχεια θὰ ἀναφερθῶ πολὺ συνοπτικὰ σὲ δύο ἀκραῖες χρονικὰ περιόδους τῆς ἱστορίας μας, μὲ μεγάλες ὅμως ὁμοιότητες στὴν φαινομενικὴ ἀντίθεσή τους. ὋὉ Ἑλληνικὸς Πολιτισμὸς πέρασε στὶς μεγάλες ἀνεκπαίδευτες μᾶζες στὰ πρωτοχριστιανικὰ χρόνια σὰν «ἁμαρτία» καὶ σὰν ἐμπόδιο στὴν ἔλευση τῆς «Οὐράνιας Βασιλείας». Οἱ κήρυκες τῆς νέας πἰστης περάσανε σὰν «θέλημα Θεοῦ» τὴν ἀγραμματωσύνη. Ξεχίνησε ἔτσι μιὰ ἰδεολογικὴ τρομοκρατία μοναδικὴ σὲ ἀγριότητα καὶ χρονικἢ διάρκεια, ποὺ ὅμοιά της δὲν γνώρισε ἡ ἀνθρωπότητα καὶ εἰχε σὰν ἀποτέλεσμα ἕνα ὁλοκαύτωμα, μιὰ γενοκτονία σὲ θάρος τῶν Ἑλλήνων, τῆς πνευματικῆς Ἀληρονομίας τους καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τους. Οἱ ζηλωτὲς μὲ στολὴ ἐκστρατείας διέσχιζαν τὴ χώρα, φανάτιξαν τὰ πλήθη καὶ μὲ τὴ συνδρομὴ τῶν πρώτων πιστῶν, ποὺ ἦταν οἱ «Φτωχοὶ τῷ πνεύματι», ποὺ γιὰ πρώτη φορὰ ἀπέκτησε νόημα ἡ ἀσήμαντη ὑπόστασή τους, ἔκαιγαν, γκρέμιζαν, τρομοκρατοῦσαν, δολοφονοῦσαν στὸ ὄνομα τῆς νέας πίστης καὶ γιὰ τὴ σωτηρία τῆς ψυχῆςτους, μιὰ καὶ ἤτανε «θέλημα Θεοῦ» νὰ ἐξαφανισθεῖ ἀπὸ τὴ γῆ ὅ,τι εἶχε σχέση μὲ τὸν Ἑλληνικὸ Πολιτισμό. ̓Απὸ τὰ μέσα τοῦ περασμένου αἰώνα οἱ ζηλωτὲς σὰν σύγχρονοι κομμάντος ἄλλαξαν τὴ στολὴ ἐκστρατείας μὲ τὴν τήθεννο τοῦ εἰδικοῦ ἐπιστήμονα, μιὰ καὶ τὸ «θέλημα Θεοῦ» δὲν εἶχε πιὰ τόση ἀπήχηση, δὲν ἔμεινε ἄλλωστε καὶ τίποτε ὄρθιο γιὰ νὰ γκρεμίσουν, καὶ νὰ εἶστε σίγουροι σὲ πεῖσμα τῶν διαφόρων ἀποφάσεων τῆς ΌΝΕςΚΟ, τῶν ἐπιχορηγήσεων καὶ ἀναρίθμητων προγραμμάτων τῆς ΕΟΚ (ΕυΤεΚα, ἘιτοσαΓε, (ατεδυίιά, Εὐγο ἢ κ.λπ.) τίποτε δὲν πρόκειται νὰ ἐπιτρέψουν νὰ ἀναστηλωθεῖ, ποὺ νὰ θυμίζει τὸ ἀρχαῖο κλέος. Ἔτσι σήμερα καμουφλαρισμένοι μὲ ἕνα φιλοαρχαιοελληνικὸ ἐπίχρισμα, εἶναι διορισμένοι θεματοφύλαχες τῶν Ἑλληνικῶν γραμμάτων καὶ μὲ τὸ κῦρος ποὺ τοὺς παρέχουν οἱ πολλὲς ἔπιτελικὲς θέσεις στὴν κρατικὴ μηχανὴ καὶ τὰ Πανεπιστήμια ἀλλοιώνουν τὴν ἱστορία μας, παραποιοὔν καὶ ἀμφισθητοῦν ἱστορικὰ δεδομένα μὲ τὴν δικαιολογία τῆς «ἀναθάθμισης» ἢ τῆς «σύγχρονης ἐπιστημονικῆς ἄποψης» καὶ ἐμποδίζουν κάθε πρωτοθουλία προώθησης τοῦ Ἑλληνικοῦ φωτός. Ἐκθίασαν τὴν πολιτικὴ ἡγεσία τοῦ περασμένου αἰώνα νὰ μὴν ἀποδειχτεῖ τὸν θησαυρὸ τοῦ Πριάμου, ποὺ πρόσφερε ὁ Σλῆμαν στὸ νεοσύστατο Ἑλληνικὸ κράτος. Δίδασκαν τὰ Ἑλληνόπουλα, ὅτι τὰ ἀδόμενα ἀπὸ τὸν “Ὅμηρο ἦταν ἀποτελέσματα τῆς ἀχαλίνωτης φαντασίας ἑνὸς τυφλοῦ θάρδου. Δίδασκαν τὰ Ἑλληνόπουλα, ὅτι ἡ Γραμμικὴ Β δὲν εἶχε καμμία σχέση μὲ τὴν Ἑλληνικὴ γλῶσσα, γιὰ νὰ ἀποχοπεῖ ὁ Μυκηναϊκὸς πολιτισμὸς ἀπὸ τὸν Ἑλληνικό. Δίδασκαν τὰ Ἑλληνόπουλα, ὅτι ἡ Ἱστορία μας ἀρχίζει τὸ 700 π.Χ. Διδάσκουν τὰ Ἑλληνόπουλα, ὅτι οἱ Δωριεῖς, οἱ ̓Αχαιοί, οἱ Ἴωνες, οἱ Δαναοὶ ἦταν φύλα ξένα μεταξύ τους, ἐνῶ οἱ ἴδιοι γνωρίζοντες τὸ ὅμαιμον ποὺ τοὺς συνέδεε διοργάνωναν ̓Αμφιχτυονίες καὶ συμμετεῖχαν στοὺς ̓Ολυμπιακοὺς ἀγῶνες. Διδάσκουν τὰ Ἑλληνόπουλα, ὅτι τὸ Ἑλληνικὸ ̓Αλφάδητο ἔχει προέλευση Φοινικική. Ἡ τελευταία τους ἀπρέπεια κυκλοφόρησε πέρσι μὲ τὸ θιθλιαράκι «Μακεδονία», ποὺ μοίρασε -ᾱ--